قضاوت با شما

از فیلم شما در جشنواره خیلی صحبت بود ولی انگار درست دیده نشد.آیا به این فیلم شما به عنوان یک کار تجربی نگاه می شد؟

‌نمی‌توان گفت ساختار فیلم تجربی است، اما در عین حال ساختاری متفاوت دارد. چون من تعریف مشخص از ساختار تجربی ندارم نمی‌توانم بگویم فیلم را براساس کدام ساختار کارگردانی کرده‌ام. اما «تنها دو بار»  از چند جهت فیلمی متفاوت است.

مثلا از چه جهاتی؟

مثلا فیلمنامه. فیلمنامه «تنها دو بار زندگی می‌کنیم»  یک ساختار غیرخطی دارد و بر اساس همین موضوع خود فیلم نیز متفاوت است. سکانس‌های فیلم تمام مدت با دوربین روی دست فیلمبرداری شده و در واقع از یک مونتاژ غیرتداومی برخوردار است.

یکی از دلایلی هم که می‌گویند فیلم تجربی بود استفاده شما از بازیگران آماتور بود؟

مدتی تصمیم داشتم برای نقش اول این فیلم از بازیگر حرفه‌ای استفاده کنم. اما بتدریج متوجه شدم بازیگری که من برای این نقش می‌خواهم باید ویژگی‌های خاص داشته باشد. به همین دلیل به این نتیجه رسیدم که از بازیگر آماتور استفاده کنم. بازیگر نقش اول این فیلم (علیرضا آقاخانی) را اتفاقی در خیابان پیدا کردم. البته این موضوع به حدود یکسال و نیم پیش برمی‌گردد. تمام بازیگران تا پیش از نخستین نمایش فیلم از فیلمنامه و داستان آن هیچ اطلاعی نداشتند.

کار با بازیگر غیرحرفه‌ای چون آقاخانی برای من خیلی لذتبخش و تجربه‌ای جالب بود. بازیگر آماتور که پیش فرضی درباره بازیگری ندارد، به نوعی برای کار در دستان شما قرار دارد. بعد از چند روز اول که هیجان جلو دوربین رفتن در او از بین می‌رود، کار شکلی جالب پیدا می‌کند.

خودت چقدر از فیلم راضی هستی؟

من در ساخت این فیلم قطعا یک ساختار تازه را تجربه کردم و خودم هم نمی‌دانم چه نتیجه‌ای خواهد داشت. لزوما هم قرار نیست در ساخت هر فیلم کارگردان به خواسته‌های خود برسد. در حال حاضر نمی‌توانم بگویم کار خوبی شده یا نه و قضاوت درباره این موضوع کاملا به بیننده واگذار می‌کنم.