حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نسل جدید،نویددهنده است
در لیگ بیستم ، جایی که نامداران و افتخارآفرینان والیبال کشور به غروب گراییده و جلوه گذشته را نداشته اند، جوانانی ظهور کرده اند که اگرچه پدیده نبوده اند
حامد رضایی (آذرپیام)، محمد موسوی عراقی (پیکان)، حسام بخششی (اتکاء) عادل غلامی و جواد محمدنژادی (پگاه) در جمع جوانان سرعتی زن انکارناپذیر بوده اند. این گروه سریع و جوان ما را از بابت جانشینی تجربه دارانی چون محمد منصوری ، عباس قاسمیان ، علیرضا نادی و... از نگرانی خارج کرده اند. در ضمن ، علی پژومان یار گیلانی برق و مهران زارع از گل گهر سیرجان روزهای خوبی داشته اند.در میان مهاجمان قدرتی جوان محمد سلیمانی (پیکان)، منصور زادون (برق)، محمدرضا سلیمانی و حمید سهرابی (اتکاء)، محمد محمدکاظم و علی سجادی (سایپا)، خسرو فرهادی (بانک کشاورزی)، رحمان داوودی (پتروشیمی)، میکائیل تاجر و ادریس دانش فر (استقلال)، محسن عندلیب (گل گهر)، مهدی بازارگرد (پگاه)، هادی پناهی و امیرشاه زمانی (اصفهان) هم بازیهای امیدوارکننده ای ارائه دادند و فرهاد نظری افشار از سایپا می توانست تافته جدا بافته ای باشد به شرط این که حرفه ای تر به والیبال بیندیشد.
البته والیبال ما کماکان از کمبود دریافت کننده قدرتی رنج می برد و بازیکنانی را که برشمردیم بیشترشان قطر پاسور بازی می کنند.
در پاسوری ، چهره جدیدی بجز حمید سوسن آبادی (اتکاء) جلب توجه نکرد. او فصل درخشانی را پشت سر گذاشته است در نبود سعید معروف که با تیم استقلال گنبد هم نتوانست ادامه دهد، نگاهها به سوی سوسن آبادی بود، اما مربیان تیمهای ملی ما باید ساختن پاسورهای جوانی چون صابر نریمان ، سعید عسگریان ، اشکان درخشانی و هومن باقری را وجهه همت خویش قرار دهند.
در پست لیبرویی ، اگرچه فرهاد ظریف مرد شماره یک تیم ملی بود، عظیم جزیده و مجتبی عطار هم خوب و گاهی در حد عالی بازی کردند؛ اما دو جوان به اسامی یاشار شاهینی و عبدالرضا علیزاده دلگرم کننده بودند ، با این جوانها ما می توانیم دو تیم ملی خوب و شکیل داشته باشیم و هرگز از بابت پشتوانه احساس کمبود نکنیم.
گفت و گو
