حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نظامیان سرخورده و مایوس امریکایی در یک ماموریت «جستجو و نابودی» به دنبال چریکهای ویت کنگ به این روستا رفته بودند. اگرچه حتی گلولهای از طرف مردم روستا یا چریکها شلیک نشد، نظامیان امریکایی شروع به بیرون کشیدن روستاییان از خانههایشان و آتش زدن خانهها کردند و سپس به جان خود مردم افتادند و همه را به رگبار بستند و طی چند دقیقه 504 انسان بیگناه را کشتند.
انتشار خبر این جنایت امریکا و جهان را تکان داد و مخالفتها با جنگ را تقویت کرد.
جنایات امریکا در زندان ابوغریب بغداد لارنس کالبورن و مایک بوهم سرباز سابق امریکا را به یاد این جنایت انداخت.
کالبورن که بالگرد او در اوج قتلعام در میلای فرود آمد، میگوید ما ظاهرا باید از اشتباهات تاریخ پند بگیریم اما همچنان به تکرار اشتباهات ادامه میدهیم. به این دلیل است که میلای امروز مهمتر از هر زمانی به نظر میرسد.
بوهم برنامههای بشردوستانه بسیاری را در استان «کوآنگ ناگی»، در مرکز ویتنام که میلای در آنجا واقع شده، انجام میدهد. او برای چهلمین سالگرد و کمک به برگزاری مراسم امسال به ویتنام بازگشته است.
بوهم گفت اگر جنگ عراق را دنبال کنید میتوانید مشاهده کنید هیچ چیزی عوض نشده است. در میلای و ابوغریب، دشمن و سربازان خود را تحقیر کردیم و به کارهای غیرانسانی وادار کردیم.
از جمله کسانی که در این مراسم شرکت داشتند، «دو تیبونگ» 67 ساله بود که 40 سال پیش از دست امریکاییان گریخت اما مادرش در میلای کشته شد. او گفت: ما صلح میخواهیم. ما نمیخواهیم این گونه جنایات بار دیگر در جای دیگری از جهان تکرار شود، هر سال در این روز به شدت غصهدار میشوم و همیشه به یاد مادرم میافتم.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....