با مدال المپیک از کشتی می‌روم‌

شاید باور نکنید بهترین کشتی‌گیر آزادکار کشورمان در باکو که موفق به کسب مرغوب‌ترین مدال یعنی نقره شد، با وجود سن و سال کم 3 سال است ازدواج کرده و به جمع متاهلان پیوسته و حاصل این وصلت، پسری 20 ماهه به نام امیرعلی است.

سعید ابراهیمی دارنده مدال نقره جهان در سال 2007، اول دی‌ماه 1361 در نهاوند متولد شد. او فرزند ارشد خانواده است و 2 خواهر و یک برادر نیز دارد. در زمینه تحصیل با دریافت دیپلم در آستانه ورود به دانشگاه است.

چگونه پایت به دنیای کشتی باز شد؟

زمانی که کلاس سوم و چهارم ابتدایی بودم منزل هر فامیلی که می‌رفتیم، پدرم به واسطه علاقه‌ای که به کشتی داشت، من را با بچه‌های همسن و سال به کشتی گرفتن وامی‌داشت. از همین جا جرقه کشتی گرفتن در وجود من زده شد.

ابتدا پدرم با توجه به دوستی و آشنایی‌ که با مربیان کشتی نهاوند داشت، مرا نزد تورج ظفری در باشگاه آزادگان نهاوند برد و الفبای کشتی را در نوجوانی نزد وی آموختم. سپس دوران تکامل را در خدمت عزیز سیف و فرامرز سماوات، از مربیان دلسوز و زحمتکش شهرمان پشت‌سر گذاشتم.

در سال 75 برای اولین بار در مسابقه‌ای با عنوان رقابت‌های استانی و منطقه‌ای شرکت کردم که اول شدم؛ سپس در مسابقه‌های قهرمانی کشور در همدان عنوانی بهتر از چهارمی کسب نکردم.

در سال 79 برای نخستین بار به یک تورنمنت بین‌المللی اعزام شدم. همراه تیم کشتی آزاد جوانان همدان در جام قهرمانان ترکیه شرکت کردم. به دلیل آن که خیلی زیاد از وزن بدنم کم کرده بودم، به توفیق و مدال دست نیافتم. من به دلیل فیزیک بدن و استعداد چاقی  که داشته‌ام، همواره حتی با وجود صعود به اوزان بالاتر هم همیشه با مشکل اضافه وزن و کم کردن وزن روبه‌رو بوده‌ام. من در دوران کشتی‌گیری‌ام در اوزان 74، 84 و 96 کیلو کشتی گرفته‌ام، اما همیشه اضافه وزن حریف اصلی من بوده، به عنوان مثال آخرین بار که در وزن 84 کیلو کشتی گرفتم، رقابت‌های انتخابی تیم ملی برای مسابقه‌های جهانی بوداپست بود که مجبور به کم کردن 11 کیلو از وزن بدنم شدم که خیلی اشتباه بود.

چرا در 74 و 84 کیلو، رو نیامدی؟

در رده سنی بزرگسالان هم همراه تیم کشتی آزاد ایران سوئیچ همدان در لیگ کشتی در وزن 74 کیلو حضور یافتم و با قهرمانان بزرگی چون حاجی‌اف روس و حاجی‌زاده کشتی گرفتم. مقابل حاجی‌اف 23 جلو بودم که از نفس کم آوردم و بریدم. در مسابقه‌های جام ناطق‌نوری که در رده جوانان برگزار می‌شد، چند بار با حاجی‌زاده دست و پنجه نرم کردم. کشتی گرفتن با حاجی‌زاده خیلی انرژی می‌خواست و همه سلول‌های بدنم دم می‌کرد، چون خیلی با قدرت و تکنیکی بود.در 84 کیلو، فریدون قنبری خیلی خوب و پرقدرت بود. قنبری هم در دفاع خوب بود و بد امتیاز می‌داد و هم در زیرگیری مهارت داشت. در واقع او باعث شد تا از 84 به 96 کیلو صعود کنم، البته با قنبری 4 بار کشتی گرفتم که 2 بار او برد و 2 بار هم من.

