حرف و حدیث های تکراری نتیجه گرایی یا سازندگی

تیمهای ملی پایه ما، سالهای سال است که در عرصه جوانان و نوجوانان آسیا درجا می زنند که این نقطه تاریک به یک عادت بد در ساختار نادرست فوتبال ما تبدیل شده است.

کد خبر: ۱۵۰۱۷۴

براستی تا چه زمان باید اهمال کرد و نتیجه گرایی را بر اصل سازندگی ، مقدم شمرد؛
چرا از اراده و عزم رقبا پند نمی گیریم و دست از سیاست های باری به هر جهت برنمی داریم؛ حیف است که از این همه استعداد، بهره بهینه نبریم و قهرمانی های پیاپی را به رقبای آسیایی بفرما بزنیم .سالهاست که می نویسیم و می گوییم فوتبال پایه ای ما از بیخ و بن مشکل دارد، اما نمی دانیم چرا هیچ پزشک حاذقی یافت نمی شود تا برای آن نسخه ای شفابخش بپیچد.کار به جایی رسیده که به حذف تیمهای نوجوانان ، ملی و امید خو گرفته ایم و این عادت بد در فوتبال ما اپیدمی شده است.انگار هیچ کس نیست که افسوس بخورد و دلش بسوزد، آن قدر تیمهای ملی پایه ما در سالهای اخیر از گردونه رقابت های مهم آسیایی خارج شده اند که اکنون از این ضعف بزرگ ، دل هیچ مسوولی به درد نمی آید. چهره فوتبال پایه ای ما روز به روز رنگ پریده تر می شود اما پرسش این است که چرا هیچ مسوولی در فدراسیون فوتبال مورد مواخذه قرار نمی گیرد؛!البته نباید این سهل انگاری را به یک فرد خاص نسبت داد، زیرا ساختار فوتبال ما به گونه ای رقم خورده که مدیران فدراسیون و باشگاه ها، تنها به تیمهای بزرگسالان چشم دوخته اند و در این اوضاع نابسامان ، فرهنگ نتیجه گرایی است که حرف نخست را می زند.به واقع در پیروزی تیمهای بزرگسال ، کاستی فوتبال پایه ای ما پنهان می ماند و طبعا در این فضای پیچیده ، هیچ کس نیست که پاسخگو باشد.زمانی که ساختمان ذهنی ما نتیجه گرایی صرف باشد و برای فردای فوتبال تره خرد نشود، به یقین سازندگی و از همه مهمتر کسب نتایج آرمانی ، توقعی عبث خواهد بود.متاسفانه تیمهای ملی نوجوانان و جوانان ما در دوره های گذشته دائم روی خط ناکامی گام برداشته اند و آرزوی ما در راه امید برای رسیدن به المپیک نیز به کرات ، نقش بر آب شده است ، اما جای شگفتی است که چرا از این همه اهمال و شکست پند نمی گیریم ! به موازات پسرفت فوتبال پایه ای رقبای ما در شرق و غرب آسیا، در پرتو برنامه ریزی اصولی و تشکیلات قوی ، در این راه به توفیق های سترگی رسیده اند.حریفان اصلی ما در آسیا، تنها به لیگ داخلی خود عنایت ندارند، بلکه با رفتار حرفه ای و آداب استاندارد، به فوتبال پایه ای توجهی ویژه دارند که نمونه بارز آن به دفعات در عرصه رقابت های نوجوانان و جوانان قهرمانی آسیا به چشم آمده است. عنایت حریفان قدر آسیایی ، منحصر به نوجوانان و جوانان نیست، بلکه صلابت تیم امید و صعود به بازیهای المپیک نیز سرلوحه کار ژاپن، کره، چین، عربستان و... قرار دارد.

بهانه های واهی

تاکید کردیم که با ناکامی های سلسله وار در عرصه رقابت های قاره ، هزینه های گزافی پرداخت کرده ایم ، اما به یاد داشته باشیم اگر این راهبرد نادرست همچنان پابرجا باشد، قهرمانی در آسیا را باید در خواب ببینیم .به زعم برخی کارشناسان ، اگر مراد از حضور تیمهای ملی نوجوانان و جوانان ما در رقابت های آسیا، باری به هر جهت است ، بهتر است قید حضور در این مسابقه ها را بزنیم و بیهوده انرژی این همه فوتبالیست جوان را نگیریم .سالهاست که جوانان و نوجوانان را از تحصیل و زندگی محروم می کنیم به این امید که در پهنه مسابقه های مهم آسیا بتوانیم عرض اندام کنیم ، اما به دلایلی که برشمردیم تیرمان همیشه به سنگ می خورد و دست آخر با بهانه های واهی و سرپوش گذاشتن بر واقعیتها، پرونده را می بندیم و سال بعد روز از نو روزی از نو.فدراسیون فوتبال که متولی اصلی است ، بدون توجه بایسته به این مهم و بی آن که بزرگتری داشته باشد به حیات نیمه جان خود ادامه می دهد و در این اوضاع و احوال ، برایش اهمیت چندانی ندارد که تیم ملی نوجوانان یا جوانان ما در آسیا بتواند سر به آسمان بساید و بر بلندای قهرمانی این قاره پرجمعیت تکیه بزند.به قول حسن روشن یکی از نابغه های فوتبال ما آن زمان که فدراسیون فوتبال رئیس داشت چه گلی بر سر فوتبال پایه ای زدند که حالا بدون لیدر بخواهند مبادرت به این کار کنند.

