سلامت و بهداشت روانی را جدی تر بگیریم

بهداشت و سلامت روانی یکی از ضرورت های حتمی وجود انسانی است که مانند امور جسمی ارزش توجه دارد تا جایی که فراوان دیده و شنیده شده فردی با جسم سالم به دلیل برخوردار نبودن از سلامت روان ، فاقد کارآیی و تحرک بوده و یا دست به اقداماتی مخرب و ویرانگر زده و خسارت های بسیاری را موجب شده است .

کد خبر: ۱۳۵۴۸

در حقیقت رفتارهای پرخاشگرانه به نظر روان شناسان ، نشانه مهمی از وجود یک بحران درونی است و جامعه شناسان نیز آن را ناشی از فشارهای بیش از اندازه اجتماعی تعریف می کنند که فرد قدرت تحمل آن را ندارد. به نظر آنان ، امروزه مسائل مختلفی چون ازدیاد جمعیت ، گرانی ، بیکاری ، فقر، بزهکاری و ناامنی ، افزایش نیازها، بالا رفتن سن ازدواج و نابرابری امکانات و فرصت های تحصیلی ، رفاهی ، درمانی و تفریحی در شهرهای بزرگ ، از عوامل عمده ایجاد اختلال در رفتار و روان مردم است ؛ تا جایی که به گفته رئیس انستیتو روانپزشکی تهران ، 23درصد از مردم از بیماری روانی رنج می برند و همچنین بنا به اظهار رئیس اداره بهداشت روان وزارت بهداشت ، حدود 10میلیون نفر از جمعیت کشورمان دچار بیماری های مختلف روانی هستند که فقر و بیکاری از مهمترین عوامل آن محسوب می شود. به گفته وی ، هم اکنون آستانه تحریک پذیری در جامعه ما بسیار پایین آمده است . با توجه به اطلاعات ارائه شده ، اگر به رفتارهای تخریبی و پرخاشگرانه برخی از مردم پس از مسابقات فوتبال و نیز بروز مشکلات شدید جسمانی بعد از آن دقت کنید، معلوم می شود این روحیه تا حد زیادی متاثر از دیگر فشارهای متراکم شده اجتماعی است که بر رفتار و شخصیت آنها اثر منفی گذاشته و روانشان را دچار اختلال کرده و به دنبال ایجاد روزنه ای ، امکان ظهور یافته است . بنابراین راه حل مقابله با آن ، تنها تقویت امکانات انتظامی نیست ، بلکه توجه به موضوعات و مسائل اصلی پدید آورنده پرخاشگری و ویرانگری است که اگر این چنین مجال بروز نیابد، به صورتهای دیگری ظاهر می شود. به گفته معاون اجتماعی سازمان بهزیستی ، در سال 78هر روز 13قتل عمد، 68قتل غیرعمد و 56رفتار خشونت آمیز و ضرب و جرح اتفاق افتاده است که اگر رشد 10درصدی سالانه آن را بر این میزان اضافه کنیم ، با ارقام درشت تری مواجه خواهیم شد. به هر حال بهداشت روان ، بخش ضروری سلامت انسان است که متاسفانه درباره آن کم کاری شده است و ریاست محترم جمهور نیز چندی پیش درباره آن ابراز نارضایتی کردند. لذا این شرایط، ضرورت تدوین و اجرای طرح های کوتاه مدت و بلندمدت شایسته را ضروری تر می نماید تا بر عمق و گستره مشکلات افزوده نشود.