لباس‌هایی‌که جیغ می‌کشند

در روانشناسی رنگ‌ها در مورد رنگ بنفش آمده است؛ بنفش رنگ هدف است. رنگ روز پنجشنبه است. طبق نظر روانشناسان، بنفش به تعادل فکری انسان کمک می‌کند و علاوه بر آن توام با حس هنری، موسیقی، روحانیت و معنویت است. رنگ بنفش حساسیت و دلسوزی را گسترش می‌دهد.

افرادی که لباس بنفش می‌پوشند، به عنوان افرادی خیلی حساس و بخشنده توصیف می‌شوند. در تزیین خانه گاهی اوقات از رنگ بنفش جهت خلق محیط‌های نمایشی که شخصیت خلاق شخص را منعکس می‌کند استفاده می‌شود. هنرمندان اغلب دوست دارند که نمایی از رنگ بنفش در استودیو‌هایشان باشد.

رنگ بنفش، رنگ مناسبی برای اتاق‌های مخصوص عبادت و  مراقبه است. به گفته روان‌شناسان، رنگ بنفش یک رنگ فریب‌انگیز است.

بچه‌ها واکنش مثبتی به رنگ بنفش نشان می‌دهند، بنابراین این رنگ می‌تواند به طور موفقیت‌آمیزی در اتاق خواب و اتاق بازی بچه‌ها به کار برده شود.

به طور خلاصه اگر در پی تکامل قوه تخیلتان توازن دوباره زندگی، حذف موانع، آرامش بعد از فعالیت زیاد یا رفع افسردگی هستید، از رنگ بنفش در زندگی‌تان استفاده کنید.

رنگ‌ها از کجا می‌آیند؟

رنگ امسال کدام رنگ است؟ رنگ سال‌ آینده؟ قهوه‌ای، صورتی، سبز، بنفش، اما براستی این رنگ‌ها از کجا می‌آیند؟

هر سال، کمپانی‌هایی مانند والنتینو، گوچی، کریستین دیور، زارا، ورساچه و... دور هم جمع می‌شوند و براساس وضعیت اقتصادی، آب و هوا و متغیرهای دیگر، رنگ سال را انتخاب می‌کنند اما این در حالی است که امریکایی‌ها و اروپایی‌ها متناسب با شرایط جامعه‌شان، رنگ‌های خاص خودشان را دارند.

متاسفانه کمپانی‌های ایرانی که دست‌اندرکار تولید البسه هستند، از هرگونه نوع‌آوری به دور هستند و تنها پای ماهواره نشسته‌اند و منتظر رنگ سال هستند تا سریع همرنگ جامعه جهانی شوند و این در حالی است که شرایط اجتماعی اقتصادی و فرهنگی جامعه ما هیچ‌گاه در نظر گرفته نمی‌شود. مثلا تا چند سال پیش، وسط تابستان، رنگ‌های جیغ مد شد. همه پوشیدیم و در گرمای عذاب‌آور شرشر عرق ریختیم. امسال هم کتانی‌ها، جای صندل‌های خنک و تابستانی را گرفت و سال آینده نیز کیف و کفش‌های ورنی براق با سگک و قفل‌های آهنی و پاشنه‌های فلزی مد شده است. حال چه کسی می‌تواند با این کفش‌های نازنازی در این خیابان‌های پر از چاله و چوله و گرد و غبار خودنمایی کند، خدا می‌داند؟

اوایل سال گذشته میلادی قرار بود رنگ سبز به عنوان رنگ سال معرفی شود؛ اما نمی‌دانیم چطور شد که دنیا رنگ بنفش را پسندید و مانتوهایی که از تن مانکن‌ها سردرآوردند، همه‌شان بنفش شدند و به این ترتیب، تولیدکننده‌ها و فروشندگان کیف و کفش و لباس، ویترین‌ها را پر کردند از اجناسی با طیف‌های متنوعی از رنگ بنفش.

درست برعکس سال گذشته که هرجا را نگاه می‌کردید، صورتی بود ویترین‌ ‌مانتوفروشی‌ها در، دیوار، همه‌ و همه بنفش شده است و این در حالی است که تنها صحبت از مانتو نیست؛ بلکه همه سعی می‌کنند همه اجزای خود را به رنگ سال درآورند، بنابراین از سنجاق سر و کلیپس بنفش از در و دیوار مغازه‌ها بالا می‌رود و امسال پلنگ صورتی از خانه‌‌ها رفته و گوریل انگوری با آن هیکل قناسش جایگزین آن شده است.

