حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
وقتی «خلاقیت» به کار میرود
همه افرادی که به نوعی با فعالیتهای رسانهای سر و کار دارند، میدانند آن بخش از فعالیتهای رسانهای که به خبرها و مسائل سیاسی مربوط میشود، معمولا بخش سخت و غیر قابل انعطافی است. در این عرصه اگر هم جذابیتی وجود داشته باشد، به خبرهای حاشیهای مربوط میشود که همواره جنجال برانگیز است و انتشار آن از رسانههای رسمی ممکن است باعث مناقشه شود. با این مقدمه میتوان نتیجه گرفت رویدادی مانند انتخابات به عنوان یک رویداد سیاسی، برای تولید برنامه تلویزیونی با حساسیتهای فراوانی همراه است. یکی از این حساسیتها، تولید برنامهای جذاب است که بتواند «بیننده» داشته باشد و در نتیجه تاثیر گذار باشد. این همان نکتهای است که اگر برنامهسازی بخواهد آن را رعایت کند، با سختی فراوانی مواجه خواهد بود.
یکی از این برنامهها که سهشنبه شب از خبر 22 شبکه سه پخش شد، برنامهای کوتاه و خبری بود که با حضور سهخبرنگار ساخته شده بود. یکی از این خبرنگاران به عنوان یک کاندیدای مجلس، با شعارهایی دهان پرکن به همراه دو خبرنگار دیگر که نقش مبلغان او را ایفاء میکردند، به میان مردم میروند و با بیان شعارهای تو خالی، نظر مردم را جویا میشوند. بازتاب نظر مردم همان چیزی است که این گزارش آن را منعکس میکند و نتیجه، تقبیح نوع خاصی از تبلیغات است که براساس شعارهای غیرواقعی و وعدههای توخالی شکل میگیرد. این برنامه خبری که ساختاری مانند یک فیلم کوتاه داشت، با استقبال فراوانی مواجه شد.
در برنامه خبری دیگری با نام « آلبوم مشترک ملت» تصاویری قدیمی از انتخابات در سالهای گذشته پخش شد که این تصاویر با گفتار متن صمیمی خبرنگار آن توانست نظرهای مختلفی را به خود جلب کند. برنامهای دیگر نیز به بررسی چند انتخابات گذشته پرداخت و در آن مشخصات هر دوره به همراه ویژگیهای انتخاباتی و حال و هوای عمومی کشور بیان شد. این مجموعه از فیلمهای خبری که به دلیل کوتاه بودن مدت زمان آن قابلیت پخش در زمانهای مختلفی را پیدا میکرد، یکی از تمهیدات خوب تلویزیون برای تشویق مردم به حضور در انتخابات بود. برنامههایی ساده که مهمترین عنصر آن استفاده از «خلاقیت» بود؛ عنصری که اگر در برنامهسازی تلویزیونی به آن بیشتر توجه شود، هر برنامه سادهای را میتواند به برنامهای اثرگذار تبدیل کند.
گفت و گو
