6پیشنهاد اساسی برای رونق تولید داخلی

بیشتر کارشناسان اقتصادی رشد هزینه های تولید از یک سو و محدودیت قیمت فروش و نبود امکان صادرات را از سوی دیگر موجب کاهش تولید داخلی ایران می دانند. آمار منتشره نیز این مساله را تایید می کند. براساس آخرین یافته های بانک مرکزی ، شاخص بهای تولیدکننده در خرداد 86نسبت به ماه مشابه سال قبل 15.2درصد افزایش یافته است.
همچنین در 13گروه کالایی به جز شغل ماهیگیری ، بقیه 12گروه کالایی رشد هزینه های تولید از 1.8تا 23.7درصد را شاهد بوده اند و در گروههای سه گانه اختصاصی نیز به ترتیب خدمات 14.4درصد، مواد معدنی و محصولات صنعتی 13.2درصد و کشاورزی و جنگلداری 20درصد رشد هزینه در خرداد 86نسبت به سال قبل را تحمل کرده اند.
در چنین شرایطی دولت نیز با ایجاد محدودیت در قیمت فروش نهایی برخی کالاهای مصرفی که با هدف حمایت از اقشار آسیب پذیر اعمال می شود، جلوی جبران رشد هزینه ها را با قیمت فروش می گیرد و تولیدکنندگان به طور مضاعف ضرر می بینند.
دکتر بهمن آرمان ، کارشناس اقتصاد صنعتی به خبرنگار ما می گوید: رشد هزینه های تولید همراه مشکلات دیگر، سوددهی تولید را در مقایسه با مشاغل دلالی کاهش داده و همین موضوع باعث بی رغبتی و خروج سرمایه از این بخشها شده است.
وی می افزاید: دولت نیز به جای حمایت از تولید در قیمت فروش بسیاری کالاها دست می برد و توازن عرضه و تقاضای بازار را بر هم می ریزد و این امر به طور مضاعف تولید را متضرر می کند.
وی پیشنهادهایی نیز برای رفع این معضل دارد: به عقیده من دولت باید 2کار اساسی انجام دهد تا تولید کشور تقویت شود و جان بگیرد.
کار اول که در زمان وزارت طهماسبی ، وزیر سابق صنایع و معادن شروع شد و امیدوارم ادامه یابد، کاستن از هزینه تولید با کاستن از سهم دریافتی های دولت از این بخشها مانند عوارض و مالیات است.
وی می افزاید: کاهش نرخ تجمیع عوارض که به یک درصد پیشنهاد شده ، نمونه خوبی از این حمایت هاست . وی تصریح می کند: اما راهکار دوم تبدیل سیاست کنترل قیمت فروش به پرداخت یارانه به بخش صنعت است. دولت لازم نیست قیمت فروش کالا را کنترل کند بلکه می تواند عرضه و تقاضا را آزاد نگاه دارد و رها کند اما به برخی تولیدکنندگان برای کاهش قیمت فروش یارانه بدهد و در مقابل شرط کند که طی مثلا 3سال مقدار مشخصی رشد و توسعه تولید داشته باشند. این یارانه می تواند برای مدت کمی پرداخت و سپس قطع شود. اما نتیجه نهایی آن خواهد شد که از محل افزایش واحد تولید یک کالا، قیمت آن کاهش می یابد.

حذف موانع بروکراتیک تولید

اما هادی غنیمی فرد، رئیس تشکیلات خانه صنعت و معدن ایران به خبرنگار ما می گوید: حذف موانع بروکراتیک تولید و در راس آن سیستم بانکی و نرخ بهره بزرگترین کمک به رشد تولید است.
وی می افزاید: مهمترین مشکلات تولیدکنندگان ، حاشیه پردازی هایی است که ساختار بروکراتیک حاکم بر بخش بر آنها تحمیل کرده و این حاشیه ها مانند صدور مجوزها و غیره باید حذف شود.
وی تصریح می کند: یکی دیگر از مسائل بزرگ تولید، سیستم بانکی است که الان خود رقیب تولید شده و به جای تامین منابع مالی و نقدینگی بخشهای مختلف ، خود سپرده های مردمی را برای خود سرمایه گذاری می کند.
بسیاری از واحدهای تولیدی در رشته های صنعتی و خدماتی نیاز به نقدینگی دارند که وجود ندارد و چون تولید سرمایه بر و دیربازده است ، منابع مالی شخصی نیز بیشتر باید صرف سرمایه گذاری و راه اندازی شود و پولی برای چرخانیدن باقی نمی ماند.
وی می افزاید: لذا مهمترین راهکار پیشنهادی من دو مساله حذف حاشیه های بروکراتیک و اصلاح سیستم بانکی و خروج بانکها از گردونه رقابت با تولید و سرمایه گذاری در مشاغل دلالی و سفته بازی است.

