با امیرعلی اکبری قهرمان جوانان جهان

فرنگی کاری با دست های طلایی

اگر عنوان کنیم کشتی فرنگی در سال های اخیر رشد فزاینده ای در ابعاد مختلف کیفی و کمی در میان رشته های مختلف ورزشی و حتی کشتی آزاد داشته است ، سخنی به گزاف نگفته ایم.
کد خبر: ۱۶۰۲۰۰
 کشتی فرنگی با وجود تمام تبعیض ها و کج سلیقگی های گذشتگان در سال های اخیر چنان پوست انداخت و دچار تحول شد که ساختار و زیربنای این رشته با ظهور و تولد نسل جدیدی از استعدادهای بالقوه و آینده دار در میان کشورهای پیشرفته و مقتدر جهان صاحب هویت و شناسنامه مستقل و قابل اعتنایی شده است.

آنچه کشتی فرنگی را با دیگر رشته ها همچون کشتی آزاد متمایز می کند، در حضور جمع زیادی از جوان های پرانگیزه و مستعد است که از شرایط فیزیکی و سنی مناسب و مشابهی برخوردار هستند. وجود نوعی رقابت فشرده و متراکم میان چند مدعی شاخص در هر وزن از ویژگی ها و موهبت های موجودیت فعلی کشتی فرنگی به شمار می آید. ضمن این که به عنوان یکی از شاخصه های فعلی در این رشته حضور یکپارچه جوان های همسطح با قابلیت های فنی و جسمانی بالاست که در کمتر رشته ای چنین موجی را می توان رویت کرد.


امیرعلی اکبری ، قهرمان جوانان جهان در سال 2007پکن در 20آذر سال 1366در سراب آذربایجان شرقی متولد شد، اما دوران نوجوانی را در تبریز پشت سر گذاشت و از 12سالگی به تهران نقل مکان کرد و در منطقه جنوبی تهران خیابان خلیج منطقه مهرآباد جنوبی به همراه خانواده سکنی گزید و از همان موقع به دلیل علاقه مندی به کشتی روی آورد و در گام اول الفبای کشتی را زیرنظر اصغر رضایی ، مربی سازنده باشگاه خلیج آموخت.


 امیرعلی اکبری که از فیزیک مناسب و قد و بالای ورزیده ای برخوردار است و با قدی معادل 190سانتی متر و وزنی حدود 90کیلو، خیلی سریع رشد کرد. سال 86را باید ظهور و شکوفایی این نورسیده سرابی دانست که به لطف قابلیت های فنی و جسمانی روحیه جنگندگی و روند رو به رشدی را پشت سر گذاشت . او پس از آن که در انتخابی تیم ملی جوانان در اصفهان همه حریفان و حتی رقیب اصلی و جدی خود بابک قربانی را از پیش رو برداشت ، توانایی خود را به تمام مدعیان جوان و بزرگسال وزن 84کیلو نشان داد.


امیرعلی اکبری گرچه در میدان آسیایی فیلیپین بر اثر غفلت و اشتباه خود مدال طلا را با برنز عوض کرد، اما همین ناکامی زنگ هشیاری را برای او به صدا درآورد تا با چشمان بیدار و متمرکز در اولین آوردگاه جهانی در پکن به مصاف برگزیدگان جوان کشتی فرنگی دنیا برود و تمام حریفان قدر را از لبه تیغ شکست بگذراند.


اول آزادکار بودم ، اما...


کشتی را در سال 1379و در شرایطی که حدود 12سال سن داشتم به تشویق برادر بزرگترم که او هم قبلا کشتی می گرفت ، آغاز کردم . الفبای کشتی را از باشگاه خلیج در همان منطقه جنوب غربی تهران زیر نظر آقای اصغر رضایی مربی سازنده و دلسوز این باشگاه آموختم.


