استقلال یک مدل بیشتر ندارد

شاید خیلی‌ها توقع داشتند آبی‌پوشان با توجه به نمایش‌های اخیرشان، در بازی با صباباتری هم به مراتب بهتر و موفق‌تر ظاهر شوند؛ تیمی که به رغم برد با حداقل اختلاف مقابل شیرین‌فراز صاحب حدود 10 موقعیت گلزنی شد و برد ضعیف آبی‌ها بیشتر به علت اشتباهات داوری و نگرفتن 2 پنالتی این تیم حاصل شد یا همین بازی اخیر مقابل برق شیراز که حرکات تهاجمی استقلال تحسین همگان را برانگیخت، پس چرا به یکباره در عرض چند روز استقلال از لحاظ کیفیت تهاجمی این همه نزول داشت؟

واقعیت اینجاست که استقلال با بازگشت از اردوی دبی و شروع دور برگشت در سیستم تهاجمی خود روی حمله از جناحین تمرکز کرده است، به این شکل که توپ را به هر شکل ممکن در میانه میدان و ابتدای یک سوم دفاعی حریف می‌رسانند و بعد از آن با حرکت سریع نفرات کناری، حمله تیم طراحی می‌شود. این سیستم تهاجمی مقابل تیم‌هایی که با دفاع 3 نفره و مثلثی بازی می‌کنند، به شکل بسیار خوبی جواب می‌دهد؛ چون فضای خالی پشت سر پیستون‌ها یا حتی فضای بین دو مدافع یارکوب تبدیل به معابر مناسبی می‌شوند و تکرار این عملیات به تعداد لازم، باعث می‌شود بالاخره ضربه نهایی بر پیکر دفاع حریف وارد شود که نمونه عینی آن را بارها در دیدار با شیرین‌فراز و برق دیدیم. ولی وقتی تیمی با سیستم دفاع 4 نفره و خطی مقابل آبی‌ها صف‌آرایی می‌کند.

فیروز کریمی اگر می‌خواهد روند نسبتا موفق دور برگشت خود و استقلال را استمرار بخشد، نیاز دارد که حتما تنوع حملات را در دستور کار تیمش قرار دهد؛ چون در وضعیت فعلی تیم‌هایی که با دفاع خطی 4 نفره بخصوص مدافعان کناری ایستا مقابل استقلال به میدان بروند، فقط در حملات تصادفی یا روی حرکات انفرادی و ویژه آبی‌ها ممکن است تسلیم شاگردان کریمی شوند.

مسلما کادر فنی استقلال به سیستم بازی حریفان بعدی بخصوص سپاهان و پرسپولیس آشنایی کامل دارند و می‌دانند آنها هم با دفاع خطی بازی می‌کنند.

اگر استقلال می‌خواهد حریف قدری برای این دو مدعی جدی قهرمانی باشد و حتی با نتیجه‌گیری مقابل آنها امیدهای اندک خود را برای قهرمانی بیشتر و پررنگ‌تر کند، باید روش‌های تهاجمی دیگری را هم به برنامه فعلی بیفزاید وگرنه هیچ بعید نیست اوضاع دوباره به زمان چندماه پیش برگردد!