آنفلوآنزا ؛همه گیر و مرگ زا

در همه گیری جهانی بیماری آنفلوآنزا در سال 1918میلادی بیش از 20 میلیون نفر جان خود را از دست دادند. این بیماری همه ساله جان 20هزار امریکایی را می گیرد و همچنین در هر سال 200هزار نفر به علت ابتلا به آنفلوآنزای شدید در بیمارستان های امریکا بستری می شوند.

کد خبر: ۱۴۶۹۸

این بیماران معمولا افرادی هستند که در گروه پرخطر قرار دارند و دارای سابقه بیماری های دیابت ، قلبی ریوی و اختلال سیستم ایمنی هستند. آنفلوآنزا یک بیماری ویروسی است که به دستگاه تنفس شما حمله می کند. اگرچه سایر عفونت های ویروسی بخصوص سرماخوردگی ساده ، اغلب با آنفلوآنزا، اشتباه تشخیص داده می شوند ؛ اما شما در آنفلوآنزا اغلب علاوه بر سرفه ، عطسه و آبریزش بینی ، علایم دیگری مانند تب بالا، لرز و درد عضلانی را خواهید داشت که این علایم اخیر معمولا در سرماخوردگی ساده دیده نمی شوند. شما زمانی دچار بیماری آنفلوآنزا می شوید که با افرای که به این بیماری مبتلا هستند، تماس داشته باشید و ویروس آنفلوآنزا را از طریق سرفه ، عطسه و تنفس به شما منتقل کنند. معمولا این بیماری در مراکزی که مردم تجمع دارند، سریعتر منتقل می شود مانند: مدارس ، مهدهای کودک ، ادارات ، خانه سالمندان اتوبوس های عمومی و کشتی های تفریحی . اگر شما جزو آن دسته از کسانی هستید که احتمال ابتلای به آنفلوآنزای شدید در شما زیاد است ، باید به عنوان قدم اول واکسن آنفلوآنزا را به طور سالیانه دریافت کنید. برای برخی بیماران درمان ضد ویروسی تا پس از حدود 24تا 48ساعت از شروع عفونت ممکن است به کوتاه شدن دوره بیماری و کاهش شدت علایم آن کمک کند. ویروس آنفلوآنزا به دستگاه تنفس بدن بخصوص راههای هوایی حمله می کند. برخی علایم و نشانه ها شامل آبریزش بینی ، عطسه ، سرفه و التهاب گلو ممکن است شبیه سرماخوردگی ساده باشد؛ ولی زمانی که دمای بدن شما به 101درجه فارنهایت یا بالاتر برسد، این بیشتر نشاندهنده آنفلوآنزا خواهد بود. تب شما ممکن است برای یک روز یا بیشتر از یک هفته طول بکشد و در برخی موارد ممکن است به بالاتر از 106درجه فارنهایت نیز برسد. همچنین شما ممکن است احساس بدتری نسبت به زمانی که دچار سرماخوردگی شده اید، داشته باشید. شما هنگامی که به بیماری آنفلوآنزا مبتلا می شوید، حتی پس از بهبود نیز آثار خستگی و کوفتگی عضلانی را در بدن خود احساس خواهید کرد. علایم دیگر بیماری آنفلوآنزا عبارتند از:
1-تعریق و لرز
2-سرفه خشک
3-درد و کوفتگی عضلانی (کمردرد، دست درد و پا درد)
4-خستگی و ضعف
5-احتقان و التهاب بینی
6-کاهش اشتها.
بیماری آنفلوآنزا می تواند به وسیله 3نوع ویروس ایجاد شود:
1-ویروس آنفلوآنزا نوع "A" که مسوول همه گیری های جهانی و مرگ و میرهای وسیع آنفلوآنزا بوده و هر 10تا 40سال یک بار در جهان اتفاق می افتد.
2-ویروس آنفلوآنزا نوع "B"که مسوول همه گیری های منطقه ای و کشوری بوده و معمولا هر 3تا 10سال یک بار اتفاق می افتد
3-ویروس آنفلوآنزا نوع "C" که معمولا باعث ایجاد بیماری متوسط و ضعیف شده و کمتر باعث مرگ و میر می شود.
