او صرفنظر از پرورش شاگردان بسیار در بستر دانشگاه، آثار متعددی را در حوزههای تالیف و ترجمه به رشته تحریر درآوردهاست که از آن میان میتوان به فرزند ایران، زندگی خاقانی در قالب داستان، ویرایش و گزارش متون کهن فارسی، مجموعه 10جلدی نامه باستان، گامی در بیکران (گزارش 21 غزل از حافظ)، چراغی در باد، ویرایش شاهنامه فردوسی، ویرایش رباعیات خیام، دمی با جادوی زیروبم (کندوکاوی در هنر، بهویژه در هنر خنیا)، گشتوگذاری در فرهنگ ایران، دفتر دانایی و داد و ... اشاره کرد.
میرجلالالدین کزازی، شاهنامهپژوه پیشکسوت و استاد دانشگاه طی روزهای اخیر با حضور در نشست تخصصی «جهان شاهنامه، ایران امروز» از برنامههای سومین دوره عالی تربیت مربی شاهنامهخوانی و شاهنامهپژوهی در کرمان اظهار کرد: ایران را آنگونه که سزاوار و شایسته است نمیشناسیم و این موضوع بزرگترین پرسمان فرهنگی و روانشناختی ما در این روزگار است. زبان فارسی ویژگیهای ممتازی دارد و با برهان و دانشورانه میگویم که پیشرفتهترین زبان جهان از دید ساختار، زبان فارسی و نابترین زبان از دید زبانشناسی است.
این چهره ماندگار فرهنگ و ادب ایران با برشمردن پایههای رستگاری در جهانبینی دینی ایران ادامه داد: زبان فارسی، نگینی با گوهرهای درخشان است، ولی ما از آن غفلت کردهایم. هرکسی با شاهنامه فردوسی پیوند دارد باور من این است که به ویژگیهای والا آراسته شده حتی بی آنکه خود بخواهد. ما از جهان پیرامون بهره میگیریم و بر آن کارگر میافتیم. شاهنامه را شاهنامهخوانان و داستانگویان شاهنامه به میان مردم بردند، اگر آنان چنین نمیکردند این گستردگی شگفتآور را در سراسر ایران نداشت و وامدار آنان هستیم. به دلایل متعدد اگر شاهنامه و فردوسی نبود، ایرانی به جای نمیماند یا اگر میماند سرزمین خرد در گوشهای از جغرافیای جهان بود، زیرا فردوسی به یاری داستانگویان، سپاهی را آراست که هیچ سپاهی نمیتوانست آن را درهمشکند؛ سپاهی که بیرونی نبود بلکه از واژگان بود و با این سپاه شگرف و شگفت، مرزهای فرهنگ ایرانی را پاس داشت. آسانترین و کارآمدترین راه آموزش، خواندن شاهنامه است، چون جهان شاهنامه، جهان ایرانی است و اگر کسی به این جهان راه یابد، ایران را بازیافته است.
این شاهنامهپژوه پیشکسوت در پاسخ به پرسشی درباره راهکارهای فارسی سخنگفتن، به زمینههای ناتوانی این کار اشاره کرد و افزود: لازم است گنجینه واژگانی خود را غنی کنیم.
کزازی با تاکید بر اینکه این تلاش و تمرین باید از سنین کودکی شروع شود، به موضوع «زبان و ادب کودکان» اشاره کرد و گفت: کودکان را بیبهره گذاشتهایم درحالیکه باید با زبان فارسی آشنا شوند و داستانهای ایرانی بخوانند.
او در توضیح اسطوره و نبوغ حکیم فردوسی در پرداختن به آن اظهار کرد: اسطوره را سخنوران و نویسندگان پدید نمیآورند، بلکه مردمان آن را میآفرینند و این ویژگی اول اسطوره است. دومین ویژگی ساختاری اسطوره این است که ناخودآگاه ساخته میشود، بههمیندلیل زبان اسطوره، زبان نماد است، چون اسطوره پیشینه دیرینه دارد. خاستگاه اسطوره تاریخ است ولی تاریخی که درونی و نهادینه شده است. فردوسی بزرگترین حماسهسرای جهان است اما در قلمرو ویژه خود، در آفرینش هنری و بازگفت داستانهای کهن که به زیباترین و دلانگیزترین شکل ممکن ارائه شده است.
این پژوهشگر ادبی همچنین خطاب به شرکتکنندگان در این دوره آموزشی تخصصی گفت: کارتان را ارج مینهم و گرامی میدارم. شما راهی به جهان شگفتیآور و بیمانند شاهنامه میگشایید؛ جهانی که بیهیچ گمانی همان جهان ایرانی است.
به گزارش ایسنا، سومین دوره عالی تربیت مربی شاهنامهخوانی و شاهنامهپژوهی با حضور جمعی از استادان برجسته کشوری، پژوهشگران و روایتگران پنج استان کشور در کرمان برگزار شد.
ذرهبین رسانههای ورزشی دنیا روی بازیکنان برجسته
مروری بر فهرست مهمترین فیلمهای تابستان ۲۰۲۶ هالیوود
