نگاهی به زندگی پدر صنعت عکاسی مدرن
ماندن دیگر جایز نیست
هنگامی که جسد جورج ایستمن را به خاک میسپردند آخرین جمله وصیتنامه او توجه همگان را به خود جلب کرد: « من کارم را انجام دادم پس ماندن دیگر جایز نیست.»
شاید همین تفکر بود که این مخترع بزرگ را به این فکر انداخت که زندگی خود را به جای استراحت روی صندلی چرخدار با یک شلیک گلوله پایان بخشد.
جورج ایستمن موسس کمپانی بزرگ کداک که از او به عنوان پدر صنعت عکاسی مدرن و نوین یاد میکنند در سال 1854 در یکی از روستاهای «نیویورک» دیده به جهان گشود.
بعد از فوت ناگهانی پدر، جورج که تنها پسر خانواده بود برای سرپرستی و حمایت مالی دو خواهرش ناچار به ترک تحصیل شد ابتدا در شرکت کوچک بیمه مشغول به کار شد و پس از آن به استخدام بانک محلی درآمد.
هنگامی که 23 سال بیشتر نداشت یکی از همکارانش با مشاهده فعالیتهای خستگیناپذیر او پیشنهاد کرد که تعطیلات آخر هفته را به همراه مادر و خواهرانش به خارج از شهر بروند و به تفریح بپردازند. در میان کلام همکار دلسوز، پیشنهادی مطرح شد که سرآغاز تحول زندگی «George »و تکنولوژی بشر به حساب میآمد. او گفت که برای ثبت خاطره آن روز گردش «George »دوربینی تهیه نماید و از خانوادهاش چند عکس یادگاری بگیرد.
اگرچه «George »دوربینی اجاره کرد، اما هرگز تعطیلات آخر هفته را در بیرون از خانه نگذراند. سنگینی، حجم و گرانی مبلغ تهیه یک دوربین و یا حتی یک عکس تمامی فکر او را به خود مشغول ساخته بود. «آیا امکان ظهور دوربینی جدید با خصوصیات کاملا متفاوت وجود ندارد؟»
از همان روز به مدت 3 سال، شبها و در ساعات بیکاری او مدام در آشپزخانه خانه مشغول آزمایش موادی بود تا بتواند امولسیون ژلاتین را در جایگاه نگاتیو فیلم دوربین قرار دهد. سرانجام پس از یکسری آزمایشات مستمر و طولانی مدت، او در سال 1880 توانست ماشینی با قابلیت کارایی با نگاتیو خشک جهت تهیه عکس اختراع نماید و به ثبت رساند.
او یک سال بعد با برپایی کمپانی ایستمن مجبور به استعفا از بانک شد و در سال 1884 فعالیتهای کمپانی وی که حال به یک کمپانی تولید فیلم تبدیل شده بود گسترش یافت و او توانست فیلمهای حلقهای را جایگزین نگاتیوهای شیشهای نماید که با استقبال بینظیری روبهرو شد. اندکی بعد کمپانی «کداک» توانست با بکارگیری چندنوآوری دیگر، دوربینهای سبک با کارایی بسیار ساده را با نام کداک وارد بازار نماید. شعار آنها با فرستادن این دوربینها به بازار این بود: «شما تنها یک دکمه را فشار دهید ما بقیه کارها را انجام میدهیم.» در مدت زمان بسیار اندکی دوربینهای عکاسی «کداک» در سراسر جهان شهرت یافت و میزان تقاضای آن بشدت سرعت گرفت.
علاقه به حرف «K»
در همان فاصله زمانی ابتکار جدید «»Eastman برای پایهریزی ظهور فیلمهای متحرک در سالهای بعد نیز با سر و صدای بسیاری همراه شد. در سال 1888 هنگامی که «Eastman »نام «Kodak »را برای کمپانی و محصولات خود برگزید، از او سوالات بسیاری در مورد علت انتخاب این نام پرسیده شد و او در پاسخ اظهار داشت که از دوران کودکی علاقه خاصی به حرف «K» داشته است و همیشه آن را حرف مورد علاقه و قدرت بخش خود میدانسته است. از نظر او انتخاب کلمهای که با این حرف شروع و با آن خاتمه مییابد، قطعا خوششانسی و موفقیت فراوانی برای او در بر خواهد داشت.
تعبیر رویای کودکی
در سال 1902 ایستمن که به یک ثروتمند مشهور تبدیل شده بود، تصمیم گرفت تا خانهای را که همیشه در خوابهای کودکیاش میدیده بنا نماید. از همینرو مشهورترین آرشیتکت آن دوران را به خدمت گرفت و ساخت خانه را آغاز کرد.
سخاوتمندی آقای کداک
در سالهای 1902 «George Eastman» که حالا به یک ثروتمند مشهور تبدیل شده بود، او توانست خوابهای کودکیاش را که میدیده بنا نماید. از همینرو مشهورترین آرشیتکت آن دوران در ایالات متحده «J.Foster Warner» را به خدمت گرفت و ساخت خانه را آغاز نمود. خانهای به مساحت 3200 متر با 50 اتاق و مجهزترین سیستم گرمایش، تلفن و برق و از همه مهمتر با طراحی داخلی طراحان کاخ سفید که هزینه ساختش مبلغی معادل 335 هزار دلار آن زمان شد، ساخت.
از خصوصیات بارز «Eastman» میتوان به سخاوتمندی و علم دوستی او اشاره کرد. از آنجا که او در دوران نوجوانی به دلیل مصائب مالی و خانوادگی نتوانسته بود ادامه تحصیل دهد، در این دوران که صاحب مال و شهرت شده بود همواره به موسسات آموزشی کمکهای شایانی اهدا میکرد. او در دوران حیاتش مبلغی معادل 20 میلیون دلار به موسسه تکنولوژیکی «ماساچوست» اهدا نمود.
همچنین مرکز فناوری «Rochester » مبلغی معادل 625 هزار دلار در سال 1901 از «Eastman » بهعنوان هدیه دریافت کرد. او همچنین هدیهای معادل 2 میلیون دلار به هر یک از موسسات آموزشی «Tuskegee »و «Hampton »ارائه نمود.
«جورج ایستمن» همچنین علاقه فراوانی به شهر «Rochester »داشت و با تمام قوا جهت پیشرفت و توسعه این شهر گام برمیداشت. بنای موسسه و انجمن «Chest »به عنوان دانشکده موسیقی این شهر و همچنین بخشیدن منزل مسکونی مشهورش پس از مرگ به دانشگاه «»Rochester از جمله این اقدامات به شمار میروند.
سال 1925 ایستمن مدیریت مستقیم و هر روزه کداک را رها کرد و تنها رئیس هیات مدیره آن شد. وی دو سال پایان عمر خود را با درد و بیماری گذراند و برای ایستادن یا راه رفتن به علت بیماری که آن روزها ناشناخته بود دچار مشکل بسیار بود از این رو در 14 مارس با شلیک یک گلوله به قلب خود به زندگیاش پایان داد.
سال 1947 خانه شخصی او در شهر روشستر با نام خانه جورج ایستمن به عنوان موزه بینالمللی عکاسی و فیلم افتتاح شد.
علیرضا خانی
گفت و گو
