محبوبیت از دست رفته

 بازی که خیلی در انتظار آن بودند تا ببینند برنده دوئل قلعه‌نویی  کریمی، چه کسی است که پیروز میدان است.

فیروز کریمی باید خوشحال باشد که دروازه‌بانی به نام طالب‌لو را دارد وگرنه حداقل با 4  3 گل باید راهی تهران می‌شد. امیر قلعه‌نویی حالا دارد کم‌کم تمام محبوبیت از دست رفته‌اش را در یک سال اخیر به دست می‌آورد.

اولش باید با یک تیم کوچک (مثل مس کرمان) شروع کرد و بعد همان تیم کوچک را تبدیل کرد به گربه سیاه تیم‌های بزرگ و بعد از این که کلی امتیاز از آنها گرفت حالا سرش را بالا بگیرد و همه منتقدان به احترام توانایی‌های او از جای بلند شوند و تمام انتقادات قبلی‌شان را فراموش کنند، اما امیر قلعه‌نویی باید بداند که با یک گل بهار نمی‌شود. او با نتایج ضعیفی که در جام ملت‌های آسیا با تیم پرمهره و پرقدرت ایران گرفت هنوز در اذهان فوتبالدوستان به عنوان متهم درجه اول مطرح است.

از ادبیات حرف زدنش هم که نگوییم بهتر است؛ «کل یومش» شهره آفاق است. امیر قلعه‌نویی یک بار دیگر هم توانسته است مقابل تیم استقلال تهران به پیروزی برسد و جالب این که آن زمان هم از بعضی جهات خیلی مشابه این بار بود. آن زمان هم جناب فتح‌الله‌زاده (که علاقه‌اش به مربیان آلمانی معروف است) داشت با مربی آلمانی‌اش یعنی «رولند کخ» نتایج ضعیفی می‌گرفت، اما اصرار داشت او را نگه دارد.

امیر قلعه‌نویی هم در شرایطی سرمربی تیم همنام اهوازی شده بود که این تیم بشدت خطر سقوط به دسته دوم را حس می‌کرد. برد امیرخان در آن روز هم می‌توانست استقلال اهواز را از سقوط نجات دهد و هم توانایی‌های خودش را به فتح‌الله‌زاده ثابت کند (یا به نوعی دیگر راحت‌تر بتواند زیرآب مربی آلمانی را بزند). او توانست در اهواز استقلال تهران را با نتیجه 2  یک شکست دهد تا به هر دو هدف خودش برسد و بعد از اتمام همان فصل بشود نفر اول نیمکت آبی‌های تهرانی.