غرور پیراهن ملی مرد

مولر اکنون مربی تیم جوانان بایرن مونیخ است. وی می گوید: استثناها همیشه وجود داشته است. در آن زمان احساس می کردم خانواده ام استحقاق این را دارند که مرا بیشتر در کنارشان داشته باشند. ولی در حال حاضر نمی دانم بازیکنان چطور با این موضوع کنار می آیند. آنها به مراتب بیش از ما درآمد دارند. یک فوتبالیست درجه یک مثل کان یا کلوزه بین 10 تا 15 سال می تواند بازی کند و در این مدت می تواند خانواده اش را برای همیشه تامین کند. شاید به همین علت باشد که فوتبال دیگر سرگرم کننده نیست. در آن زمان ، ماه اول برای لذت بردن و بعد برای تامین زندگی بازی می کردیم. اصلا این طور قضیه را نمی دیدیم که می خواهیم برای 40 سال بعد هم خودمان را تامین کنیم. ذهنیت فوتبالیست ها تغییر کرده است . آنها بازی در تیم ملی را کنار می گذارند تا روی درآوردن پول تمرکز کنند.آلن شیرر و پل اسکولز ، 2 بازیکن انگلیسی هستند که در سالیان اخیر از فوتبال ملی خداحافظی کرده اند تا روی بازی در رده باشگاهی تمرکز کنند. جیمی کرگر از لیورپول هم اخیرا چنین تصمیمی گرفته اما ظاهرا دلیل او عدم به کار گرفته شدن از سوی استیو مک لارن در تیم ملی انگلیس است . در هر دو مورد توتی و کرگر، دلیل هرچه که باشد ، باید قداست و اهمیت پیراهن ملی حفظ شود.ساندرو ماتزولا ، رقیب قدیمی ریوه را که برای اینتر بازی می کرد ، نظری مشابه ستاره سابق روسونری دارد. وی می گوید: این ناراحت کننده است. نمی توانم بفهمم که یک بازیکن چطور می تواند چنین طرز تفکری داشته باشد. من در 32 سالگی به طور کلی از فوتبال خداحافظی کردم در حالی که هنوز جوان بودم. می دانید دلیلش چه بود؛ خوب گوش کنید چون من جایم را در تیم ملی از دست داده بودم. این همه چیزی بود که برایم وجود داشت.