قرار‌های سال نوی در پیش 

می‌تواند در حالی که انقلاب استحاله یافته و قرار‌ها معکوس شده همچنان صورتک و نام جمهوری اسلامی را یدک بکشد. حتی می‌تواند بوسیله نا اهلان و نیرو‌های سیاسی و اقتصادی و فرهنگی خائن به انقلاب و اشرافیت فاسد و ویژه خوار به زبان تکرار شود در حالیکه جسدش را هم سورانده و خاکسترش را بباد داده‌اند مگر در صدر اسلام در صفین و جمل و نهروان و زمان امام حسن علیه السلام و در سلطنت بنی امیه و بنی عباس با یدک کشیدن نام اسلام و خلافت اسلامی و جانشینی پیامبر اعظم‌ صلی الله علیه و آله و سلم، اتفاق دیگری افتاد که حیرت کنیم و باور نکنیم. اگر این نفس امر کننده به بدی و گوش به فرمان شیطان با محمد و علی و حسن و حسین و اولاد معصوم شان علیهم السلام چنین می‌کند، چرا نتواند با میراث امام خمینی (ره) که رهرو مکتب و فدایی آنان است چنین نکند؟ 
پس همان گونه که رهبر بزرگوار انقلاب اسلامی مدام یاد آوری می‌کند، ماهم مدام همان یاد آوری‌ها را سال به سال، بلکه از آغاز سال انقلاب روز به روز باید تکرار کنیم و ببینیم در کجا ایستاده‌ایم؟ آیا با ولی فقیه عادل و متقی و شجاع و عامل به پیمان با خدا و قرآن و اهل البیت علیهم السلام پیش می‌رویم یا با هزار بهانه از تکالیف خود و تذکر اهداف و یا تخطی از اهداف سر باز می‌زنیم؟ آیا لقمه جامعه به حرام و حرمخواری و خرامکاری آلوده شده است و سر مردم‌ به سود منافع و انباشت سرمایه قشر اهل تکاثر و اسراف اترافی کلاه گذاسته می‌شود و حرامکاری شایع شده است؟
قرار ما آن بود که ملت و دولت در پیمان با خدا و رسول خدا و قرآن و عترت و باقی مانده امانت الهی در زمین استوار باقی بمانند و سستی نکنند و در پندار قلبی و باطنی در گفتار و کردار این قرار را حفظ کنند.
امروز از خود بپرسیم کیفیت و کمیت این وفا داری چه حال و وضعی دارد؟ و اگر در آن خللی است، چه علت و غفلت و خللی سبب آن شده است؟ و چگونه بابد توبه و جبران کرد؟
 آیا نسل کنونی استوارتر از نسل ۵۷ در کم و کیف، خدایی است و الهی تکالیف اسلامی خود را پیش می‌برد یا نه؟ اگر پاسخ بدون گول زدن مان حقیقتا مثبت نیست، علت چیست؟ و بیماری و آسیب از کجاست؟ زمینه گسست از حق و پیمان با حق را چه عواملی تدارک دیده و کدام آفت به باغ رویش زده و ریزش به بار آورده است؟ سهم اختیارات ما و تخطی و اشتباهات و انحرافات ما چقدر است، در عوامل داخلی گوناگون چه عواملی محصول جبر زمانه و خارج از اختیار حکومت و حکمرانی و مردم و چه عواملی حاصل حاکم شدن کژی و فساد حرامکاری و اهوا و انحرافات گوناگون مسئولان و کدام انحرافات و کدام جریان و کدام نگرش مسئولان و نهاد‌ها و اغلاط مشخص بوده است؟

تنها و تنها پاسخ صادقانه و واقعگرایانه و دفیق می‌تواند گام اول توبه و آگاهی درست و پی گرفتن جدی راه حل و تجدید عهد باشد. پرده پوشی و توجیه و ناتوانی در پذیرش طرح و عمل و سازمان و مدیریت غلط و عدم کنترل و وادادگی و علل وادادگی و سستی هرگز منجر به حل مشکل نخواهد شد و کار را بدتر خواهد کرد. جدا از کلیات، در باره تک تک نهاد‌های دولتی و بخش خصوصی این واکاوی ضروری است. مطالعه‌ی مطالبات و کارکرد‌های کلی و جزیی و عمل نهاد‌های اقتصادی و فرهنگی و سیاسی و آموزش و پرورش و دانشگاه و نیروی قضایی و نظامی و قوای سه گانه و نهاد های‌فرا دولتی و مقننه و نهاد‌های آزاد و خصوصی، وزارت خانه‌ها و بانک‌ها و مجلس و قوه قضا و شورای نگهبان و شورای مصلحت و ساز و کار بازرسی و کنترل برنامه و بودجه و شورای عالی و نهاد‌های داوری و رسیدگی به شکایات و رسانه ملی و. همه و همه قطعا لازم است تا پیمان داری با پیمان شکنی و محتوای عمل و مدیریت درست و نادرست معلوم شود و کاستی‌ها جبران گردد. این یک عمل جهادی همچون عمل در میدان‌جنگ است و شوخی بردار نیست و با روحیه فشل و بوروکراتیک به ثمر نمی‌رسد و بحران‌ها اضافه می‌شود.
