کمتر پیش میآید که یک آدم هنرمند معروف و مشهوری ، بی هیچ ادعا و چشمداشتی از تمام شهرت و معروفیتش مایه بگذارد تا یک آدم گمنام و بینام و نشانی مثل جناب حافظ یا آقای سعدی را در راه رضای خدا معروف یا معرفی کند. این، کاری است که عزیز دلمان«عباس کیارستمی» در حق کسانی مثل حافظ وسعدی و احتمالا نفرات بعدی کرده است و خواهد کرد.
کد خبر: ۱۶۴۹۴۸
زبان حال مولانا حافظ:
چنان مستم چنان مستم من امشب
که در قبرم نمیگنجم من امشب
ممکن است بعضی از طرفداران حضرت حافظ را سوءتفاهم پیش بیاید و بگویند که ایشان خودش به اندازه کافی مشهور هست.
اینها از این نکته غافلند که خواجه شیراز حتی یک بار هم از جشنوارهای در قد و قواره جشنواره فیلم کن، مثلا نخل طلایی نگرفته است و اگر الان یک کسی که از این بابت در کل جهان و حومه آن معروف است، میآید غزلیات حافظ را به روایت خودش منتشر میکند، چه کمک شایانی که به گسترش بیشتر نام ایشان نمیکند. خدا، حافظ ایشان باشد.
حالا گیریم که سعدی خود در دیباچه گلسانش گفته است: «ذکر جمیل سعدی در افواه عوام افتاده است وصیت سخنش در بسیط زمین رفته و قصب الجیب حدیثش همچون شکر میخورند و رقعه منشالتش چون کاغذ زر میبرند......».
با وجود این نام عباس کیارستمی روی کتاب او کافی است تا سعدی بیش از پیش با تودههای مردم کوچه و بازار گره بخورد. نه از نوع گره کور البته!...... امیدواریم که جناب کیارستمیعزیز بعد از تدوین کردن و ترتیب دادن اشعار سعدی، در نوبت بعدی به سراغ فردوسی طوسی بروند و شاهنامه او را هم از غربت درآورند.
درخواست فردوسی:
بسی رنج بردم در آن سال سی
مرا زنده کن ای کیارستمی!
پیشنهاد ادبی سینمایی: فلذا مثلا چه اشکالی دارد اگر ما بزودی شاهد انتشار کتابهایی همچون نمونههای زیر باشیم: