کورتانیدزه جور نورزاد و رضایی را برای قهرمانی ایران کشید

کارگزاران کشتی با وجود آن که با دورخیزی مناسب حرکت اولیه را برای شناسایی زبدگان کشتی و مدعیان پیراهن ملی آغاز کردند، اما بر اثر تصمیمات چندگانه کمیته فنی کار انتخاب ملی پوشان 7وزن به درازا کشید، تا آنجا که تکلیف وزن 60کیلو در فاصله 10روز و گزینش فرد برتر سنگین وزن در آستانه مسابقه های جهانی مشخص شد. اتفاقا هر دو ملی پوش این دو وزن که با استرس ، حرف و حدیث زیاد معرفی شدند در کارزار جهانی نتوانستند در حد نام و انتظار جامعه کشتی ظاهر شوند. ضمن این که انتصاب بابک نورزاد در وزن 55کیلو بدون حضور او در هیچ مسابقه داخلی ، یکی از گزینش های بحث برانگیز از سوی کمیته فنی بود. واقعا این پرسش مطرح می شود که چرا کمیته فنی برای گزینش ملی پوش 55کیلو آنقدر بی دغدغه بر نام بابک نورزاد مهر تایید زد که در کوران مسابقه های جهانی خیلی زود پرونده اش بسته شد و یا این که در 2وزن باقیمانده خیلی با صبر و طمانینه عمل کرد. به هر حال تیم ملی ایران در شرایطی ناباورانه و به دور از سیاستی مدون و یکسان شناسایی شد. در مدت 3روز برگزاری مسابقات جهانی ، رقابت 2تیم ایران و روسیه با نوسان همراه بود. جدای از تلاش قابل توجه بیشتر ملی پوشان ، عوامل دیگری هم در صعود کشتی ایران بر سکوی قهرمانی دخیل بودند. از جمله باید به نقش الدار کورتانیدزه گرجستانی ، اشاره کرد. هر چند او در فینال این دوره از مسابقه ها همچون المپیک سیدنی ، گربه سیاه علیرضا حیدری شد، اما پیروزی او در برابر گوگشلیدزه روسی و راه نیافتن نماینده 96کیلوی روسها به مراحل پایانی ، باعث شد تا تیم ایران از دست دادن امتیازهای 2وزن 55و 120کیلو را تا حدودی فراموش و جبران کند. به هر ترتیب تیم ایران در رقابتی نزدیک و میلی متری ، توانست در اقتدار دوباره روسها وقفه بیندازد و با کسب یک مدال طلای مهدی حاجی زاده ، 2نقره علیرضا دبیر و علیرضا حیدری و تک مدال برنزی که بر سینه خدایی درخشید با مجموع 43امتیاز برای چهارمین بار در تاریخ کشتی ، عنوان قهرمانی جهان را به خود اختصاص دهد. واقعا بابک نورزاد را چه می شود گفت ؛ قهرمانی که برای بزرگی و قهرمان شدن و تجدید افتخارات گذشته خود همه چیز دارد و حتی یک سروگردن از حریفان جهانی خود نیز بالاتر است ، چگونه در همان مرحله مقدماتی متوقف می شود واز گروهش بالا نمی آید. درست است که رنه مونته روی کوبایی رقیب هم گروهی اش با عبور از او تا فینال پیش رفت و در نهایت ، با پیروزی بر نامیک عبدالله اف آذربایجانی و دارنده مدال طلای المپیک سیدنی به عنوان فرد برتر وزن 55کیلو معرفی شد؛ اما باور کنید نورزاد از نظر فنی و کشتی گیری بر او می چربید و این شایستگی را داشت که به جای کوبایی سر از فینال در بیاورد و بر سکوی قهرمانی بایستد. اما چرا نورزاد در حد خود ظاهر نشد و به آنچه لایق و شایسته آن بود، دست نیافت ؛ پاسخ این پرسش کاملا روشن است . بابک ، کشتی گیری است درونگرا و پیچیده که در روابط اجتماعی