☆☆☆☆☆
 پس از وارسی انتقادی و رسیدگی دقیق داخلی، سپس به مسایل ماو جهان و نیرو و دشمن خارجی بی کم و کاست توجه کنیم. 
علل دشمنی وحشیانه کفر و شیاطین سلطه و تجاوز با جمهوری اسلامی مسلم و مسجل است، سهم و حدود تاثیر آن و نحوه مقابله با آن مهم است. درک درست علل موفقیت و شکست مهم است. همه خیر و هرچیز را از تهاته قلب از خدا دانستن و خود را فقیر مطلق دیدن و دشمن را برابر قدرت خدا هیچ دانستن و همواره آماده جهاد با او با همه ضروریات و استطاعت بودن و هرگز سرپرستی کفر را نپذیرفتن و از استقامت دست نکشیدن و در هر زمان به مقتضای واقعیات وظیفه را تشخیص دادن اصل حیاتی است و از فرمان قرآن و معصوم علیهم السلام و عقل پس و پیش نیفتادن ضرورتی حتمی است. حال ببینیم چه چیز‌هایی را باید مجدداً بیاد آوریم.
☆☆☆☆☆
۱- به یاد آوریم اولین یاد آوری پیمان انقلاب اسلامی الهی دانستن آن از صمیم قلب است. تذکر امام ره در باب ثقلین و آن ستمی است که از سوی طاغوتیان بر قرآن و عترت گذشته در خمین زمینه معنا دارد نه کلامی است برسبیل قطعه ادبی و برای درج در کتاب‌ها و نه بیان صرفا احساسی است و نه الفاظی برای بیان و رد شدن. بلکه همچون حقیقت یک پیمان با مردم که اصل قانون اساسی و وصیت امام (ره) و فراموش نکردن جایگاه اسلام ناب در ساختار حکمرانی و برای عبرت مدام مردم و حکومت از تاریخ است. نمی‌توان خود تا حد زیادی شاهد مهجوریت به قول امام راحل (ره) این دو مهجور بود، و عذر بی خبری آورد. خطر آن که ماهم آن دو ثقل اکبر مطلق را وسیله‌ای کنیم، برای توجیه حکمرانی ضد قرآنی و عدم توبه و ادامه و توافق با فساد‌های عیان هولناک است. نشنیده گرفتن تذکر جدی امام و رهبری بزرگوار، مهلک است. این را با همه وجود و قلب و عقل باور کنیم؛ که آغاز حرامخواری و حرامکاری‌ها، نخست همین جدی نگرفتن عمل به هدایت دوثقل الهی میان ماست. هر ۲۲ بهمن باید فرصتی برای تذکر این اصل و نفی غفلت ما باشد.
۲- به یاد آوریم نشنیده گرفتن ندای انقلاب اسلامی و تذکر دو امام انقلاب اسلامی در باره فقه جعفری، چون چراغی فرا راه عمل اداره کل جامعه و اقتصاد و سیاست و فرهنگ و گریز از تعهد به پیروی آن و پشت کردن به ولایت فقیه که حافظ نقش فعال فقه جعفری در حکمرانی است، عاقبتی جز فساد و حرام و نتیجه حرامکاری‌های گوناگون، تباهی و فروپاشی حقانیت و مشروعیت نظام جمهوری اسلامی ببار نمی‌آورد؛ و در آن صورت حجتی برابر حق نداریم.
۳- موضوع پیاده کردن حکمرانی دادگرانه و آبادگری عادلانه و نگاهبانی نسل از آفات فساد و حرام و کفر در وسع و توان و اختیارات انسانی ما تذکر دیگری است که لحظه‌ای غفلت از آن و عدم اجرای دستورات قرآن و نهج البلاغه در خصوص آن عواقب ناگزیر شومی در بر دارد.
۴- تذکر انقلاب ضرورت اتحاد و جهاد مدام مرد و زن است تا پای جان و وحدت ملت و دولت در همه عرصه‌ها و خصوصا در وهله اول استقامت برابر کفر و نپذیرفتن سرپرستی کفر به اختیار، و حفظ استقلال و آزادی حیات جمهوری اسلامی تذکر دیگری است که دولت و حکومت نباید دمی از آن غافل شود.
