معمای پ.ک.ک

 امریکایی ها پس از اشغال عراق توجهی خاص به اقلیم کردستان نشان دادند. عوامل متعددی در پس پرده این علاقه نوظهور قرار دارد که مهمترین آن ها وجود ذخایر نفتی قابل توجه در کرکوک و تاثیری بود که حفظ ثبات و آرامش در شمال عراق می توانست بر سایر مناطق کشور که دستخوش آشوب و ناآرامی بودند، داشته باشد.

اگرچه اقلیم کردستان پس از عملیات طوفان صحرا در سال 1991به خودمختاری عملی دست یافته بود لیکن آینده این منطقه در هاله ای از ابهام قرار داشت و تهدیدهای ترکیه از شمال که در نبرد با شورشیان پ.ک .ک هر از چند گاهی روستاهای مرزی اقلیم کردستان را گلوله باران می کرد یا نیروهای زمینی را به نواحی مرزی می فرستاد از یکسو و اقدامات ارتش بعث در جنوب از دگرسو شرایط را در اقلیم کردستان به سمت التهاب و بحران سوق می داد.

امریکایی ها پس از اشغال عراق با تلاش برای ایجاد نظام فدرالی در عراق و اعطای خودمختاری و استقلال عملی به اقلیم کردستان سعی کردند نظر کردها را جلب کرده و تداوم حمایت شان را تضمین کنند اما عملکرد امریکایی ها نشان داده تنها چیزی که برای واشنگتن اهمیت ندارد اعاده آرامش به شمال عراق است .

وقتی رژیم بعث عراق در سال 1998میلادی با بکارگیری تسلیحات کشتار جمعی کردهای عراق را به خاک و خون کشید امریکا هیچ کاری برای توقف روند کشتار کردها انجام نداد. در سال 1996و زمانی که صدام گارد ریاست جمهوری اش را به اربیل فرستاد و این شهر را اشغال کرد هم دولت بیل کلینتون ، رئیس جمهور وقت امریکا حتی از صدور بیانیه در محکومیت این اقدام خودداری ورزید.

امروز هم امریکایی ها با حمایت پنهانی از پ.ک .ک عامل ایجاد تنش در منطقه و بر هم خوردن ثبات در شمال عراق هستند. ترکیه بارها ارتش امریکا را به حمایت از پ.ک .ک و تحویل سلاح به این گروه شورشی متهم کرده است.

واشنگتن که به دنبال ملتهب نگاهداشتن اوضاع در شمال عراق است نه حاضر به مهار پ.ک .ک است و نه اقدامی در جهت توقف اقدامات تروریستی این گروه انجام می دهد. این در حالی است که شرایط کنونی راهی جز اقدام نظامی ترکیه برای سرکوب این گروه باقی نمی گذارد.