مجلس هفتم شورای اسلامی نیز از این فرآیند به دور نماند و با پیروزی طیف اصولگرایان در انتخابات ، متحدان فکری با عنوان «فراکسیون اصولگرایان» یا اکثریت پا به نهاد قانونگذاری گذاشتند. اما همچون دیگر پارلمان ها؛ مخالفان نیز که نماینده افکار دیگری از آحاد ملت بودند، با عنوان فراکسیون اقلیت که به نوعی نمایندگی گروه های دوم خردادی در مجلس را به عهده داشت ، اعلام موجودیت کردند. البته فاتحان دیگری نیز در این میان بودند که خود را وابسته به این 2طیف ندانستند و با عناوین مستقل که در مجلس هفتم نام وفاق و کارآمدی به خود گرفت ، عرصه فعالیت را برای اهدافشان بازکردند.در میان آنچه موجب صف بندی های سیاسی یا تشکیل فراکسیون است و باید به آن پرداخته شود، میزان عملکرد 3 طیف در جهت پیشبرد اهداف ترسیم شده ، در نهاد قانونگذاری و توجه به تصویب قوانین یا بعد نظارتی است . البته نباید در این وادی ، از تشکیل فراکسیون های کاری و تخصصی در مجلس غافل شد.فراکسیون هایی چون مطبوعات ، تعاون ، صنایع غذایی ، قرآن و عترت یا محیطزیست از جمله تشکیلاتی است که به صورت کاری همزمان با شروع مجلس آغاز به کار می کردند و حتی برخی نیز در میانه های راه ، از بطن مجلس زاییده شدند. شاید نتوان تعداد دقیق این گونه فراکسیون ها را محاسبه کرد و می باید گفت که تعداد آنها بسیار بیشتر از تعداد کمیسیون های تخصصی مجلس است و ظهور فراکسیون های جدیدی چون مدیریت شهری یا حزب الله نیز بر تعداد این آمار می افزاید. بر این اساس ، آنچه قابل تعمق و بررسی است ، کارکرد هر فراکسیون و در نظر گرفتن اهداف تبیین شده در تاسیس آن یا میزان کارکرد ، در حفظ تشکیلات گروهی برای رسیدن به تصویب طرحها ، لوایح یا رای به کابینه دولت یا استیضاح هاست.
آیا عملکرد فراکسیون حزبی و سیاسی مثبت است؛
محمدرضا میرتاج الدینی ، عضو شاخص فراکسیون اصولگرایان مجلس هفتم که با نام اکثریت در حال حاضر هدایت فکری مجلس را به عهده دارد، تاکید می کند که حضور تفکرات نزدیک به یکدیگر تحت عنوان «فراکسیون» ضرورت و نقش بارزی در تصمیم گیری های جمعی در مواردی چون ؛ انتخاب کابینه و رای به طرحهای همسو با جریانات دارد.نماینده تبریز تصمیمات فراکسیونی و مشارکت اعضا در آن را دارای نتایج خوبی ارزیابی می کند و معتقد است کارهای تشکیلاتی همیشه پاسخگو بوده است اما سعید ابوطالب ، نماینده مردم تهران که بتازگی با برخی نمایندگان از فراکسیون اصولگرایان جدا شده و جریان اصولگرایان مستقل را تشکیل داده ، اعتقاد دارد که کارکرد ویژه ای از فراکسیون های مجلس بیرون نیامده است و نمایندگان در نهایت برخی تصمیم گیری ها که به صورت جمعی روی آن صورت گرفته را برحسب شرایط انفرادی انجام می دهند.وی می گوید: چون ساختار نظام سیاسی کشور حزبی نیست و مجلس هفتم نیز براساس کارکرد ویژه احزاب شکل نگرفته ، بنابراین ساختار فراکسیونی نیز معنایی ندارد. این عضو کمیسیون فرهنگی اصطلاح فراکسیون را برای برخی مجمع های مجلس ، کار اشتباهی می داند و تاکید دارد که باید از عنوان فراکسیون استفاده نشود.