با کدام حریفان داخلی، کشتی‌ات گره می‌خورد؟

در دوران کشتی‌گیری‌ام در اوزان مختلف با حریفان قدر و شاخصی کشتی گرفته‌ام. در 74 کیلو مهدی حاجی‌زاده بهتر از همه بود. در 84 کیلو سوای قنبری باید به رضا یزدانی هم اشاره کنم که خیلی عالی کشتی می‌گیرد و هیچ کس جلودارش نیست. با یزدانی، یک بار در فینال مسابقه‌های لیگ در سال 84 کشتی گرفتم که بردم.

در وزن 96 کیلو، خوشبختانه همه حریفان قدر و از نظر سطح کشتی، به هم نزدیک هستند. مسلم است برای پوشیدن پیراهن تیم ملی هر کس بیشتر زحمت بکشد و آماده باشد، شانس بیشتری خواهد داشت. در این میان نباید از ویژگی‌ها و قابلیت‌های فنی و تجربه علیرضا‌حیدری بی‌تفاوت بگذریم. بدون شک در میان حریفان داخلی، جایگاه ویژه و مبارزه با او، حساسیت خاص خودش را دارد.

حیدری  چه نقشی در موفقیت تو داشت؟

جا دارد از زحمات و محبت‌های علیرضا حیدری در کسوت سرمربیگری تیم ملی کشتی آزاد در مسابقه‌های جهانی باکو تشکر و قدردانی کنم که با راهنمایی‌ها و آنالیز خوبی که از حریفان به من ارائه کرد، توانستم حریفان را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارم و در نهایت در اولین تجربه جهانی به مدال نقره دست یابم. در واقع مدال جهانی‌ام را از حیدری دارم که هم در اردو و هم هنگام مسابقه‌های جهانی یار و یاور من بود.

در مسابقه‌های جهانی باکو هنگام مبارزه با کورمایر امریکایی که فینالیست را مشخص می‌کرد، دچار صدمه شدیدی از ناحیه پا شدم تا جایی که در فینال با یک پا کشتی گرفتم. پس از کشتی با او واقعا نمی‌توانستم راه بروم، اما حضور در فینال انگیزه‌ای قوی‌ بود تا رودرروی گاتسالف قرار بگیرم. به هر شکل در فینال نتیجه را واگذار کردم، اما تا 2 ماه پس از آن بسختی راه می‌رفتم و همین حادثه باعث شد مدت زیادی از تمرین‌های کشتی دور بمانم و در مسابقه‌های داخلی و برون مرزی و بخصوص انتخابی اصفهان شرکت نکنم.

از حریفان خارجی که تاکنون کشتی گرفته‌ام، سرسخت‌ترین و شاخص‌ترین آنها در 84 کیلو کتیویف و در 96 کیلو گاتسالف است.

چگونه کشتی‌هایت در جهانی متحول شد؟

چند سالی بود که به دلیل حضور علیرضا حیدری در 96 کیلو در مسابقه‌های انتخابی انگیزه و امیدی به انتخاب نداشتم و مطمئن نبودم حتی اگر همه را شکست بدهم من را انتخاب کنند؛ اما این بار قضیه فرق می‌کرد. در مسابقه‌های بین‌المللی جام زیلکوفسکی لهستان که قبل از جهانی باکو بود، حیدری به من گفت تو انتخاب شده‌ای، چون در لهستان با این که بر کازیموف پیروز شده بودم حق مرا خوردند و عنوانی بهتر از سومی به دست نیاوردم. از لهستان که بازگشتم موضوع انتخاب من منتفی شد و باز هم برایم کشتی انتخابی گذاشتند.

در انتخابی‌ها، کشتی من با گنجی سرنوشت‌ساز بود. در وقت اول به‌رغم آن که نتیجه را واگذار کردم، اما از آنجا که به خودباوری و اعتماد به نفس بالایی رسیده بودم خیلی امیدوار بودم که می‌توانم جبران کنم. در وقت دوم و سوم با زیرگیری موفق شدم به پیروزی برسم و نظر کمیته فنی را جلب کنم و سرانجام پس از 2 سال انتظار این فرصت برایم مهیا شد تا در معیت تیم ملی در مسابقه‌های جهانی شرکت کنم.