سخت با کسی قاتی می شود. او درست از همین بابت ضربه خورد و نتوانست از نظر روحی و روانی با دیگر ملی پوشان هماهنگ و یکسان شود. درواقع ، بابک در مقابل حریف کوبایی به خودش و روش انتقادآمیز کشتی گیری اش باخت . بابک سال 2002با نورزاد سال 2001که به مقام نایب قهرمانی جهان رسید یک تفاوت عمده داشت و آن ، نداشتن انگیزه و تعصب لازم برای بردن بود. ناکامی نورزاد که از امیدهای درجه اول کشتی ایران برای کسب مدال محسوب می شد، ضربه جبران ناپذیری بر پیکر تیم مدعی عنوان قهرمانی جهان بود. اگر چه حذف الکساندر کونتایف روسی نیز در گروه مقدماتی مرهمی بر زخم اردوی کشتی ایران گذاشت ، اما باز هم کوتاه ماندن دست ایران از حتی یک امتیاز وزن اول ، امیدهای قهرمانی کشتی ایران را کمرنگ کرد؛ چرا که روسها پیشاپیش به دستیابی مدال و حتی امتیاز این وزن امید چندانی نداشتند و بیشترین امید آنها به مدالهای اوزان میانی و سنگین وزن بود. این درحالی بود که کسب مدال در وزن 55کیلو برای تیم ایران قابل پیش بینی بود و تیم ایران در راه کسب عنوان قهرمانی روی مدال و امتیاز بابک نورزاد حساب باز کرده بود. به عبارتی ، هیچ یک از مدال بگیران سال 2001جهان در سکوی قهرمانی وزن 55کیلو جهانی تهران دیده نشدند. هرمان کونتایف ، برنده مدال طلا در جهانی صوفیه پیش از مراسم وزن کشی ، دچار آسیب دیدگی و پیشاپیش حذف شد و به دنبال آن نورزاد و الکساندر کونتایف ، برندگان مدالهای نقره و برنز نیز در همان مرحله مقدماتی با یک پیروزی و یک شکست از صعود بازماندند. بابک نورزاد، پس از شکست 4-2مقابل «مونته رو» در کشتی بعد خود 8-4از سد واسیلی زیمر آلمانی گذشت ؛ اما این برای صعود به مرحله بعدی کافی نبود. نورزاد در جمع 24کشتی گیر شرکت کننده به مقام دوازدهم رسید. رده بندی نفرات برتر وزن 55کیلو 1-رنه مونته رو از کوبا 2-نامیک عبدالله اف از آذربایجان 3الکساندر زاهاروک از اکراین 4-آدخام آچیلف از ازبکستان 5-مارتین بربریان از ارمنستان 6-چیکارا تانابه از ژاپن . «دوغان » تمام شده به لطف داوری قهرمان شد طلایی ، شایسته ترین کشتی گیر برای کسب طلا بود؛ اما... براستی جای محمدطلایی روی سکوی قهرمانی وزن 60کیلو خالی ماند. نمایش فنی طلایی نمونه بارزی از اصالت کشتی بود. بدون هیچ تعصبی باید گفت : هیچ یک از کشتی گیران شرکت کننده این وزن مانند ملی پوش کشورمان اصیل و جانانه مبارزه نکردند. هر چه او روی تشک ارائه کرد، صرفا براساس قابلیت های فنی و تکنیکی بود. درواقع ، از جمع 27کشتی گیر حاضر در این وزن ، هیچ یک مانند طلایی نتوانستند هنر زیرگیری را به نمایش بگذارند که اساس و پایه کشتی آزاد به شمار می آید. اگر عامل اصلی دورماندن طلایی از مدال و سکوی قهرمانی را اعمال نفوذ و غرض ورزی داوران و روسای تشک و ناظر داوری فیلا یعنی استفان قازاریان معرفی کنیم ، سخنی دور از واقعیت نگفته ایم . طلایی را باید یکی از قربانیان شاخص وزن 60کیلو و بلکه مبارزات 3روزه سی و ششمین دوره کشتی آزاد قهرمانی جهان نامید که