حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
«حاج یونس» سریال میوه ممنوعه بیشک یکی از بینظیرترین چهرههای سال بود. ولی همانقدر که حاج یونس شهرتش را مدیون بازی هنرمندانه علی نصیریان بود، علی نصیریان هم به نوعی وامدار این شخصیت شد. چون این حاج یونس بود که به یاد ما آورد او چه بازیگر بیبدیلی است. بازیگری بزرگ که فقط کافی است نقشی در خور تواناییاش به او پیشنهاد شود.
امسال با شروع سریالهای مناسبتی ماه رمضان شاید هیچکس گمان نمیکرد که دوباره علی نصیریان را در نقشی ماندگار به تماشا بنشیند.نقش پیرمردی عابد و زاهد که پیرانه سر دل به عشق دخترکی جوان میدهد تا نقل هر کوچه و بازار شود. حاج یونسی که پیش از هر چیز نصیریان را یاد شیخ صنعان عطار انداخته بود. چرا که او در جایی درباره این نقش گفته است: «حاج یونسی که برایم تعریف کردند مرا یاد شیخ صنعان میانداخت و قبلا با داستان شیخصنعان عطار آشنا بودم و دوستش داشتم. این به من میگفت که بروم و حاج یونس را بازی کنم.
تلاش کنم تا شیخ صنعان را در زندگی امروز اجرا کنم تا باورپذیر و درست باشد. این بزرگترین چالش نقش بود. یک جور تردید و درگیری بین ایمان و آن عشق مقدری که بر او حاکم میشود و این درگیری یک درام قوی ایجاد میکند.»
و چنین بود که حاج یونس ما را دوباره به یاد «قاضی شارع» سربداران و «ابوالفتح» هزاردستان انداخت. نقشهایی که نصیریان با بازی بی نظیرش به آنها رنگی از جاودانگی زد.
او همیشه سعی کرده است در انتخاب نقشهایش وسواس به خرج دهد. وسواسی که به گفته نصیریان از فیلم «گاو» آغاز شد و تا امروز ادامه دارد: «... من مایل نبودم در هر فیلمی بازی کنم. بخصوص بعد از فیلم «گاو» که فیلم موفقی بود و من را به سینما علاقهمند کرد، مراقب بودم هر پیشنهادی را قبول نکنم و تا قبل از انقلاب علاوه بر فیلمهای مهرجویی تنها در کارهای گزیدهای چون «مهرگیاه» به کارگردانی فریدون گله، «خواب نامه رحمان سرایدار» ساخته خسرو هریتاش و «ستارخان» به کارگردانی علی حاتمی بازی کردم.»
البته علی نصیریان همانقدر که در سینما و تلویزیون چهره شناخته شدهای در تئاتر هم جزو اولینها به شمار میرود. کسی که «تئاتر ملی» با حضور و تلاش او در کنار دیگرانی مثل عباس جوانمرد شکل گرفت و بالید. هنوز هم نمایشنامه «بلبل سرگشته» به نویسندگی علی نصیریان که با کارگردانی او بهروی صحنه رفت یکی از اولین و بهترین کارها در حوزه تئاتر ملی به شمار میرود.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....