در ابتدا مدت 4 - 3 سال در کشتی آزاد فعالیت می کردم ، اما بعدا تغییر رشته دادم ؛ چون دیدم با توجه به سوبلس و فیزیک بدن ، بهتر می توانم در کشتی فرنگی فعالیت کنم . تمرینات در کشتی فرنگی را هم زیر نظر اصغر رضایی ادامه دادم ، سپس وی مرا به ناصر نوربخش و بهروز حضرتی مربیان مجرب شهرستان شهریار معرفی کرد. در سال 84در مسابقه های قهرمانی جونان ایران در شیراز به اولین مدال خودم دست یافتم که یک برنز بود.

در همان سال در مسابقات بزرگداشت برادران پورزند در ساوه ، باز هم سوم شدم.

یک سال بعد در رقابت های جوانان کشور در سنندج برای سومین بار به مدال برنز رسیدم . طلسم سوم شدن های من در اوایل سال 86و در رقابت های انتخابی تیم ملی جوانان در اصفهان شکسته شد و من پس از چند سال انتظار با صعود از سکوی قهرمانی برای اولین بار مدال طلا را به گردن انداختم.

سومی آسیا مرا برای قهرمانی جهان بیدار کرد

پس از کسب عنوان اول انتخابی جوانان به اردوی تیم ملی جوانان دعوت شدم و به همراه این تیم در مسابقه های قهرمانی جوانان آسیا در فیلیپین شرکت کردم.

در این رقابت ها با وجودی که در شرایط خوبی قرار داشتم ، بر اثر یک لحظه غفلت از مدال طلا دور شدم و به برنز رضایت دادم.

مسابقات جهانی پکن تجربه گران قدری برایم بود که با خاطرات شیرین و فراموش ناشدنی کسب مدال طلا کامل شد.

رقابت ها بسیار سخت و دشوار و حریفان همه قدر و هر کدام یک پا مدعی بودند؛ اما به لطف خدا و انگیزه بسیار بالایی که داشتم و حمایت و راهنمایی مربیان در اولین میدان جهانی ، بهترین نتیجه را گرفتم . برای رسیدن به این مهم هم زجر زیادی کشیدم و با تمرینات مرتب و منظم ، مثل سبک وزن ها می دویدم و مثل سنگین وزن ها هم وزنه می زدم.


تلخ ترین و بهترین خاطره

تلخ ترین خاطره ام باخت به حریف قرقیزستانی در پیکارهای قهرمانی آسیاست که بر اثر اشتباه در اجرای فن سالتو خودم گیر افتادم . بهترین خاطره پیروزی بر حریف فینالیست مسابقات جهانی که کشتی گیری از ارمنستان بود و با این برد به طلای جهان دست یافتم.

تحصیل در رشته تربیت بدنی

اکنون دانشجوی سال دوم رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد در اسلامشهر هستم . 2برادر و 3خواهر دارم که خودم فرزند پنجم محسوب می شوم . به دلیل آن که پدرم از کار افتاده است ، مسوولیت و هزینه زندگی خانواده بر دوش برادر بزرگترم (اصغر) است که کل هزینه و خرج خودم و خانواده ام بر دوش ایشان است و باید از صمیم قلب از وی تشکر کنم.

هدف و آرزویم کشتی گرفتن در مسابقه های المپیک و جهانی است . اگر خدا بخواهد، ابتدا باید شایستگی ام را در انتخابی نشان بدهم ، پس از آن تمام تلاشم را برای حضور موفق در المپیک به کار خواهم بست .حریفان من در انتخابی طالب نعمت پور، داوود عابدین زاده ، داوود اخباری ، بابک قربانی و سامان طهماسبی هستند.


فرنگی کاران ما چیزی از حریفان کم ندارند

در آستانه مسابقات مهمی که در پیش رو داریم ، بصراحت باید عنوان کنم که کشتی گیران ما چیزی نسبت به حریفان صاحب نام جهانی کم ندارند. بچه های ما از لحاظ تکنیکی و تاکتیکی کمبودی ندارند، فقط باید خوب تمرین کنند و در هنگام مسابقه سرحال و باانگیزه باشند. البته یکی از مشکلات اساسی کشتی گیران ما فعال نبودن دست های آنهاست و بیشتر کشتی گیران کشورمان در دست ها ضعف دارند.

سعید میرزا شفیع

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها