شُکوه ایران معنا شد

گروه سیاسی:‌سرانجام 24 اسفند فرارسید و انتظارات پایان یافت. مردم بیدار و حماسه‌آفرین ایران اسلامی، هم یکبار دیگر آمدند تا نشان بدهند آنان زنده‌تر از همیشه و بیدارتر از همه جریانات و احزاب و فعالان سیاسی در صحنه‌اند و هر گاه لازم شود مطابق اصل 56 قانون اساسی که «حاکمیت مطلق بر جهان و انسان را از خدا» می‌داند و تصریح می‌کند «خداوند انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته و هیچ کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد و ملت این حق خداداد را از طرقی که در اصول قانون اساسی می‌آید اعمال می‌کند» ، وارد میدان شده و حق حاکمیت خود بر سرنوشت خویش را آن گونه که بخواهد اعمال می‌کند. دیروز، چند ساعت پس از شروع انتخابات، رسانه‌های گوناگون جهان که بیش از 300 خبرنگار از سوی آنها روانه ایران شده بودند تا این رویداد بزرگ را پوشش بدهند، 2 اعتراف صریح و مهم داشتند؛ نخست «گسترده بودن حضور مردم» و دیگر «پیروزی اصولگرایان». به جرات می‌توان گفت که حداقل از حدود یک سال پیش، انتخابات مجلس هشتم برای احزاب و جریان‌های سیاسی، فعالان سیاسی، رسانه‌ها، مسوولان و مردم و همچنین ناظران جهانی و دشمنان به عنوان مهمترین رویداد سال 86 ایران مورد توجه قرار گرفت و از زمان تعیین روز برگزاری انتخابات از سوی شورای نگهبان، 24 اسفند نقطه پایان یک مسابقه و رقابت معنی‌دار و تعیین‌کننده تعریف شد. اصلاح‌طلبان به این روز دل بستند تا بار دیگر مورد اقبال مردم قرار گیرند و با نشستن بر صندلی‌های سبز ساختمانی در بهارستان، علاوه بر عملیاتی کردن نظراتشان در مجلس، مقدمات تصاحب مجدد قوه مجریه را فراهم کنند و ناکامی‌های گذشته را جبران و یا با استفاده از تجربه دوران اصلاحات، این بار معتدل‌تر رفتار کنند. طیف‌های مختلف اصلاح‌طلب با اختلافات عمیق و دیرینه که به رغم تلاش بسیار نهایتا هم به ائتلافی فراگیر نینجامید، در یک نقطه اشتراک نظر داشتند و آن حمله و مقابله با دولت نهم و زیرسوال بردن همه اقدامات، تصمیمات و رفتار این دولت و بویژه شخص احمدی‌نژاد و در بسیاری مواقع حتی استهزای دولت. برداشت این جریان این بود که به واسطه مشکلات متعدد و بخصوص تورم و مساله بنزین، اکثریت مردم از این دولت خسته شده‌اند و سوار شدن بر این «موج» می‌تواند آنها را از نقطه پایانی این مرحله از رقابت، یعنی 24‌اسفند با موفقیت عبور دهد. این تحلیل آنقدر پذیرفته شده بود که بعضی از چهره‌های این جریان صراحتا 24 اسفند را رفراندوم دولت احمدی‌نژاد خواندند. در جریان این رقابت، به رغم فراز و فرودهایش، (مظلوم‌نمایی‌ها، تهدیدها مبنی بر نیامدن و تحلیل‌ها در خصوص فرمایشی بودن انتخابات و غیره) سرانجام همه گروه‌های جبهه دوم خرداد یکپارچه آمدند و فهرست دادند که اوج و نماد این حضور را در تهران شاهد بودیم که همه جریان‌ها با فهرست‌های کامل 30 نفره حضور پیدا کردند. آن سوی میدان نیز اصولگرایان خود را گرم می‌کردند و با نگرانی نسبی پیش آمده در جریان انتخابات سوم شوراها، تلاش کردند این بار یکدست وارد میدان شوند.
کد خبر: ۱۶۴۸۷۸

این تلاش با تشکیل گروه 6+5 و نهایتا ساماندهی «جبهه متحد اصولگرایان» توفیقات روزافزونی یافت و در پایان اگرچه یک اتحاد صددرصدی حاصل نشد، اما با حمایت چهره‌هایی مانند علی لاریجانی و قالیباف از فهرست جبهه متحد، بیش از 90 درصد اصولگرایان زیر یک پرچم، اقدام انتخاباتی خود را به مقصد رساندند. فهرست «ائتلاف فراگیر اصولگرایان» نیز که دربرگیرنده بخشی دیگر از اصولگرایان خارج از فهرست جبهه متحد مانده بود، آسیب چندانی به این انسجام وارد نکرد.

