دانشمندان این تیم تحقیقاتی قصد دارند این روش را روی گروهی از رباتها به طور همزمان آزمایش کنند. هر کدام از این رباتها نقشه خود را به طور جداگانه ترسیم می کند و زمانی که به ربات دیگری می رسند، اطلاعاتشان را در اختیار یکدیگر قرار می دهند. به این ترتیب رباتها این امکان را دارند با استفاده از اطلاعاتی که همکارشان جمع آوری کرده ، پیشگویی کنند.
این روش محدودیت هایی نیز دارد به عنوان مثال تنها می توان در محیطهای داخل ساختمان از آن استفاده کرد و در محیطهای خارجی که طرحهای تکراری بسیار کمتری وجود دارد، بخوبی عمل نمی کند. در هر صورت این الگوریتم به روشی که ذهن انسان به کار می برد، نزدیکتر است.
اما این الگوریتم علاوه بر ساخت ربات در جراحی نیز کاربرد دارد. محققان با استفاده از توانایی های این روش در حال طراحی ابزارهای جراحی آندوسکوپی هستند. در این طرح ابزارهای جراحی ، همانند رباتها، می توانند با استفاده از اطلاعاتی که از پیش دارند در رابطه با محیط اطرافشان پیش بینی کنند. نقشه برداری از محیط داخل بدن به دلیل حجم زیاد حرکتهای اندامهای داخلی بسیار مشکل است . با این روش استفاده از اسکن هایی که پیش از عمل تهیه شده اند می تواند کار را ساده تر کند.