پائولو مالدینی، فرزند چزاره مالدینی (مربی و بازیکن پیشین تیم ملی ایتالیا) در طی دوران 24 ساله بازیگری خود چند رکورد برجای گذاشت.
او 126 بار با تیم ملی ایتالیا به میدان رفت که در 74 بازی آن نقش کاپیتان تیم ملی ایتالیا را برعهده داشت.
او همچنین تاکنون در 170 مسابقه باشگاهی اروپایی بازی کرده است و شمار حضور او در مسابقات باشگاهی ایتالیا (تا روز دوشنبه 17 دسامبر) به بیش از 603 مسابقه می رسد.

پائولو مالدینی پنج بار به مقام قهرمانی جام قهرمانان باشگاه های اروپا و جام قهرمانی اروپا دست یافته است، هفت بار با آث میلان قهرمان مسابقات سری آ (لیگ باشگاه های برتر ایتالیا) شده است، یک بار جام حذفی این کشور را برده است و سه بار هم در جام اینترکانتیننتال (نام پیشین جام جهانی باشگاه ها) بر سکوی قهرمانی ایستاده است.
او گفت: "من سخت کار می کنم و درد زیادی را هم تحمل می کنم. هنوز عاشق بازی کردن هستم اما الان درد بسیار بیشتر از لذت بازی کردن شده است."
روزهای نه چندان خوش تیم ملی
با وجود موفقیتهای متعدد در مسابقات باشگاهی، پائولو مالدینی در عرصه مسابقات ملی هرگز به مقام قهرمانی دست نیافت.
او که اولین بار در سال 1988 با تیم ملی ایتالیا به میدان رفت، در مسابقات جام جهانی در سال 1990 که ایتالیا میزبانی مسابقات را بر عهده داشت، با این تیم به مقام سوم رسید، در سال 1994 در فینال در ضربات پنالتی به برزیل باخت و در جامهای 1998 و 2002 هم به ترتیب با این تیم در مراحل یک چهارم و یک هشتم نهایی حذف شد.
در جام ملتهای اروپا هم، در سال 1992 ایتالیا نتوانست به مرحله نهایی صعود کند، در سال 1996 در صعود از مرحله گروهی ناکام ماند، اما در سال 2000، در بهترین نتیجه کسب شده همراه مالدینی، این تیم به فینال رسید و در مسابقه نهایی 2-1 به فرانسه باخت.
پائولو مالدینی در سال 2002 از تیم ملی ایتالیا کناره گیری کرد و هر چند جیووانی تراپاتونی برای حضور در جام ملتهای 2004 و مارچلو لیپی برای شرکت در جام جهانی 2006 از او دعوت کردند، او حاضر به بازگشت به مسابقات نشد.