۵- دفاع از پیوند با کوخ نشینان و عدالت در حق مستضعفان و مردم زحمتکش و محرومان و تکیه به قدرت مردم تولیدگر و حلالخوار و گریز از بیعدالتی و تبعیض و ظلم علیه حقوق آنان و اسراف در بیت المال و ثروت ملی مردمی که اکثریت ملت ایران هستند و عدم پذیرش سروری اشرافیت نوکیسه و دزدان و قشر ممتاز ویژه خوار و وابسته و یاری به صاحبان کوشنده کارگاه‌ها و کارخانه‌های بومی، تذکر مهمی است که از اهداف انقلاب اسلامی بوده و نباید فراموش شود.
۶- انقلاب اسلامی خود یک رسانه بود و وهر ۲۲ بهمن به ما پیمان آن که رسانه‌های ملی و خصوصی باید در خدمت انقلاب اسلامی و نه استحاله انقلاب و غرب پرستی باشند گوشرد می‌کند. 
۷- کوتاه کردن دست جهانخواران تذکر و‌پیمان دیگری است که تا پای جان باید به آن وفدار بود و فکر خیانت به ان را باید در نطفه خفه کرد.
۸- سالگرد انقلاب اسلامی یاد آوری می‌کند رمز پیروزی دولت و ملت انگیزه الهی و مقصد عالی است که عمل صالح را تحت توجهات امام رمان (عج) ممکن می‌کند و این به حرف نیست بلکه با ایمان و بندگی و گریز از گناه اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و. ممکن می‌شود.
۹- پیمان انقلاب اسلامی، ایمان به غیب و امام زمان عج و مایوس نشدن در هبچ حال و عمل به تکلیف است و سنت الهی امداد غیبی به اهل امید و تلاش در راه خدا است.
۱۰-پیمان انقلاب ۲۲ بهمن و تذکر قطعی و جدی امام نفی غیورانه و بی آشتی جدایی سیاست و حکومت و نفی سکولاریسم و نفی تفکر غربگرا در اداره جامعه و حکومت اسلامی و در همه شئون است.
۱۱- پیمان انقلاب و تذکر امام ره مخالفت شدید و تنبیه مسئولانی است که برای حرامخواری و جهالت و قدرت پر۶یتی و بی ایمانی و بی انضباطی علیه نقررات اسلام و بزیان حقوق مردم عمل می‌کنند.
۱۲- تذکر انقلاب اسلامی و امام خمینی ره و امام خامنه‌ای دامت برکاته مقابله با فحشا و خرامکاری علنی و گریز از روحانیت متقی و منزوی کردن  عبادات است. این امور و حاکمیت کفر در فضای مجازی راه نابودی روان و جان و پاکی و شرافت نسل و کلید سلطه شیطانی است. 
۱۳-دفاع از سپاه و ارتش و نیروی‌های انتظامی مردمی و ضداستکبار و توسعه مدام توانایی‌های رزمی و تکنولوژیک و ساختاری و ایستادگی قاطع برابر بیگانه و اعتساشات اذناب شیاطبن یک اصل است که نباید از آن دمی غافل شد.
۱۴- تذکر مهم آن است که اجرای همه اصول قانون اساسی و مراعات حقوق مردم از سوی حکومت و حقوق حکومت از سوی مردم بنا به پیمان جمعی و هدایت نهج البلاغه، امری اساسی است. 
بدون قدرت و نیروی در میدان بودن مردم، هرگز دیپلماسی کشوری ناتوان، قادر به حفظ کرامت و شرافت و آزادگی و عزت و حقوق قانونی ملت برابر قدرت‌های جهانی جائر و هر قدرت متجاوز نخواهد بود.
مردمسالاری، نیازمند مشق و تمرین و تربیت مردمسالارانه دولت و ملت است و کاری طولانی است و هرگز از توسعه تجربه و عمل و رفع نواقص در این راه نباید دست شست. توسعه عقلی و فرهنگی و ایمانی نسل‌ها برای استقامت برابر بی هویت سازی و فساد و فحشا و غلبه شیطان بزرگ بر وجود ملت و جوانان ضروری است و نباید از تدکرش دست شست.
☆☆☆☆☆
اگر تذکرات ۲۲ بهمن ۵۷ و سند پیمان‌قانون اساسی رابیاد داشته باشیم آن گاه هیچ بلبشو و تبعیض و قدر قدرتی چپاولگران و اسرافیت انگلی نوکیسه و ویژه خوار و الیگارش‌ها و قشر اسرافکار و قاسطین و ناکثین از یکسو و مارقین از سوی دیگر نخواهند توانست انقلاب اسلامی را از درون و همسو با دشمن خارجی تکه پاره کنند.