در عین شایستگی و برتری نسبت به حریفان ، از سوی داوران بازنده معرفی شد. طلایی پس از آن که به ترتیب ، کشتی گیرانی از مولداوی ، بیلوروسی را در مرحله مقدماتی شکست داد، به عنوان سرگروه به مصاف عارف عبدالله اف آذربایجانی رفت که این کشتی را 3-0 پیروزمندانه پشت سر گذاشت . آنگاه طلایی در یک کشتی نزدیک 4-3، توراکا از رومانی را شکست داد. طلایی در مرحله نیمه نهایی و در یک قدمی حضور در فینال ، در مصاف با آران مارگاریان ارمنستانی پیش از آن که به حریف ببازد، حکم شکست او به دست 2حریف قدر و تصمیم گیرنده در بیرون تشک نوشته شد؛ استفان قازاریان ارمنستانی و بیوک اندر ترک که به عنوان رئیس تشک دوست نداشت طلایی در مرحله بعد سد راه هارون دوغان شود. این پایان زد و بندهای داوری در وزن 60کیلو نبود. طلایی در دیدار رده بندی برای مدال برنز برابر پوریوباتار قرار گرفت . این مغولی که در کشتی قبل به ناحق مقابل هارون دوغان مغلوب شده بود، این بار در یک کشتی نزدیک ، در وقت قانونی مقابل طلایی با نتیجه 3 - 1در آستانه شکست قرار داشت که با رای داوران کشتی 2-1به وقت اضافه کشیده شد و وی در وقت اضافه توانست کشتی را با نتیجه 2-2مساوی کند و از آنجا که طلایی با غرض ورزی داوران اخطار بیشتری گرفته بود، هر چه به پاهای مغولی هجوم برد، داوران هرگز اخطاری به باتار ندادند تا طلایی در عین شایستگی با نتیجه 2-2دیدار رده بندی و مدال برنز را به حریف واگذار کند. در حقیقت ، اگر داوران عدالت را اجرا می کردند طلایی و حریف مغولی می بایست در فینال رودرروی هم قرار می گرفتند؛ اما در دیدار نهایی هارون دوغان و مارگاریان که به لطف داوران به فینال رسیده بودند هرگز شایستگی دریافت مدالهای طلا و نقره را نداشتند. در نهایت این مبارزه که بین دو کشتی گیر پا به سن گذاشته ترکیه ای و ارمنستانی انجام شد، با حساب 3-2به سود دوغان تمام شد تا دوغان در سالی که نشانی از قدرت و آمادگی نداشت و در دوران بازنشستگی ، صاحب یک مدال زرین شد. 1-هارون دوغان از ترکیه 2-آران مارگاریان از ارمنستان 3-پوریو باتار از مغولستان 4-محمد طلایی از ایران 5- تورکا از رومانی 6- داوید پوغوسیان از گرجستان . دبیر، در پنجمین سال عضویتش در تیم ملی بزرگسالان برای پنجمین بار پیاپی در مسابقه های جهانی و المپیک یک پای فینال وزن خود شد که پس از پیروزی انقلاب برای کشتی ما یک رکورد محسوب می شود. کسب مدال نقره حکایت از ضعف و ناتوانی پنجمین مرد طلایی ایران در بازیهای المپیک ندارد. دبیر در واقع مانند یک قهرمان باانگیزه و جنگنده روی تشک مبارزه ظاهر شد و سوای آن 3دقیقه اول مبارزه با آلبروس تدیف که گیج و دور از انتظار همیشگی نشان داد در تمامی پیکارهایی که شرکت کرد، کشتی گیری صاحب سبک و کارساز بود و نسبت به حریفانش یکه تاز و میداندار بود. وزن 66کیلو، بدون شک یکی از اوزان پرترافیک و پرتراکم این دوره از مسابقات بود که با 31شرکت کننده ، شلوغ ترین وزن رقابت ها نیز محسوب می شد. در چنین شرایط دشواری که