عملکرد معکوس

جهان با مثل های قدیمی اداره نمی شود. شاید بتوان به کودکان در آستانه بلوغ گفت: «ادب از که آموختی از بی ادبان» اما نمی شود اشتباه یک سازمان را با این مثل توجیه کرد.

کد خبر: ۱۵۲۸۲۸

ماجرا از این قرار است که سازمان حفاظت محیطزیست که مدتی است دیگر سازمان حفاظتی و نظارتی نیست ، در اقدام خارق العاده و بدیعی از یک سیرک بین المللی دعوت کرده است تا در پارک پردیسان که قرار بود گونه های جانوری گیاهی نادر ایران در آن حفاظت شوند چادری بزرگ را برپا کند.
بی شک سیرک زمانی شکل گرفت که انسان به فناوری تجهیز شده بود و می خواست اقتدار و اشراف به طبیعت را به رخ بکشد؛ اقتداری که نشان می داد طبیعت دیگر نمی تواند با موجودات گوناگونش برای انسان خودشیفته ، ترس ایجاد کند.
سیرک نشان می داد که انسان می تواند طبیعت را مضحکه کند و جانوران غول آسا را برای یک حبه قند به زانو درآورد تا روی زمین بچرخند و از حلقه آتش بگذرند.
البته در همین دوران بود که شرکتهای بزرگ به جان دریاها، خشکی ها و حتی کوههای پر از برف قطب جنوب و شمال افتاده بودند و هر جانداری را بی جان می کردند، برای چرم و چربی و... مرگ و شکار وحشتناک ، بسیاری از گونه های جانوری را به انقراض کشاند، بعضی نادر شدند و برخی از چرخه طبیعت محو.این رفتار با تغییر نگاه و افزایش علم نشان می داد که انسان جزیی از چرخه محیط زیست است و نیازمند به دیگر موجودات این حلقه و انقراض هر کدام از اجزای این چرخه ، جبران ناپذیر خواهد بود. با شکل گیری این نگاه علمی ، اسارت و قلاده انداختن به گردن جانوران دیگر منسوخ شد و دوران افول سیرکهای جانوری فرا رسید و سیرکها بیشترین زمان خود را به نمایش دلقک ها، بندبازان و... اختصاص دادند.
از سوی دیگر، تشکل های زیست محیطی ، خودشان را به هر آب و آتشی زدند تا رفتارها این با حیوانات پایان یابد و جانوران از سیرک و از شلاق ها و جایزه حبه قند خلاص شدند. این تشکل ها همت گماردند تا پارکهای متناسب با جانوران را ایجاد کنند. پارکها پر از متخصصان جانورشناس شد که رفتار گونه های جانوری را زیر نظر می گرفتند و تمام تلاش آنها این بود تا جانوران در حال انقراض را احیائ کنند و محیط زیست در جهت ایمنی این دسته از جانوران بکوشد، اما ما انگار فرآیند معکوس را پیش گرفته ایم ، به این معنا که پارکی را که باید نقش حفاظتی داشته باشد، به دست مربیان سختگیر سیرک داده ایم . این رفتار معکوس ما می تواند نشاندهنده آن باشد که ما هنوز به آن مرحله از توسعه نرسیده ایم که ارزش یک پارک حفاظتی را بدانیم و احداث این پارک نوعی رفتار جلوتر از زمان بوده است یا این که ضرورت احداث این پارک طبیعی احساس شده است ، اما ظاهرا سازمان حفاظت محیط زیست ضرورت ها را نمی داند، و به همین دلیل در گفتگوی خود با برنامه «فرجه» شبکه چهارم سیما در پاسخ به پرسش اجازه برگزاری سیرک در پارک پردیسان ، این گونه جواب نمی داد که: «سیرک جنبه های آموزشی دارد و می خواهیم بیاموزیم که با جانوران این گونه رفتار نکنند.»
رئیس سازمان در پاسخ به پرسش مجری برنامه که تاکید دارد این رفتار آموزش نیست ، می گوید: «مگر شما پیام لقمان حکیم را فراموش کرده اید که ادب از که آموخته ای از بی ادبان».
این پاسخ خانم جوادی ، به نوعی فرافکنی و توجیه کار عجیبی است که صورت گرفته است .ای کاش رئیس سازمان حفاظت محیط زیست به جای ترویج روشهایی که دیگر در تربیت و آموزش پاسخگو نیست ، به روشهای جدید روی می آورد و با احیای پارک پردیسان و طبیعت به آموزش های اصولی و درست جامعه در برخورد با حیات وحش می پرداخت.