نگاهی به ضرورت بازنمایی رشادتهای عملیات بیتالمقدس در قالب ادبیات مدرن
دوم-دولت در ترکیب شعام رای اکثریت را دارد و طبعا اگر دولت مخالف جدی موضوعی باشد خیلی بعید است که در شعام مصوب شود.
سوم- شعام برای مدیریت اینترنت در اغشاشات دیماه404 کمیته چهارنفره ای تشکیل داده که عملا تصمیماتش تصمیم شعام بوده و البته در ترکیبش هم اکثریت با دولت بوده است.
چهارم- کلیت اینترنت پروهم آنطور که ما فهمیدیم(فارغ از اینکه درست اجرا شده یا خیر) مصوبه شعام بوده است.
پنجم- ستاد ساماندهی و راهبری فضای مجازی هم طبق حکم رییس شعام عملا کمیته تخصصی شعام است (با این فرق که قبلا یک کمیته چهارنفره تصمیم میگرفتند الان ترکیب اعضا بیشتر شده است) و چون رییس شعام شخصا نمیتواند چنین ساختاری را ابلاغ نماید فلذا تصور این است که این ستاد به تصویب شعام رسیده و متعاقبا مورد تایید رهبری هم قرار رسیده است.(آیا رسیده است؟! و اگر این مراحل طی نشده جایگاه قانونی آن کجاست؟!)
ششم- جناب دکتر عارف در جلسه اخیر ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور گفتند که:
کاری که با اینترنت میکنیم مثل این است که به جای برخورد با راننده متخلف، کل مسیر یک اتوبان را بر روی همه خودروها ببندیم.
اگر ما در امنیت سایبری کوتاهی کردهایم و به خاطر موازیکاری، کمکاری و سهلانگاری دچار مشکلاتی شدهایم ، نباید زندگی مردم، شرکتهای دانش بنیان و کسب و کارها را دچار مشکل کنیم.
و ...
با فرض صحت این مفروضات، چند سوال مطرح است:
اولا- انتقاد عارف دقیقا به کیست؟ شعام که دولت در آن اکثریت آرا را دارد و رییس دولت رییس شوراست، بنا به دلایلی تصمیم به محدودیت اینترنت گرفته و الان یک ستاد ذیل شعام تدبیر به رفع محدودیت کرده است... الان انتقاد دقیقا به کیست؟
ثانیا- اگر طبق نظریه "عارف نت" اینترنت صرفا یک اتوبان است و به دلیل تخلف یک راننده نباید محدود شود پس اصلا چرا در زمان اغتشاشات و جنگ مسدودش کردند؟ همان یک راننده متخلف را متوقف میکردند بهتر نبود؟
ثالثا- اصولا دولت جمهوری اسلامی چه اختیارات و ابزارهایی در حکمرانی این به اصطلاح اتوبان دارد؟
رابعا- در شرایط فعلی چه چیزی نسبت به شرایط دوران جنگ و قبل آن تغییر کرده که مسوولان دولت تصمیم به بازکردن به اصطلاح اتوبان گرفتهاند؟ آیا راننده متخلف را شناسایی و متوقف نمودهاند؟
خامسا- اگر در امنیت اتوبانی که طبق نظر دکتر عارف زندگی مردم و شرکتهای دانشبنیان بدان وابسته است، کوتاهی شده است، چه کسی جز دولت مسوول تامین امنیت آن بوده است؟ و مهمتر اینکه آیا الان امنیت این به اصطلاح اتوبان تامین شده که میخواهند آن را باز کنند؟ و پرسش دیگر اینکه دقیقا چه اقداماتی برای تامین امنیت اتوبان اینترنت انجام شده است که خیال اعضای ستاد از تامین امنیت آن جمع است؟
سادسا- وقتی ساختار شورای عالی فضای مجازی و کمیسیون امنیت شعفام وجود دارد چه نیازی به ایجاد ستاد جدید بود؟ آیا این مصداق "موازیکاری" که مورد نهی شفاهی و مکتوب رهبر شهید هم قرار گرفت نیست؟ اصلا کمیسیون امنیت شعفم چه کم و کسری داشت که شعام خود را از آن بی نیاز دید و متعاقبا رییس شعام هم اقدام به ایجاد ستاد ساماندهی و راهبری فضای مجازی کرد؟ این ساختارسازی های موازی و متکثر چه کمکی به نظام کارشناسی و تصمیم گیری میکند؟
سابعا- و یک سوال مهم: در کل شورای عالی مجازی قبل جنگ، حین جنگ و پساجنگ چه نقشی در حکمرانی فضای مجازی و اینترنت دارد؟ اگر شورای عالی فضای مجازی به موازات شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای امنیت ملی ایجاد شده، چرا جلسات آن تشکیل نمیشود؟ چرا بقیه شوراها به راحتی در حوزه اختیارات آن مداخله میکنند؟
نگاهی به ضرورت بازنمایی رشادتهای عملیات بیتالمقدس در قالب ادبیات مدرن
گفت و گوی اختصاصی جام جم آنلاین با حسن روشن
ناصر ابراهیمی در گفت وگو با جام جم آنلاین ؛