قهرمانان برجسته دو وزن سابق 63و 69کیلو در این وزن جمع آمده بودند، شاهد حوادث امروز و شگفتی های زیادی بودیم . حادثه بزرگ این وزن ، شکست سرافیم بارزاکف بلغاری و برنده مدال طلا از مسابقات جهانی سال گذشته در مقابل آلبروس تدیف از اکراین بود که با نتیجه 5-4رقم خورد. مبارزه دبیر و باتایف هم از مبارزات حساس و نفسگیر وزن 66کیلو بود که نتیجه آن سوای این که کشتی گیر پیروز را روانه فینال می کرد، می توانست در رقابت 2تیم ایران و روسیه نیز بسیار سرنوشت ساز و تعیین کننده باشد. دبیر در مقابل باتایف می توانست در همان 6دقیقه وقت قانونی ، کار را به سود خود تمام کند؛ اما برتری 2-0او کشتی را به وقت اضافه کشانید و در نهایت ، کار به سینه به سینه رسید. اشتباه محرز گیانولیدیس ، داور وسط از یونان می رفت تا دبیر را بازنده معرفی کند؛ اما با اعتراض مربیان ایرانی کشتی 2-1ادامه یافت و در نهایت ، دبیر با این پیروزی در فینال به مصاف کهنه کاری به نام تدیف رفت . در این مبارزه دبیر به دور از شرایط روحی و جنگندگی لازم که همیشه در او سراغ داشتیم 4بار اسیر سربند و پی حریف شد. تلاش او اگرچه در پایان وقت قانونی باعث تساوی شد؛ اما در وقت اضافه او برای پنجمین بار اشتباهات گذشته را تکرار کرد و همچون پارسال به مدال نقره راضی شد. 1-آلبروس تدیف از اکراین 2-علیرضا دبیر از ایران 3-زائو باتایف از روسیه 4-اورون از آلمان 5-سرافیم بارزاکف از بلغارستان 6-گرالاک از لهستان میان 25شرکت کننده وزن 84کیلو، کمتر خوش بینی انتظار داشت مجید خدایی را روی سکوی سه گانه قهرمانی ببیند. مجید خدایی که برای دومین بار حضور در مسابقات جهانی بزرگسالان را تجربه می کرد نسبت به سال گذشته که در عین شایستگی نتوانست مکان شایسته ای در جدول بیابد و چوب کم تجربگی اش را خورد، امسال به مراتب حساب شده و در قالب کشتی گیری مطمئن ظاهر شد. اگرچه 2حریف سرشناس این وزن ، یعنی آدام سایتیف از روسیه و خوئل رومه رو یک بار دیگر همچون المپیک سیدنی مبارزه فینال برگزار کردند و خدایی در جنگی نابرابر زورش به قدرت مثال زدنی رومه رو کوبایی نرسید و به حضور در دیدار رده بندی برای کسب مدال برنز رضایت داد، اما کسب مدال برنز از سوی خدایی برای کشتی ایران بسیار باارزش و غیر منتظره بود و تا حدود زیادی ناکامی در اوزان 55و 120کیلو را جبران کرد. در حالی که همگان کشتی های آبرومندانه ای از ملی پوش 84کیلو انتظار داشتند، اما خدایی مرحله به مرحله و پس از پست سر گذاشتن دیدارهای مقدماتی هر چه پیش رفت ، در قالب کشتی گیری مطمئن و با تجربه خود را بیشتر نشان داد. خدایی در مجموع ، کشتی های قابل قبولی گرفت . او پس از 2پیروزی روحیه بخش که مقابل کشتی گیران آذربایجان و یونانی کسب کرد، به عنوان سرگروه ، رودرروی اصلان ساناکف ازبکستانی قرار گرفت . این ازبکستانی هم نتیجه ای جز شکست عایدش نشد. خدایی در این مبارزه بهتر از 2کشتی قبلی و با انگیزه قوی توانست 4-2کشتی گیر ازبکستانی را شکست دهد. مبارزه خدایی با حریف