از منظر اصولگرایان نیز که پس از سال‌های بعد از پیروزی انقلاب، برای اولین بار فرصت خدمت به مردم در دو نهاد مجلس و دولت را تجربه کرده بودند، این نگرانی وجود داشت که آیا این فرصت بار دیگر از سوی مردم تمدید می‌شود یا نه.

اما همه این تلاش‌ها، گلایه‌ها، حساسیت‌ها و رقابت‌ها یک پیام داشت و آن این که جامعه ایران و نهادهای مدنی‌اش زنده و پویا هستند و ساختار سیاسی کشور نیز این ظرفیت را دارد که همه گروه‌های سیاسی با تنوع دیدگاه‌ها و سلایق که چارچوب‌های اصلی نظام را پذیرفته‌اند، بتوانند فعالیت‌ها و رفتار سیاسی خود را به انجام برسانند.

دشمنان نیز در این ماجرا و هر چه به 24 اسفند نزدیک‌تر می‌شدیم، حساسیت خود را بیشتر نمایان می‌کردند. علاوه بر اظهارات و تحلیل‌های گوناگون مقامات و سیاستمداران غربی دراین‌باره که آشکارترینش حمایت بوش از برخی اصلاح‌طلبان بود، صدور قطعنامه سوم شورای امنیت در 14‌اسفند یعنی تنها 10 روز مانده به انتخابات به وضوح نشان داد دشمنان این مرز و بوم برای بازداشتن مردم از حضوری دیگر که معنایش تداوم انقلاب است و یا تاثیرگذاری بر جهت آرای آنان هرگونه اقدامی را حاضرند انجام بدهند.

اما در روز رای گیری در اوج ناباوری رسانه های غرب، شبکه امریکاییCNN  در خبری فوری از «شرکت گسترده مردم ایران پای صندوق‌های رای» خبر داد؛ شبکه الجزیره نیز به نقل از خبرنگار خود در تهران، حضور مردم را «گسترده» توصیف کرد. این شبکه افزود: «ایرانیان انتخابات مجلس هشتم را بسیار مهم می‌دانند».

از سوی دیگر خبرگزاری فرانسه اعلام کرد: «ایران امروز وارد انتخاباتی شد که انتظار می‌رود به تقویت حضور اصولگرایان بر مجلس بینجامد» بی.بی.سی با فشرده خواندن رقابت‌ها، قدری صریح‌تر اعلام نظر کرد و گفت: «انتخابات پارلمانی ایران، امروز در حالی آغاز شد که انتظار می‌رود اصولگرایان در این رقابت فشرده با قاطعیت، اکثر کرسی‌های مجلس شورای اسلامی را از آن خود کنند».

خبرگزاری روسی ریانووستی نیز ارزیابی خود از انتخابات روز گذشته را با این جمله نشان داد که: «انتظار می‌رود اصولگرایان از این میدان پیروزبدر آیند».

رویترز، خبرگزاری انگلیسی که یکی از بزرگترین خبرگزاری‌های جهان است نیز در گزارشی از تهران، اصولگرایان را پیروز اصلی انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی دانست و افزود: «شانس اصلاح‌طلبان برای پیروزی در انتخابات اندک است».

روزنامه اماراتی الخلیج نیز با «داغ» توصیف کردن انتخابات ایران نوشت: «در این انتخابات پیروزی با اصولگرایان خواهد بود».

واقعیت این است که اگرچه در هر انتخاباتی بالاخره جریانی مورد اقبال بیشتر مردم قرار می‌گیرد، اما پیروز اصلی این میدان‌ها «مردم» و «رهبری» هستند؛ «مردم» هستند چون رای آنهاست که موجب مباهات می‌شود، چه برای کل نظام و چه برای جریانی که مفتخر به کسب اکثریت آرا می‌شود و «رهبری» است چون که بار دیگر شاهد اعتماد مردم و حضور آگاهانه آنهاست که بخش زیادی از این حضور آگاهانه مدیون راهبری‌های خردمندانه اوست که دلسوزانه و از سر خیرخواهی محض با امتش در میان گذارده است.

به هر حال انتخابات پایان یافت و رقابت‌ها در این صحنه به نقطه نهایی رسید. از امروز آغازی دیگر باید تا در نتیجه این حضور و این تلاش‌ها، امکان «پیشرفت» بیشتر کشور فراهم شود و همه کسانی که در این رویداد سهیم بودند، بویژه «مردم» و «رهبری»، ثمره شیرین آن را با تمام وجود احساس کنند. امید که چنین شود.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها