ستاره اصلی انگلیس در این شب، بوکایو ساکا بود که با هتتریک تاریخی خود نقش اول پیروزی تیم توماس توخل را ایفا کرد در حالی که در سوی دیگر، کیلیان امباپه با دو گل دیگر نام خود را در تاریخ جام جهانی جاودانه کرد و به بهترین گلزن تاریخ این رقابتها تبدیل شد. پیش از شروع مسابقه، توماس توخل بهدلیل رویکرد بسیار دفاعی انگلیس در شکست نیمهنهایی مقابل آرژانتین، با اعتراض بخشی از هواداران انگلیسی مواجه شد و حتی هنگام ورود به زمین با هو شدن برخی تماشاگران روبهرو شد، اما تیم او در میامی پاسخی متفاوت داد و برخلاف نیمهنهایی، فوتبال هجومی و تماشایی ارائه کرد. با وجود نیمکتنشینی هری کین و جود بلینگام، انگلیس شروعی طوفانی داشت. دکلان رایس در دقیقه ۳ بازی با یک شوت دیدنی از راه دور دروازه فرانسه را باز کرد و ازری کونسا تنها چند دقیقه بعد اختلاف را به دو گل رساند. فرانسه که در نیمه نخست کاملا متزلزل بود، بارها در خط دفاعی اشتباه کرد و انگلیس از این فرصت نهایت استفاده را برد. بوکایو ساکا در ادامه نیمه اول دو بار دیگر دروازه مایک ماینان را باز کرد تا سهشیرها با برتری ۴ بر صفر راهی رختکن شوند.
اما نیمه دوم داستان کاملا متفاوتی داشت. دیدیه دشان که آخرین بازی خود روی نیمکت فرانسه را تجربه میکرد، تیمش را هجومیتر به زمین فرستاد و کیلیان امباپه خیلی زود پاسخ داد. ستاره فرانسوی در دقیقه ۴۸ با یک ضربه دقیق، تعداد گلهای خود در جام جهانی را افزایش داد و با عبور از لیونل مسی، به تنهایی در صدر جدول بهترین گلزنان تاریخ این رقابتها قرار گرفت.
پس از آن، بردلی بارکولا اختلاف را کمتر کرد و در ادامه همکاری درخشان مایکل اولیسه و امباپه باعث شد فرانسه در دقیقه ۶۶ به گل سوم برسد. این گل بیست و دومین گل امباپه در جام جهانی بود و همزمان هفتمین پاس گل اولیسه در این تورنمنت را رقم زد؛ آماری که او را به رکورددار بیشترین پاس گل در یک دوره جام جهانی از سال ۱۹۶۶ تبدیل کرد.
انگلیس، اما اجازه نداد بازگشت فرانسه کامل شود. ساکا در دقیقه ۸۷ از روی نقطه پنالتی هتتریک خود را تکمیل کرد تا فاصله دوباره دو گل شود. هرچند عثمان دمبله در وقتهای تلفشده امیدهای فرانسه را زنده کرد، اما ورود جود بلینگام از روی نیمکت و گلزنی او در لحظات پایانی تیر خلاص را به شاگردان دشان زد.
این مسابقه با ۱۰گل، یکی از پرگلترین بازیهای تاریخ جام جهانی بود؛ دیداری که شاید از نظر اهمیت به پای نیمهنهایی و فینال نرسید، اما از نظر هیجان و نمایش فوتبالی، یکی از بهیادماندنیترین مسابقات این دوره لقب گرفت.
برای فرانسه، این شکست پایان دوران ۱۴ساله دیدیه دشان روی نیمکت خروسها بود؛ مربیای که با قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۸ و رسیدن دوباره به فینال در ۲۰۲۲، یکی از موفقترین دورههای تاریخ فوتبال فرانسه را رقم زد.
برای انگلیس نیز این مقام سوم، بهترین نتیجه آنها در جام جهانی پس از قهرمانی سال ۱۹۶۶ محسوب میشود؛ پایانی شیرین برای تیمی که رویای فینال را از دست داد، اما با یک جشنواره گل جام را ترک کرد.