دنیای رنگ‌ها

در مورد رنگ لباس‌ها آن طور که نظرها مشخص می‌کند، همه چیز تابع یک عرف است عرفی که بین مردم ایران شکل گرفته و تبدیل به الگویی برای اکثریت هم شده است و طبق قاعده هر الگویی، قانونی است با پشتوانه اخلاقی.

از نظر اسلام رنگ سیاه، رنگ مکروهی است و حتی در بعضی جاها استفاده از آن نهی شده است. در عوض رنگ سفید، رنگ روشنی و پاکی است. رنگ زندگی است و حتی به پوشیدن این گونه لباس سفارش شده است.

دکتر علی فرجام، روانشناس اجتماعی می‌گوید: گرایش جوان‌ها به رنگ‌های شاد، امری طبیعی است و البته نشانه خوبی هم هست.

رنگ‌های سبز و آبی علاوه بر آرامشی که با خود به همراه می‌آورند، نوعی سرزندگی هم به شخص می‌دهند. رنگ قرمز هم رنگ هیجان و شور و اشتیاق است. این رنگ‌ها در جامعه نشان می‌دهد که هنوز سرزندگی در بین جوان‌ها وجود دارد و شرایط اجتماعی که گاهی به صورت بحران هم مطرح می‌شود، تاثیر منفی خودش را بر نسل جدید نگذاشته است.

او می‌افزاید: عادت‌های مردم گاهی سبب ایجاد یک عرف اخلاقی می‌شود؛ البته مخالفت با بعضی رنگ‌ها، پشتوانه فکری، عقیدتی دارد. مثلا گرایش گروهی از اروپایی‌ها به بعضی از رنگ‌ها با توجه به جایگاه اجتماعی پایین آنها و تفکرات مادی‌شان باعث می‌شود که در جامعه ما به نوعی بازدارندگی تبدیل شود. اگرچه فضای دو جامعه با هم متفاوت است؛ اما اصولا بازدارندگی بهتر از ابتلا به درد است. این قاعده گاهی بیش از حد مطرح می‌شود؛ اما اساسا جامعه ایرانی قدرت تغییر الگوها را دارد، به شرط این که بتوانیم الگوی مناسبی فراهم کنیم.

دکتر حسینی، جامعه‌شناس هم می‌گوید: برای بعضی کارها باید بسیار بطئی عمل کرد، اگرچه مساله مد شدن یک رنگ مهم است؛ اما موقتی است. ما اگر بتوانیم به لحاظ روانی روی جامعه کاری کنیم که از آرامش روحی و سلامت جسمی کامل برخوردار باشد، خود جامعه به سمت رنگ‌های نشاط‌آور سوق پیدا می‌کند.

او می‌افزاید: این اتفاق بخوبی در کشورهایی مانند هندوستان قابل پیگیری است. آنها با وجود مشکلات اقتصادی، به خاطر نوع روحیه اجتماعی معمولا از رنگ‌های شاد استفاده می‌کنند.

دکتر محمود توکلی، روان‌شناس نیز در مورد زیبایی و مد معتقد است: زیبایی در هر جامعه‌ای و در هر دورانی مورد توجه مردم است و خوب یا بد را نمی‌توان انکار کرد که همواره یکی از امتیازات افراد به شمار می‌رفته است.

او می‌افزاید: اگرچه جوانان در تمام دنیا به معیارهای زیبایی توجه می‌کنند؛ اما جوانانی که در جوامع در حال گذر زندگی می‌کنند بیشتر در معرض این مساله قرار دارند، به طوری که استفاده از بسیاری از مارک‌های معروف به اندازه‌ای که در این کشورها خریدار دارد، در خود کشورهای تولیدکننده اگر با این قیمت‌ها عرضه شود، خریدار ندارد.

او می‌گوید: افرادی که از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند و علاوه بر آن هیچ مزیت فکری و عقیدتی ندارند، سعی می‌کنند که بسیاری از ضعف‌های خود را با پوشیدن لباس‌ها و جواهرات گران‌قیمت و مد روز پنهان کنند و بدین وسیله خود را در معرض تحسین‌های دیگران قرار دهند.

بیتا مهدوی‌