توراک غول‌کش‌

اولین بازی اکشن اول شخص درست و حسابی سال 2008 هم این راه را ادامه داده و به‌‌‌محض این‌که اولین تصاویر از شخصیت‌های بازی توراک را ببینید مطمئن می‌شوید بازی با چه موتور پایه ای طراحی شده است.

توراک را باید در سبک شوتر خالص دسته بندی کنیم. در طی بازی به‌‌‌جز کشتن تعداد زیادی دایناسور و سرباز مزدور کار دیگری ندارید. توراک علاوه برنسخه معروفش در نینتندو 64، یکی دو بازی خوب و پر طرفدار برایPC ‌هم داشت. توراک شما کماکان یک سرخپوست است و از کمان به‌‌‌عنوان سلاح مورد علاقه‌اش استفاده می‌کند. البته در بازی کلکسیون کاملی از سلاح‌های یک بازی اکشن اول شخص خوب را هم خواهید دید.

از گرافیک بازی شروع می‌کنم. توراک از دور زیباست. منظره‌هایی که در جنگل و دره‌ها می‌بینید نفس‌گیر هستند. اولین باری که تیرانوسور از جلویتان رد می‌شود مبهوت زیبایی آن می‌شوید. اما بهتر است وارد جزئیات نشوید!

مطالعه بافت‌ها و مدل اشیاء از نزدیک نتیجه خوبی ندارد. کافی است از نزدیک به‌‌‌یک درخت و شاخه‌هایش نگاه کنید تا متوجه منظورم بشوید. البته بعضی وقت‌ها باید به‌‌‌سازنده‌ها حق داد. به‌‌‌هر حال قرار است این بازی در فضاهایی مانند جنگل با تعداد زیادی دشمن و شی متحرک اجرا بشود.

کم کردن جزئیات به‌‌‌هر صورتی که باشد در روان اجراشدن بازی اثر مثبت دارد. اما نباید از منظره‌های زیبا و مدل‌های خوب شخصیت‌ها و دایناسورها به‌‌‌این راحتی گذشت. حرکت دایناسورها با توجه به‌‌‌این که این موجودات وجود خارجی ندارند و سازنده‌ها به‌‌‌صورت کاملا تخیلی آن‌ها را به‌‌‌حرکت وا داشته‌اند، بسیار زیبا و قابل قبول است.

می‌رسیم به‌‌‌روند بازی. اگر توراک را با درجه سختی خیلی بالایی شروع نکنید هیچ مشکلی برای تمام کردنش نخواهید داشت. مهمات برای سلاح‌های شما بسیار زیاد است و ضربه‌های دشمن صدمه چندانی به‌‌‌توراک نمی‌زند. این را هم اضافه کنید که شما یک سلاح بسیار مرگبار در اختیار دارید به‌‌‌نام چاقو.

این چاقو به‌‌‌تنهایی نیمی از لذت توراک بازی کردن را تامین می‌کند! در واقع استفاده بهینه از چاقو و کاربرد آن یکی از معدود چیزهایی است که توراک را از دیگر اکشن‌های اول شخص متمایز می‌کند. در هیچ بازی دیگر چنین میان پرده‌های زیبایی از درگیری تن به‌‌‌تن نقش اول بازی با یک موجود وحشی مثل راپتور نخواهید دید.

با توجه به‌‌‌این که سلاح‌های دیگر شما از قبیل شات‌گان، مسلسل، پلاسماگان و راکت لانچر چندان جدید نیستند، بسیاری از بازی‌کننده‌هاترجیح می‌دهد در اولین دور توراک بازی کردن از چاقو زیادتر استفاده کنند. البته از کنار کمان مخصوص توراک هم نباید به‌‌‌این راحتی گذشت که در مراحل پایانی تقریبا سلاح اصلی شما خواهد بود.

دشمن‌ها به‌‌‌طور کلی به‌‌‌دو دسته انسان و حیوان تقسیم می‌شوند. اما از نظر هوش مصنوعی هیچ تفاوتی بین انسان‌ها، راپتورها و عقرب‌های جهش یافته وجود ندارد! همه آنها از یک الگوریتم برای حمله استفاده می‌کند و اینجاست که توراک به‌‌‌جای شبیه‌شدن به‌‌‌کرایسیس، به‌‌‌طرف پین کیلر گرایش پیدا می‌کند.

این را هم می‌توانید به‌‌‌حساب کوتاهی سازنده‌ها بگذارید و هم به‌‌‌حساب اینکه سازنده‌ها عمدا این‌کار را کرده‌اند تا بازی تبدیل به‌‌‌یک شوتر بشود نه یک اکشن اول شخص تاکتیکی که در آن مرتب در گوشه و کنار باید پناه بگیرید.

توراک یک بازی درجه یک اول شخص نیست، اما بازی کردنش برای طرفداران این سبک بسیار لذت بخش است. سلاح‌های جالبی نظیر بمب‌هایی که به‌‌‌بدن دشمن می‌چسبند یا علامت‌گذاری سربازهای دشمن به‌‌‌عنوان طعمه برای دایناسورها تجربه‌های جدید و جالبی هستند.

کشتن یک تیرانوسوروس رکس هیجان بسیار زیادی دارد و به‌‌‌طور کلی غول آخرهای معدود توراک تعادل خوبی را در روند بازی برقرار کرده‌اند. توراک نوید شروع خوبی برای اکشن‌های اول شخص در سال 2008 می‌دهد.