قتل سپهبد حاج علی رزم‌آرا

رزم‌آرا که ترور و قتل او به روند تصویب قانون ملی‌ شدن صنعت نفت سرعت و شتاب بخشید، ایرانیان را ناتوان‌تر از آن می‌دانست که قادر باشند بدون یاری شرکت نفت سابق و مستقلا تشکیلات عظیم نفتی کشور را اداره کنند.

قتل رزم‌آرا با نظر مساعد بسیاری از مردم و گروه‌های سیاسی روبه‌رو شد و مجلس هم ترجیح داد ضارب را از زندان رها ساخته و دستگاه قضایی او را تحت تعقیب قرار ندهد و بدین ترتیب عمل خلیل طهماسبی گناهی بخشودنی دانسته شد.

رزم‌آرا فرزند سرهنگ محمد‌خان رزم‌آرا از افسران سابق توپخانه در سال 1280 ش. در تهران متولد شد. تحصیلات مقدماتی‌اش  را از آموزه‌های معلم سرخانه‌اش آغاز کرد سپس به‌ترتیب به مدرسه اقدسیه، مدرسه فرانسوی‌‌ها و آلیانس رفته و تحصیلاتش را ادامه داد. سپس درس خود را در دار‌الفنون و مدرسه نظام‌ ادامه داد و با درجه ستوان دومی وارد قشون شد.

در جریان کودتای 1299 در بریگاد قزاق (مرکزی) در تهران خدمت می‌کرد. پس از کودتا با رضاخان همکاری کرد و در ماموریت‌های نظامی قشون پس از کودتا شرکت فعالی‌ داشت. در سال 1301  به درجه سروانی رسید و پس از آن، در سال 1306 سرگرد، در سال 1308 سرهنگ دوم، در سال 1314 سرهنگ تمام، در سال 1318 سرتیپ، در سال 1323 سرلشکر و در سال 1327 ش. هم سپهبد شد.

رزم‌آرا از سال 1311 تا 1314 فرمانده تیپ مستقل لرستان بود. در سال 1316 رئیس دایره جغرافیایی ارتش شد. در شهریور 1320 فرمانده لشکر یک تهران بود و در سال 1322 به ریاست  ستاد ارتش رسید و تا روز پنجشنبه 5 تیر 1329 که نخست‌وزیر شد کماکان در ریاست ستاد ارتش باقی بود. رزم‌آرا از شاه نشان درجه یک دانش نظامی دریافت کرده و فرانسویان هم به او نشان لژیون دونور داده بودند.

منبع: جعفر مهدی‌نیا، زنگی سیاسی رزم‌آرا، چاپ اول، تهران، نشر گیتی، 1363، صص 14 ‌ 11.