شهریار در بوته نقد مخاطبان

 کلام محکم، بیان منطقی و دیالوگ‌های برخاسته از تدبر و تفکر را شاخصه‌ اصلی و بارز محمدحسین بهجت تبریزی بیان می‌کند که تماما پایه‌ریزی تکمیلی شخصیت اوست. محمدحسین جوان قدم بعدی داستان کمال تبریزی است. هجرت او در دوران نوجوانی به سوی خانواده و مجددا عزیمت او به تهران دو بخش کلیدی و مهم در زندگی شهریار محسوب می‌شود.

نقش تربیتی پدر و مادر در پرورش شهریار سبب می‌گردد تا ایشان در پایتخت انسانی محکم و متکی به خود باشد. شهریار جوان به تهران آمده در طول این دوران شاهد ماجراها و حوادث گوناگونی است، حوادثی که کارگردان قصد داشته تا به بهانه زندگی شهریار، گذر و نظری نیز به آنها داشته باشد.

اگر چه این وقایع در حکم وقایع خاصه تاریخی است، اما تاثیرگذاری این حوادث برروی زندگی شهریار نیز خود جای تامل دارد. قدرت فهم و درک بالای شهریار و به تحریر در آوردن اشعار متناسب با شرایط جاریه باز یکی از ویژگی‌های شهریار بوده که اتفاقا در این سریال با تاکید فراوان به آن پرداخته شده.

قطعا مقطع تحصیلات دانشگاهی و بسته شدن شخصیت ویژه شهریار یکی از مهمترین دوران زندگی شهریار و جوان است که کمال تبریزی این بخش را با وسواس ویژه‌ای ترسیم نموده و کارگردان از نظر  تنظیم و نگارش فیلمنامه مشخص است که سعی داشته با استفاده از منابع و ماخذ گوناگون چیزی را از قلم نیندازد این امر تا به حدی به پیش می‌رود که در این سریال علاوه بر شهریار افرادی نظیر نفیسی، ملک‌الشعراء بهار و ... مطرح می‌گردد و البته با یک تیزبینی خاص کارگردان، نگاه‌ها و نظرات شعرای بزرگ ایران در خصوص شهریار را مطرح می‌کند.

از ویژگی‌های خاص این سریال حالات و احوالاتی است که شهریار، دست به قلم می‌برد و شعر می‌سراید این احوالات بعضا به حیطه داخلی و عاطفی شهریار نیز گذری دارد و از قصه عاشق شدن وی سخن می‌گوید. داستان این مجموعه به جهت وجود منابع گوناگون و هم اشراف کلی که مردم از زندگی‌ ایشان دارند، طبیعی است، دارای دقت‌سنجی‌های خاص خود است، آن که به دقت روایتی درست صورت گیرد و از سوی دیگر ابزار هنری به وقت آن را به تصویر کشند و تطابق‌های نظری و ذهنی مخاطب نیز لحاظ گردد.

طبعا کار سخت و دشواری است اما انصافا تا بدین جای این مجموعه درست استخراج شده اگر بخواهیم چند مولفه دیگر را از این سریال برشماریم، بحث شخصیت‌پردازی است، در این قسمت سعی شده شخصیت محوری صرفا شالوده و اصل محتوا نباشد بلکه شخصیت‌هایی نظیر عمه، ابوالقاسم شیوا، ملک‌الشعرا بهار نیز پردازش گردند که خود این امر کمک کرده تا شخصیت شهریار بهتر بروز نماید. بازی بازیگران و انطباق آنان با شخصیت، بخصوص در مورد شخصیت شهریار، کاملا مشهود است.

چهره‌پردازی صحیح و فضاسازی کاملا دقیق از دیگر ویژگی‌های این مجموعه تلویزیونی است. در این فضاسازی‌ها چه منطقه تبریز و چه محلات تهران درست و رسا انتخاب شده‌اند. به هر حال مجموعه تلویزیونی شهریار ضمن آشنایی با شخصیت برجسته استاد شهریار، قطعا تا پایان مسیرش به عنوان یک مجموعه ماندگار در ذهن مخاطب باقی خواهد ماند.

مرتضی باقری‌