ارائه مشوق های غیر مالی

در همین حال احمد نعمت بخش ، از مدیران باسابقه صنعتی کشور نیز به خبرنگار ما می گوید: بخش تولید را می توان به فوریت با ارائه مشوق های غیرمالی جان بخشید. ارائه معافیت های مالیاتی ، مجوز سریع ، امکان ورود ماشین آلات بدون عوارض گمرکی ، زمین رایگان ، صادرات بدون دریافت عوارض و غیره از جمله این مشوق ها می تواند باشد.
وی می افزاید: شما در ایران با یک معادله ساده اما خطرناک مواجه هستید و آن ، این است که بخش تولید روز به روز توجیه پذیری خود را در برابر بخش دلالی از دست می دهد. شما در این شرایط، باید با مکانیسم های غیرمستقیم ، این سودآوری را تقویت کنید. پول ندارید؛ مهم نیست ، امکان قانونی که دارید. می توانید با استفاده از این امکان قانونی ، سقف هزینه ها را کاهش دهید و توجه سرمایه را به سوی خود جلب کنید. باور کنید کار سختی نیست.
وی اظهار می کند: اگر از کارشناسان اقتصاد صنعتی دعوت کنید ظرف 2ماه یک طرح ساده اما اجرایی می نویسند که براساس نیاز و اولویت های ملی به برخی صنایع مشوق های مختلف غیرمالی داده شود تا سرمایه به آن جهت بیاید. این مشوق ها به تناسب هر رشته متفاوت است ، اما اثر معجزه آسایی دارد....

یادی از یک ایده مفید

هنوز 2ماه نمی شود که طرح لیزینگ لوازم خانگی داخلی با استفاده از منابع مالی وام ازدواج به اجرا درآمده است و کمک شایانی به فروش محصولات داخلی می کند. این نمونه الگویی است که می تواند پردازش و به دیگر بخشهای تولیدی منتقل شود.

بازارسازی فرهنگی

نظرات دکتر احمد روستا، کارشناس بازاریابی نیز جالب توجه است. وی معتقد است ، یکی از مشکلات بزرگ بخش تولید نبود قدرت رقابت با رقبای خارجی است .وی به خبرنگار ما می گوید: درست است که بخشی از قدرت رقابت به بالا بودن هزینه تولید برمی گردد اما بخشی از آن به این دلیل است که ما برای تولیدات داخلی بازارسازی فرهنگی نکرده ایم ، یعنی به لحاظ فرهنگی ، فروش این محصولات و رغبت به خرید در شهروندان تقویت نشده است.
بخشی از این ایراد به کیفیت پایین تولیدات ما و نبود تبلیغات مناسب ، خدمات پس از فروش و عدم حمایت و پاسخگویی در برابر حقوق مصرف کننده برمی گردد، اما بخشی از واقعیت ، این است که رقبا بازارسازی فرهنگی خوبی در کشور انجام داده و ذهن و سلیقه پول خرج کنی ایرانیان را استحاله کرده اند. نمونه بارز این مساله گشتی در تهران و مشاهده تابلوهای تبلیغاتی است که پر از کالاهای مصرفی خارجی است.
وی تصریح می کند: قاعده تولید و تجارت می گوید، بفروش تا سود کنی. یعنی فروش بیشتر مساوی است با رونق بیشتر، سرمایه گذاری بیشتر و سود بیشتر- تا زمانی که ما بازارسازی فرهنگی را در خدمت فروش هر چه بیشتر تولیدات داخلی مان - البته همپای دیگر عوامل قرار ندهیم ، تولید در این کشور رونق نخواهد گرفت...