کودکان اوتیسم در خود مانده اند

«اوتیسم » یا در خودماندگی ، نوعی اختلال ذهنی و روانی است که دلایل آن به طور دقیق مشخص نیست ؛ اما عوارض آن کاملا قابل شناسایی است . بین کودکان اوتیسم و محیط خانوادگی و اجتماعی او دیوار بلندی قرار گرفته است که در نهایت باعث می شود صدا و تصویر همان کودکی تنها همنشینان او، در تنهایی اش باشد.

کد خبر: ۱۳۸۹۱

اوتیسم گاه به صورت مادرزادی و از بدو تولد در کودک وجود دارد و گاه ظرف 30ماه اول زندگی کودک ، ظاهر می شود. این بیماری که نوعی اختلاف عصبی مغزی است در ارتباطات اجتماعی کودکان تاثیر بسزایی می گذارد. از جمله عوارض اوتیسم عدم درک مفاهیم و دشواری تکلم است . او در تلفظ و گفتن نام افراد و جمله سازی با مشکل روبه رو می شود. اوتیسم یک ناهنجاری شدید رفتاری در کودک است که از سال 1990به بعد افزایش زیادی داشته است . طبق آمارها در سال 1990میزان شایع بودن این ناهنجاری در کودکان از 5تا 15کودک در میان 10هزار تولد به بیش از 60مورد در 10هزار کودک افزایش یافت . ابتلا به این بیماری در کودکان پسر شایعتر از دختران است و بندرت در بیش از یک کودک در خانواده مشاهده می شود. اوتیسم ممکن است به دلایل مختلفی به وجود بیاید؛ ولی به اعتقاد دانشمندان این ناهنجاری بیشتر بر اثر عوامل ژنتیکی و یا بیولوژیکی ایجاد می شود. با این حال ، برخی از دانشمندان معتقدند که دلایل اصلی این اختلال هنوز بدرستی شناخته نشده است . اوتیسم یک نقص ژنتیکی است که گاه براثر تماس با مواد سمی شیمیایی و یا ویروس های موجود در محیط زیست افزایش می یابد. به همین دلیل توصیه پزشکان به مادران باردار این است که در هفته های اولیه بارداری که سیستم مرکزی عصبی طفل شکل می گیرد، مراقب خود باشند، پزشکان با انجام تست بر روی نوزادان ، مشخص کنند که آنها به اوتیسم مبتلا هستند یا خیر. 1کودک قادر به ارتباط برقرار کردن با محیط اطراف خود نیست و نمی تواند با کودکان دیگر یا حتی پدر و مادر رابطه اجتماعی عاطفی برقرار کند. او حتی اشتیاق بسیار کمی به محبت و در آغوش گرفتن از سوی والدین نشان می دهد. 2حرکات او معمولا تکراری است و گاه می خواهد با ایجاد سروصداهای بلند و یا پیچ و تاب خوردن بی مورد جلب توجه کند. 3ناتوانی در برقراری تماس چشمی با دیگران . او نمی تواند نگاه خود را به اشیا، یا تصاویر بدوزد و معمولا به اشیای عجیب و غریب و نامربوط وابستگی نشان می دهد. 4ناتوانی در به کار بردن مهارت های کلامی و غیرکلامی . بهره هوشی او کافی نیست و نمی تواند بازی کند و به اسباب بازی هایش توجهی نشان دهد؛ زیرا توانایی برقراری ارتباط ذهنی و منطقی را با اشیا و اسباب بازی ها ندارد. 5کودک مبتلا به اوتیسم عادات غیرطبیعی دارد و در مقابل تغییر محیط مقاومت می کند و واکنش منفی نشان می دهد. 6ظاهر کودک اوتیسم مانند کودک سالم است ؛ اما رفتارهای عجیب و غریب و گاه پرخاشگرانه و کج خلقی و غیراحساسی بودن ، او را از دیگر کودکان متمایز می کنند. او ساعتها به فضا بی هیچ هدف خاصی خیره می شود و گاه رفتارهایش غیرقابل کنترل است . اوتیسم به عنوان یک معلولیت شناخته شده و بنا به اعتقاد متخصصان این امر، کودکان مبتلا به این اختلال ، نیز باید به تحصیل ادامه دهند. این کودکان باید با تسهیلات خاص آموزشی از فرایندهای آموزش و تحصیل برخوردار شوند. تامین نیازهای آموزشی کودک ، به او کمک می کند که بیاموزد چگونه با محیط اطراف و همکلاسی های خود ارتباط برقرار کند. بسیاری از متخصصان ، فرایند آموزش را نوعی درمان برای ناهنجاری های رفتاری این کودکان می دانند. آموزش به آنها باید با والدین و اعضای خانواده شان نیز هماهنگ شود تا آنان نیز بتوانند در منزل به پیشبرد فرایند آموزش کمک کنند. ایجاد ارتباط خانه و مدرسه می تواند به پیشرفت علمی و رفتاری کودک کمک کند. اوتیسم می تواند عارضه ای برای تمام عمر باشد؛ ولی عوامل زیادی مثل داشتن رژیم غذایی خاص ، نظارت و حمایت والدین و مربیان و مشاور با یک پزشک آگاه ، می تواند از شدت عارضه بکاهد و آن را تعدیل کند. با استفاده از جدیدترین روشهای درمانی ، در ابتدای تشخیص اوتیسم می توان از پیشرفت آن در مراحل بعدی سن جلوگیری کرد. بسیاری از کودکان با مراجعه بموقع به پزشک و معالجات پیگیرانه توانسته اند در کنار کودکان معمولی تحصیل کنند. برای بهبود بخشیدن به بیماری ها و بویژه انواع معلولیت ها، نقش مهم خانه و خانواده را در کمک به بیمار نباید نادیده گرفت . بسیاری از متخصصان و روانکاوان به خانواده هایی که کودکان اوتیسم دارند سفارش می کنند که با ساده ترین رفتارها یا بازیها حس ارتباط اجتماعی کودکان را تحریک کنند و آنها را به واکنش در برابر محیط وادارند. بازیهای ساده می تواند، کودک را براحتی از لحاظ حسی تحریک کند. مثلا کودک را میان 2کاناپه که با متکا پوشیده شده قرار دهید و از او بخواهید که برای بیرون آمدن کمک بخواهد و با کمک کردن به وی ، او را تشویق به خواستن کنید. تشویق کودک به انجام حرکات موزون با آهنگ ، پریدن بر روی تور آکروبات بازی با توپ ، به مرور زمان باعث فعالیت و تحریک قسمت های مغزی او و برقراری در ارتباط با محیط اطراف می شود. رعایت یک رژیم غذایی خاص با نظر مستقیم پزشک معالج ، بسیار مفید است . این رژیم غذایی باید فاقد انواع آردها، غلات و مایه پنیر باشد ( )G.F.C.Fطبق تحقیقات دکتر دالسک و گروه او، ویتامین Cبا دوز تعیین شده از سوی پزشک نقش موثری بر بهبود این افراد دارد. تاکنون از سوی پزشکان ، داروهای زیادی برای درمان یا کاهش این ناهنجاری پیشنهاد شده که استفاده از این نوع داروها باعث کاهش رفتارهای خشونت آمیز کودکان و در نهایت سبب فعالیت موازنه ای و هماهنگ در مغز می شود. این داروها فقط با دستور پزشک قابل استفاده است .