ویروس های مختلف به سلولها و بافتهای مختلفی از بدن حمله می کنند. ولی HIV به سیستم ایمنی حمله می کند. سیستم ایمنی ، گروهی از سلولها هستند که بدن را در برابر انواع عفونت ها محافظت می کند و بدون آنها توانایی بدن برای مبارزه با انواع عفونت ها تضعیف می شود. لذا وقتی ویروس HIV وارد بدن فردی شود، بتدریج قدرت دفاعی بدن وی ضعیف می شود و این فرد در برابر انواع بیماری ها و عفونت ها حتی آنهایی که در حالت عادی بیماری زا نیستند آسیب پذیر می شوند.
این روند قابل رویت نیست و راهی وجود ندارد تا با نگاه کردن به افراد بگوییم که آیا به HIV مبتلا هستند یا خیر ولی آزمایش خون می تواند پس از چند ماه از اولین تماس ، ویروس را در خون آشکار کند. افراد آلوده به HIV ممکن است سالها کاملا سالم بمانند و حتی خودشان ندانند که آلوده هستند. ولی در این دوره یا در دوره نهفته بیماری بعضی افراد می توانند علائم دهانی خاصی داشته باشند که توجه به آنها در تشخیص بموقع این بیماری می تواند کمک کننده باشد.
مثلا فرد دچار عفونت قارچی یا کاندیدای مقاوم به درمان در دهان شود. منظور ازکاندیدا ضایعات شیری رنگ یا سفید روی زبان ، سطح داخلی گونه ها و گاهی سقف دهان ، لثه ها و لوزه ها می باشد. یا فرد متوجه خطوط سفیدی در کناره زبان خود شود که ما اصطلاحا لکوپلاکیای مویی به آن می گوییم یا آفتهای متعدد در نواحی مختلف دهان ایجاد شود که مرتب عود می کند و به راحتی درمان نمی شود یا تبخال های مزمن و طولانی مدت چه در داخل دهان چه لب. با مشاهده چنین علائمی دندانپزشک باید بیمار را مشکوک به ایدز فرض کند.
دندانپزشک با پوست صدمه دیده نباید برای بیمار کار مستقیم دندانپزشکی انجام دهد. چنانچه مجبور به انجام کار شد، محل زخم را با یک پوشش مناسب بپوشاند و دستها را با آب و صابون ، بلافاصله پس از تماس با خون یا مایعات دهان بشوید. هنگامی که دستکش حین کار سوراخ شد، بلافاصله باید خارج شده ، دستها با دقت شسته شوند و دستکش تعویض شود. پس از زخمی شدن دست توسط سوزن در حین کار، اجازه دهد خونریزی ناشی از نوک سوزن تداوم یابد و سپس محل را با آب صابون بشوید و سپس اقدامات لازم را انجام دهد.