|
ساختار دستگاه ایمپلنت استیم دستگاه ایمپلنت استیم شامل چند قسمت است ؛ پردازشگر گفتار که پشت گوش و زیر پوست کاشته می شود و نیز دو سیم مربوط به آن که یکی حس کننده ارتعاشات صوتی است و روی مفصل بین استخوانچه چکشی و سندانی در حین عملی جراح با سیمان مخصوص بیولوژیک شده ، سیم دوم که حرکت دهنده است به استخوانچه رکابی متصل می شود. در حقیقت به جای مسیر طبیعی شنوایی که انتقال صوت از طریق پرده تمیان به استخوانچه های اول ، دوم و سوم شنوایی است ، این مسیر تغییر کرده و از دستگاه پردازشگر گفتار عبور می کند تا این دستگاه صورت را تقویت و نیز اصوات زائد را فیلتر کند و سپس انرژی به اندازه مناسب را به گوش داخلی از طریق استخوانچه سوم شنوایی (استخوانچه رکابی) انتقال می دهد. همچنین این دستگاه شامل یک کنترل از راه دور است که می تواند قدرت دستگاه و در نتیجه شنوایی بیمار را کم یا زیاد کند. تکمه های خاصی روی کنترل از راه دور دستگاه تعبیه شده که با فشردن آن شنوایی بیمار متناسب با محیط وی تغییر می کند مثلا با فشار یک تکمه کنترل در محیطهای شلوغ صداهای زمینه ای به میزان بیشتری فیلتر شده و در نتیجه شخص قادر خواهد بود صدای مخاطبش را بهتر بشنود. وقتی دستگاه مورد استفاده نیست ، می شود دستگاه را خاموش کرد تا بیمار با خیال راحت بخوابد! |