دود سیاه در آسمان پایتخت قد می کشد و از اکثر نقاط شهر قابل رویت است.
کد خبر: ۱۴۲۴۴۳
اگرآتش سوزی خیابان امین حضور که به روایتی 15میلیارد تومان خسارت به بار آورد را به حوادث ریز و درشت شهر از ریزش ساختمان ها و اندک بادی که در بهار جان شهروندی را گرفت و خسارت های فراوانی را به بار آورد، گره بزنیم ، یک نتیجه را بروشنی مشخص می کند و آن ، این که ایمنی شهری در پایتخت در ابتدایی ترین سطح است و آسیب آن را بی شک شهروندان می بینند. در اولین نگاه به حوادثی از این دست متوجه می شویم که تقریبا تمام اتفاقات در بافت فرسوده تهران رخ می دهد.
اصلاح ، احیائ و بازسازی واژه هایی هستند که بارها روی کاغذ و طرحهای شهری و کشوری جای خوش کرده اند و از محدوده کاغذ هنوز بیرون نیامده و فقط در یک منطقه تهران آن هم با فاینانسی خارجی بازسازی و شکل اجرایی به خود گرفته است.
بارها مسوولان در سطوح مختلف تاکید کرده اند که عزم ملی راه خلاص از بافت فرسوده و درهم تنیده است ، بافتی که براساس روشهای غیرعلمی شهری در کنار هم رشد کرده اند.
اما این عزم در نهادهایی همچون شورای شهر، مجلس و دولت شکل نگرفته و قطعا ورود مردم نیز به تنهایی راه به جایی نخواهد برد.
مصوبات متعدد در بایگانی ها خاک می خورند و حوادث در شهرها افزایش می یابند. بافتهای فرسوده ، ایمنی شهری را به قدری کاهش داده که یک اتفاق کوچک تا مرز یک فاجعه انسانی و اقتصادی - که هزینه های فراوانی را بر دوش مسوولان می گذارد - پیش می رود.
از سوی دیگر در حوادثی از این دست ، زمان حضور نیروهای امداد و مقابله اهمیت فراوانی دارد، این در حالی است که ترافیک سنگین در محدوده بافت فرسوده که به دلیل وجود معابر غیراستاندارد و غیرمنطبق با حجم خودرو است ، بر زمان امدادرسانی نیروهای امداد و مقابله تاثیر منفی می گذارد.
بعضی از معابر و کوچه ها در بافتهای فرسوده آنقدر تنگ و باریک است که در صورت وقوع حادثه ای همچون آتش سوزی ، کاری از دست هیچ کس بر نخواهد آمد و حریق قطعا دامن بسیاری را خواهد گرفت.
به هر حال «بازسازی بافت فرسوده» برای افزایش ایمنی شهری از مرزهای الزام و ضرورت خارج شده و شاید واژه ای دیگر برای اهمیت این موضوع باید ساخت.