پرقدرت و سرشناسی به نام رومه رو تعیین کننده یک پای فینال بود. خدایی با وجود تلاش فراوان در این جنگ نابرابر از پیروزی دور ماند و به حضور در مبارزه رده بندی بسنده کرد. در این مسابقه تزوپا از بلغارستان در برابر میل و مبارزه تهاجمی خدایی نتوانست راه به جایی ببرد و تسلیم محض بود و خدایی با پیروزی درخشان 7-1با کسب مدال برنز بارقه هایی از امید را در این وزن زنده کرد. در مبارزه نهایی این وزن ، یک بار دیگر سایتیف و رومه رو رودرروی هم قرار گرفتند. این ، از دیدارهای پرافت وخیز فینال بود که رومه رو حتی تا شکست حریف سرشناس روسی و دارنده مدال طلای المپیک سیدنی پیش رفت و حتی ابتدا داور وسط دست او را به عنوان کشتی گیر برتر وزن 84کیلو بالا برد، اما بلافاصله رای به سود روسی تغییر کرد و در پایان 9دقیقه مبارزه ، سایتیف صاحب برتری 4-3شد. 1-آدام سایتیف از روسیه 2-خوئل رومه رو از کوبا 3-مجید خدایی از ایران 4- تزوپا از بلغارستان 5-ژورسکی از لهستان 6- میندوراشویلی از گرجستان کورتانیدزه با پیروزی بر گوگشلیدزه ، یکی از عوامل قهرمانی ایران بود! الدار کورتانیدزه گرجستانی ، یک بار دیگر همچون المپیک سیدنی سد راه علیرضا حیدری شد؛ با این تفاوت که این بار در دیدار فینال این دو رودرروی هم قرار گرفتند. حیدری که از لحاظ فنی نسبت به کورتانیدزه کم ندارد و برای کسب مدال طلا تمرینات سختی را پشت سر گذاشته بود، در شرایطی به مدال نقره قناعت کرد که از انگیزه و جنگندگی بالایی برخوردار بود و از رویارویی با حریفان سرشناس خود از روسیه و گرجستان باکی نداشت . اما کورتانیدزه به لطف قدرت بدنی بالا و قد کوتاه خود، در قالب حریفی چغر و غیرقابل دسترس ظاهر شد. کورتانیدزه اولین گام بلند را با پیروزی بر گئورگی گوگشلیدزه روسی برداشت که در قانون سینه به سینه با اجرای فن پلنگ شکن 3امتیاز با ارزش و پیروزی بخش گرفت و باعث حذف قهرمان سال گذشته جهان شد. در حقیقت کورتانیدزه را باید یکی از عواملی برشمرد که با حذف این روسی ، راه قهرمانی ایران را نزدیک کرد. در غیر این صورت چه بسا که با پیروزی گوگشلیدزه بر کورتانیدزه ، کفه ترازوی رقابت میان تیم های ایران و روسیه به سمت روسها سنگینی می کرد. شکست گوگشلیدزه اگر چه ضربه سختی به تیم مدافع قهرمانی جهان زد؛ اما به هر حال کشتی گیر روسی با کسب عنوان ششمی ، 5امتیاز به حساب تیم روسیه واریز کرد. حیدری نیز با استفاده از قرعه ای مناسب و با 3پیروزی بی دغدغه مقابل حریفان تمرینی از عراق ، چین و سوئیس در مرحله یک چهارم نهایی موفق شد وادیم دسایف اکراینی و قهرمان اسبق جوانان امید جهان را 3-0شکست دهد و به عنوان فینالیست با کورتانیدزه ای رودررو شد که طی 9دقیقه ، اسیر کشتی تهاجمی حیدری بود و فقط بر اثر فرصت طلبی و استفاده از اشتباه حیدری ، موفق به کسب اولین امتیاز شد. حیدری در حالی که نزدیک بود با گرفتن یک خم حریف ، او را در خاک قرار دهد، اما کورتانیدزه با سرعتی فوق العاده ضمن گریز از خاک شدن به پشت حیدری رفت و او را