ساختمان ویروس آنفلوآنزا نوع "c" معمولا ثابت بوده و پس از یک بار ابتلای بدن توسط آن ، آنتی بادی های ضد این ویروس در بدن ساخته می شود و در مقابل ابتلای به این بیماری در نوبتهای بعدی مقاومت می کنند. اما ساختمان ویروس های نوع A و B دایما دچار تغییر و تحول می شوند و آنتی بادی های بدن نمی توانند آنها را بخوبی شناسایی کنند و به همین علت مقاومت بدن در برابر این ویروس ها کم می شود و بیماری های شدیدی به وجود می آورند. در گذشته گفته می شد، شما برای ابتلا به عوارض شدید بیماری آنفلوآنزا، حداقل باید 65سال داشته باشید، ولی امروزه دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که افراد پس از 50سالگی بخصوص اگر بیماری مزمنی داشته باشند، در معرض ابتلا به علایم و عوارض شدید بیماری انفلوآنزا خواهند بود و باید واکسینه شوند. بعلاوه احتمال ابتلای افراد زیر به آنفلوآنزای شدید نسبت به دیگران بیشتر است.
1-افرادی که در خانه سالمندان و دیگر مراکز درمانی دسته جمعی زندگی می کنند.
2-افرادی که دچار بیماری های مزمن مانند دیابت ، بیماری قلبی ، ریوی و کلیوی هستند. بیماری که دیابت دارد، احتمال ابتلا به عوارض آنفلوآنزا مانند ذات الریه در او بیشتر بوده و زمان دوره بیماری در وی 3برابر یک فرد عادی خواهد بود.
3-کسانی که سیستم ایمنی آنهادچار ضعف بوده ، یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف می کنند.
4-زنانی که در 3ماهه دوم و 3ماهه سوم دوران بارداری هستند، در صورت ابتلا به آنفلوآنزا در گروه پرخطر قرار می گیرند و احتمال عوارض شدید در آنها افزایش می یابد.
5-کسانی که در بیمارستان ها و درمانگاه ها کار می کنند. کودکانی که دارای شرایط زیر هستند نیز احتمال خطر عوارض آنفلوآنزا در آنها افزایش پیدا می کند:
1-کودکانی که آسم یا دیگر بیماری های مزمن ریوی دارند
2-کودکانی که بیماری های قلبی عروقی مادرزادی دارند
3-کودکانی که داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی مصرف می کنند.
4-کودکانی که دچار کم خونی هستند.
واکسیناسیون آنفلوآنزا برای کودکان 6ماه به بالا بی خطر است . اگر کودک شما در گروه پرخطر نیست ، ولی نزدیک افرادی زندگی می کند که در گروه پرخطر هستند، شما هنوز نیاز دارید که کودکتان را واکسینه کنید. به این طریق فرزند دلبند شما کمتر احتمال ابتلا به این بیماری را خواهد داشت . در حقیقت بیشتر مردم که دارای سیستم ایمنی سالم و طبیعی هستند، می تواند بخوبی در مقابل این بیماری مقاومت کنند. شما زمانی که دچار علایم آنفلوآنزا شده باشید باید به پزشک مراجعه کنید، بخصوص اگر در گروه پرخطر باشید، یا به عوارض شدید آنفلوآنزا دچار شده باشید. در حقیقت درمان پزشکی می تواند بسیار کمک کننده باشد. در مواردی که شما دچار مشکلات تنفسی شده اید، سختی تنفس ، جراحت و التهاب گلو، سرفه همراه با خلط زیاد، احساس ضعف همراه با تب بالا و درد قفسه سینه هنگام تنفس عمیق می تواند نشاندهنده عفونت شدید ریوی باشد و مراجعه سریع شما به پزشک را ضروری می نماید. علاوه بر اجرای صحیح دستورات پزشک ، نکات زیر را در طول دوره درمان به خاطر داشته باشید:
1-مایعات زیاد مصرف کنید.
2-خوب بخوابید و زیاد استراحت کنید.
3-غذاهای مقوی و آبکی مصرف کنید (سوپ ، آب گوشت).
4-از مسکن های ساده مانند استامینوفن و بروفن در هنگام درد استفاده کنید.