ولی محمدرضا تابش ، دبیرکل فراکسیون اقلیت مجلس هفتم که نمایندگی افکار دوم خردادی را به عهده دارد، وجود فراکسیون های حزبی را در مجلس ضروری می داند و تاکید دارد که گردش آزاد و کارکرد سیاسی در مجلس تنها با تشکیل فراکسیون ها صورت می گیرد. وی عقیده دارد که نماد جناحها و گرایش ها در مجلس فراکسیون هاست و می تواند اراده ملت را بروز دهد. وی حتی عملکرد فراکسیون متبوعش درمقایسه با دیگر فراکسیون های اقلیت را مثبت ارزیابی می کند. اسماعیل گرامی مقدم ،دیگر عضو فراکسیون اقلیت مجلس که سخنگویی حزب اعتماد ملی را نیز به عهده دارد نیز شکل گیری فراکسیون های سیاسی را طبیعی می داند و می گوید: این روال تمام مجالس است و مجلس هفتم هم از این روال مستثنا نیست . این عضو کمیسیون صنایع و معادن ، حضور فراکسیون مستقل از 2 فراکسیون اقلیت و اکثریت را جزو ضرورت های تشکیلاتی مجلس می داند و عقیده دارد که فراکسیون مستقل نیز در برخی موارد وارد صف بندی ها شده و به نوعی به سمت و سویی گرایش پیدا می کند.فاطمه آلیا، نماینده تهران و عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس نیز بر حرکتهای گروهی و تشکیلاتی تاکید دارد و تصمیمات گروهی را در جهت اعتلای مجلس و تصمیمات برای کشور می داند. وی می گوید: تجربه نشان داده فراکسیونی عمل کردن به پیشرفت نظام و هماهنگی و ارتباط 3 قوه کمک می کند و نیروهای سیاسی می توانند تصمیمات مهمی را در جهت اعتلای کشور بردارند. علی عسکری ، دیگر عضو فراکسیون اصولگرایان که اخیرا به عنوان هیات موسس فراکسیون حزب الله فعالیت خود را آغاز کرده با تاکید بر این که باید بعد نظارتی مجلس به صورت قوی فعال باشد، حرکت فراکسیون ها در این خصوص را ضعیف می داند و تاکید دارد که فراکسیون جدیدالتاسیس حزب الله قادر به پر کردن این ضعف اصولگرایان در سال آخر کاری است .وی می گوید: نمی خواهم قلم بطلان بر فراکسیون اصولگرایان بکشم ولی در این تشکیلات احساس جدی برای پررنگ شدن بعد نظارتی مجلس نیست . الهام امین زاده ، عضو فراکسیون اکثریت و نماینده تهران عملکرد فراکسیون متبوعش را سیاسی ؛ اما حرکت آن را مثبت می داند.این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی ، وجود فراکسیون ها در مجلس را باعث شتاب بخشیدن به فعالیت ها، چه در مجلس و چه در دولت می داند.
فراکسیون های کاری و تخصصی را
با عناوین مختلف چگونه باید ارزیابی کرد؛
سعید ابوطالب ، نماینده تهران عقیده دارد که با وجود کمیسیون های تخصصی دیگر نیازی به وجود فراکسیون هایی چون تعاون و... نیست . وی بر این مطلب عقیده دارد که جمع های کاری و تخصصی مجلس فراکسیون تلقی نمی شود، چون براساس آیین نامه داخلی مجلس جایگاهی برای آنها دیده نشده و تنها این کمیسیون های کاری و ذی صلاح هستند که باید تصمیم گیرنده باشند. وی تاکید می کند که به فراکسیون تخصصی عقیده ای ندارد و آنها را تنها صوری و بدون تاثیرگذاری می داند.الهام امین زاده ، نماینده تهران که یکی از موسسان فراکسیون حمایت از حقوق ایرانیان خارج از کشور است ، نظر همکار خود را تایید نمی کند و تاکید دارد فراکسیون های تخصصی کمک بزرگی به آنچه که در مجلس به آن پرداخته نمی شود ، هستند. وی می گوید: تاسیس چنین فراکسیونی باعث شد بسیاری از ایرانیان که در خارج زندگی می کردند و نمی توانستند به کشور راه پیدا کنند با رایزنی ها، ارتباط خود را با زادگاهشان برقرار کنند.اسماعیل گرامی مقدم ، نماینده بجنورد نیز عقیده ای به فراکسیون های تخصصی ندارد و تاکید دارد که آنها تنها یک نام هستند و ماهیتی سمبلیک دارند. فاطمه آلیا نظر امین زاده را در خصوص لزوم فراکسیون های تخصصی تایید می کند و تاکید دارد که باید در مجلس فراکسیون های کاری بیشتری تشکیل شود.