در مسابقه‌های انتخابی تیم ملی برای جهانی 2006 گوانگ جو  که در کرج برگزار شد  نفر اول شدم، اما حیدری را به چین بردند. برای آسیایی دوحه انتخاب شدم اسم مرا خط زدند و گفتند به جام علی‌اف می‌روی که نرفتم. در مجموع باید بگویم ورزش قهرمانی خیلی سخت است، هم باید در مسابقه برنده شوی و هم باید تصمیم‌گیرندگان هوای تو را داشته باشند.

در آستانه المپیک پکن چه برنامه‌ای داری؟

پس از پست سر گذاشتن دوران مصدومیت، کم‌کم دارم تمرین‌های منظم خودم را شروع می‌کنم و تابع نظرات کادر فنی هستم. خودم می‌خواهم در جام تختی که آخرین میدان گزینش ملی‌پوشان است با تمام توان و آمادگی کامل شرکت کنم. اگر در انتخابی اصفهان شرکت نکردم به دلیل مصدومیت و آماده نبودن بود، چراکه وقتی تمرین مرتب نداشته باشم راحت سر وزن نمی‌رسم و مشکل اضافه وزن خواهم داشت.

با حیدری برای انتخابی المپیک کشتی می‌گیری یا نه؟

با این که بزرگترین آرزوی هر ورزشکاری در وهله اول شرکت و در مرحله بعد کسب افتخار در بازی‌های مهم المپیک است، اما اگر حیدری رخصت بدهد با او کشتی می‌گیرم، در غیر این صورت برای موفقیتش در المپیک دعا می‌کنم.

تا چه زمانی می‌خواهی کشتی بگیری؟

پس از مدال نقره جهان، مهمترین آرزوی من به دست آوردن مدال المپیک است.

اگر این توفیق نصب من در المپیک پکن شود، با مدال المپیک از صحنه قهرمانی کشتی خداحافظی می‌کنم وگرنه مجبورم تا المپیک بعدی صبر کنم.

در چه وزنی (96 یا 120 کیلو) می‌خواهی به کشتی ادامه بدهی؟

در حال حاضر حدود 100 کیلو وزن دارم و برای رسیدن به 96 کیلو مشکلی ندارم. در مسابقه‌های لیگ هم با 105 کیلو با فردین معصومی کشتی گرفتم.

درست است که در لیگ بر فردین معصومی پیروز شدم، اما فعلا در 96 کیلو می‌خواهم کشتی بگیرم. مقابل فردین به دلیل اعتماد به نفس و نترسیدن پیروز شدم، البته این پیروزی نه مرا مغرور کرد، نه وسوسه. این احتمال هم وجود دارد که پس از پشت سر گذاشتن تمرین‌های منظم، نظرم تغییر کند و در انتخابی‌ها در 120 کیلو کشتی بگیرم.

بهترین پیروزی تو در جهانی باکو؟

بهترین و شیرین‌ترین برد من مقابل الکسی کورپنیاکوف قزاق به دست آمد که پس از برتری صفر - 11 خیلی کیف کردم.

سخت‌ترین کشتی...؟

سخت‌ترین و حساس‌‌ترین کشتی‌ام را در فینال جهانی با گاتسالف گرفتم. برخلاف نظر بعضی‌ها که فکر می‌کردند من به نقره قانع هستم، ولی برای باخت به مصاف او نرفتم و حتی شانس بردن هم داشتم و در نهایت بر اثر اشتباه و کم‌تجربگی خودم در کنده‌کشی، از پیروزی و طلا محروم شدم.

حرف آخر...

باید از تمام کسانی که در دوران کشتی‌گیری‌ام از ابتدا تاکنون بخصوص آقایان تورج ظفری، عزیز سیف و فرامرز سماوات که در شهرستان نهاوند نقش زیادی در پرورش من و دیگر جوان‌ها دارند، تشکر کنم. همین‌طور از پدرم که بانی اصلی کشتی‌گیر شدن من شد و بخصوص مهندس علیمرادیان که خدمات زیادی به ورزش این شهرستان کرده است، تشکر و قدردانی‌کنم و امیدوارم همه آنها به حق خودشان برسند. کشتی نهاوند از ظرفیت و پتانسیل بالایی برخوردار است و در صورت حمایت از مربیان این شهرستان محروم، بدون شک جوان‌های زیادی سر از تیم‌های ملی کشتی در خواهند آورد.

سعید میرزاشفیع‌