خاک کرد. در وقت اضافه دو کشتی گیر در حالت سینه به سینه قرار گرفتند. از آنجا که کورتانیدزه در اجرای فنون بالا تنه در قانون سینه به سینه مهارت دارد و قبلا نیز در مبارزه با حریف روسی برتری خود را نشان داده بود و به عبارتی از حیدری زهر چشم گرفته بود، حیدری عاقلانه عمل کرد و با باز کردن دستهای خود، یک امتیاز به حریف تقدیم کرد تا از دادن امتیازات بیشتر ممانعت کند. اما در ادامه مبارزه ، کورتانیدزه با استفاده از گارد پایین خود هرگز اجازه نداد تا دستهای حیدری به پاهای او برسد. در ثانیه های پایانی داوران از خواب غفلت بیدار شدند و گویا تازه متوجه کشتی دفاعی کورتانیدزه شدند و با دادن اخطار به او، یک امتیاز برای حیدری منظور کردند که در فاصله 7ثانیه مجالی برای تغییر نتیجه برای ملی پوش 96کیلویی ما نبود و سرانجام حیدری پس از 2سال ناکامی ، بار دیگر مدال نقره 1999آنکارا در سال 2002را تکرار کند. 1-الدار کورتانیدزه از گرجستان 2-علیرضا حیدری از ایران 3-وادیم دسایف از اکراین 4-ژان توپولوس از یونان 5-الکساندر شماروف از بیلوروسی 6-گئورگی گوگشلیدزه از روسیه تیم ایران بر خلاف سالهای 1998و 1999المپیک سیدنی که همواره صاحب مدال و امتیاز در سنگین وزن شده بود، همچون سال گذشته توفیقی در وزن آخر نداشت . در حقیقت یکی از عوامل ناکامی ملی پوش 120کیلو را باید در شیوه انتخاب فرد برتر این وزن از سوی کمیته فنی دانست که به دلیل نداشتن قاطعیت ، گزینش ملی پوش سنگین وزن را آنقدر حساس و طولانی کرد که در نهایت در فاصله 5روز به شروع مسابقات جهانی ، علیرضا رضایی کم تجربه را صاحب پیراهن ملی کرد. رضایی که فشار روانی زیادی را برای عضویت در تیم ملی تحمل کرده بود، در فاصله کوتاه تا مسابقه های جهانی ، مجالی برای بازسازی توان جسمانی و بخصوص قابلیت های روحی و روانی نداشت و در همان مرحله مقدماتی خیلی زود با یک پیروزی بر حریف اکراینی و قبول شکست برابر آیدین پولاتچی ترک ، از صعود به مرحله بعد و کسب امتیاز و مدال باز ماند. در واقع روند انتخاب ملی پوش 120کیلو با توجه به کارنامه ناموفق رضایی ، حاکی از نبود یک برنامه صحیح از سوی کمیته فنی است که پس از چند ماه انتظار، هر دو مدعی این وزن بر اثر استرس و فشار روانی بیش از حد، در قالب کشتی گیرانی بی رمق و بی انگیزه درآمده بودند. چه بسا جدیدی هم اگر در این مسابقات حاضر می شد، به دلیل دور بودن از آمادگی لازم و نداشتن فرصت لازم ، بیش از رضایی نمی توانست در جدول دوام بیاورد. به هر صورت عملکرد کمیته فنی در وزن 120کیلو نتیجه ای مردود داشت . در این وزن دیوید موسل بز، همچون المپیک سیدنی و جهانی 2001صوفیه ، مرد اول سنگین وزن شد و با عبور از کشتی گیران تراز اولی چون آرتور تایمازاف ازبکستانی و الکسی رودریگرز کوبایی ، صاحب کرسی شماره یک وزن 120کیلو شد. 1-دیوید موسل بز از روسیه 2-الکسی رودریگز از کوبا 3-آیدین پولاتچی از ترکیه 4-داوید اوتیاشویلی از گرجستان 5-اوتا از مجارستان 6- شیخ شفیع اف از قزاقستان