باری به هر جهت

باز هم تکرار می کنیم که دید ما به رده پایه یک نگاه کاملا غلط است و باید آن را کاملا تغییر دهیم .با نگاه باری به هر جهت نمی توان به هدف رسید، چرا که نابرده رنج ، گنج میسر نمی شود و این مهم باید در فدراسیون فوتبال ما به یک اصل انکارناپذیر درآید.در رقابتهای اخیر دور مقدماتی نوجوانان آسیا در تهران که با سربلندی فوتبالیست های مستعد و آینده دار همراه بود، بار دیگر این نظریه به اثبات رسید که تیمهای ملی جوان ما نیاز حیاتی به شارژ روحی و روانی دارند.تیم نوجوانان که با هدایت علی دوستی ، مربی سازنده و زحمتکش توانست از دور مقدماتی سربلند بیرون بیاید و به دور بعدی صعود کند، برای موفقیت در آزمون نهایی به طور قطع نیازمند امکانات قوی و نگاه جدی مسوولان است .این تیم با حضور در اردوی امارات توانست در تهران از پس رقبای آسیایی برآید، اما یادمان باشد که در مرحله نهایی ، تیم هایی به مراتب قدرتر و دندان گردتر به میدان می آیند.پس از موفقیت تیم ملی نوجوانان در دور مقدماتی ، اکنون نوبت مسوولان فدراسیون و سازمان تربیت بدنی است تا برای موفقیت این تیم آستین همت بالا بزنند.

با برپایی یک اردوی اروپایی نباید از تیمهای ملی فوتبال جوانان و نوجوانان توقع فوقالعادهای داشت و خواب قهرمانی را در آسیا دید

ناکامی های سالهای اخیر باید درس عبرتی برای کیومرث هاشمی و دیگر مسوولان فدراسیون باشد. به طور قطع در مرحله نهایی در سنگاپور، تیمی می تواند سکه قهرمانی را به نام خود ضرب کند که در قواره یک تیم بزرگ باشد.ژاپن، کره، عربستان و چین و حتی عمان و قطر، بی دلیل در منظومه بزرگان آسیا قرار نگرفته اند. آنها چارچوبی مدلل داشته و به جای پاشیدن بذر مجادله ، تخم وفاق کاشته اند. آنها از دایره متحول شده فوتبال دور نمانده اند و دانش گریزی نکرده اند.یقین بدانیم که موفقیت این تیمها در دهه های اخیر به واسطه بخت و اقبال نبوده و احاطه آنها به فوتبال روز و رعایت آداب حرفه ای، رقبای جدی ما را به مرز کامیابی رسانده است.

تجربه بین المللی

یکی از ضعفهای عمده نزد تیمهای جوان ما، کمبود تجربه بین المللی و خاص بازیکنان است که این عیب بزرگ ، دست ما را برای رسیدن به مدارج بالا، کوتاه کرده است. ذره ای به این که چهارگوشه کشورمان، معدن استعدادهای ناب است نباید شک کرد، اما ناپختگی این همه چهره مستعد، موجب شده در سالهای اخیر به هدف نرسیم و قهرمانی را دو دستی تقدیم حریفان کنیم. با برپایی یک اردوی 10 یا 15 روزه در خارج از کشور، تصور می کنیم شق القمر کرده ایم و انتظار داریم ملی پوشان جوان ما فتح الفتوح کنند و سرود ظفر بخوانند. این در حالی است که تشکیل اردوهای اروپایی نزد رقبای یادشده، در طول سال و به کرات دیده می شود. به همین سبب این روند توانسته در سالهای اخیر به انسجام تاکتیکی و بلوغ روانی آنان منتج شود.در روزهای گذشته شاهد یک حرکت نیکو بودیم و آن اعزام تیم ملی جوانان به آلمان و برپایی اردویی 12 روزه در هامبورگ بود.در سرزمین قیصر، تیم ملی جوانان کشورمان 3 دیدار با تیمهای آماتور کروپ، لوبک و تیم دوم هامبورگ برگزار کرد که به طور قطع از این بازیها درسهای فراوانی آموخت. باز هم تکرار می کنیم اینچنین اردوهای اروپایی برای تیمهای ملی جوان ما از نان شب هم واجب تر است ، اما چه خوب است که به یک اردو بسنده نکنیم و در طول سال ملی پوشان آینده ساز را به خارج از کشور گسیل کنیم تا هم ضریب تجربه آنان افزایش یابد و هم این که ترس آنان بریزد.طبق برنامه قرار است تیم ملی جوانان در دور مقدماتی آسیا همانند نوجوانان، از رقبای قاره پذیرایی کنند. دور مقدماتی از گروه دوم جوانان آسیا از 15 تا 28 آبان در ورزشگاه دستگردی تهران و با حضور 6 تیم ایران، هند، بحرین، عمان، لبنان و پاکستان برگزار می شود و در نهایت 2 تیم برتر راهی مرحله نهایی خواهند شد.این تیم با هدایت نناد نیکولیچ کروات در حال آماده سازی است که امید می رود در صورت راهیابی به دور نهایی مورد عنایت بیشتر مسوولان قرار گیرد.مسوولان فدراسیون فوتبال و سازمان ورزش این نکته حیاتی را ملکه ذهن خود کنند که رسیدن به مرحله نهایی پایان کار نیست و نباید در صورت موفقیت در سیکل اول ، در باد آن خوابید.توفیق در دور مقدماتی شاید 30 درصد کامیابی یک تیم را شامل شود و پس از آن برنامه اصلی باید به اجرا درآید تا تیمهای ملی جوانان و نوجوانان ما بتوانند با کوله باری از تجربه به مصاف رقبای مطرح آسیای بشتابند.