شب رکوردها در میامی
فرانسه برای بازگشت کامل به بازی چند فرصت طلایی داشت، اما مایکل اولیسه نتوانست از موقعیتهای خود استفاده کند. او دو شانس عالی برای به تساوی کشاندن مسابقه داشت که مهمترین آنها از نزدیکی نقطه پنالتی با یک ضربه کمدقت از دست رفت.
در ادامه، جود اسپنس با یک حرکت هجومی درخشان، بهترین نمایش خود در این جام را کامل کرد. او با گرفتن پنالتی از مالو گوستو زمینه را برای گل پنجم انگلیس فراهم کرد و بوکایو ساکا با ضربهای مطمئن از روی نقطه پنالتی اختلاف را افزایش داد. هرچند ضربه دقیق و تماشایی عثمان دمبله در دقایق پایانی بار دیگر امیدهای فرانسه را زنده کرد تا برای کشاندن بازی به وقتهای اضافه تلاش کند، اما جود بلینگام با یک حرکت انفرادی فوق العاده کار را تمام کرد و مدال برنز جام جهانی را برای انگلیس به ارمغان آورد.
امباپه تاریخساز شد، اما ساکا ستاره شب بود
تغییر سیستم توماس توخل به دفاع پنجنفره پس از پیش افتادن انگلیس مقابل آرژانتین در نیمهنهایی، همچنان یکی از تصمیمهای بحثبرانگیز جام جهانی باقیمانده است. سرمربی آلمانی البته تاکید کرده که از آن تصمیم پشیمان نیست؛ موضوعی که ظاهرا برخی هواداران انگلیس را ناراضی کرد.
با وجود اینکه توخل برای این مسابقه هفت تغییر در ترکیب اصلی ایجاد کرده بود، انگلیس در نیمه نخست کاملا بر فرانسه مسلط شد و از بینظمی و بیانگیزگی حریف نهایت استفاده را برد. دکلان رایس نقش مهمی در شروع طوفانی سهشیرها داشت. او علاوه بر گلزنی، یک پاس گل هم ثبت کرد و به ششمین بازیکن تاریخ انگلیس تبدیل شد که در یک بازی جام جهانی هم گل زده و هم پاس گل داده است. او سومین بازیکن انگلیس در جام جهانی ۲۰۲۶ بود که به این رکورد رسید؛ پس از جود بلینگام مقابل پاناما و هری کین مقابل مکزیک. فرانسه با وجود عقبافتادگی چهارگله نزدیک بود یکی از بزرگترین بازگشتهای تاریخ جام جهانی را رقم بزند. تاکنون هیچ تیمی در تاریخ این رقابتها پس از چهار گل عقب افتادن نتوانسته از شکست فرار کند، اما خروسها تا آستانه تغییر این رکورد پیش رفتند.
کیلیان امباپه با دو گل دیگر، تعداد گلهای خود در جامهای جهانی را به ۲۲گل رساند و از لیونل مسی با ۲۱گل عبور کرد. او همچنین با ۱۰گل در جام جهانی ۲۰۲۶، از نظر گلزنی در یک دوره در کنار بزرگترین رکوردهای تاریخ قرار گرفت و به نخستین بازیکن پس از گرد مولر در سال ۱۹۷۰ تبدیل شد که در یک دوره از جام جهانی تعداد گلهایش دو رقمی میشود. با این حال، توپ مسابقه به امباپه نرسید. این افتخار به بوکایو ساکا رسید؛ بازیکنی که با هتتریک در این دیدار، تنها دومین بازیکن انگلیس شد که در یک بازی حذفی جام جهانی سه گل میزند. پیش از او تنها جف هرست در فینال ۱۹۶۶ چنین کاری کرده بود. جود بلینگام نیز شب تاریخی دیگری را پشت سر گذاشت. ستاره جوان انگلیس با هفتمین گل خود در یک دوره جام جهانی یا یورو، به بهترین گلزن تاریخ انگلیس در یک تورنمنت بزرگ ملی تبدیل شد. در نهایت، بازی ردهبندی جام جهانی ۲۰۲۶ اگرچه قرار نبود مهمترین مسابقه تورنمنت باشد، اما با ۱۰گل، بازگشتهای عجیب و رکوردهای تاریخی، به یکی از خاطرهانگیزترین دیدارهای این جام تبدیل شد؛ شبی که امباپه تاریخ نوشت، اما ساکا و انگلیس جشن گرفتند.