مدیریت زنگ تفریح

زنگ تفریح جزئی از زندگی و برنامه روزمره هر مدرسه و براساس نظر بیشتر دانش آموزان ، بهترین زمان مدرسه است. در این فرصت کوتاه و پرهیجان ، دانش آموزان از محیط خشک کلاس ، با سروصدای فراوان به حیاط می ریزند.

کد خبر: ۱۳۲۷۳۷

برخی با دویدن یا انجام فعالیت های پرهیجان دیگر انرژی های جسمانی خود را تخلیه می کنند، برخی دیگر دست در دست یکدیگر کنار هم راه می روند تا داستان های تمام نشدنی خود را برای یکدیگر نقل کنند، بعضی نظاره گر خاموش بازیهای دیگران هستند و بعضی دیگر خشم و عقده های درونی خود را با درگیری جسمانی یا خشونت کلامی بر سر همسالان یا دانش آموزان ضعیف تر خالی می کنند.
زنگ تفریح هم فرصتی برای استراحت و رفع خستگی کودکان و نوجوانان است و هم مهمترین وسیله اجتماعی شدن آنان به شمار می رود و تجربیاتی که دانش آموزان در زنگ تفریح به دست می آورند، می تواند در نگرش آنان نسبت به خود، مدرسه و تحصیل موثر باشد. بنابراین زنگ تفریح ، فرصتی است تا کودکان با گروههای سنی مختلف ضمن بازیهای گروهی با هم دوست شوند و به قول بلاچفورد، شبکه های مهم اجتماعی را در مدرسه ایجاد کنند.
نقش ناظم یا معاون مدرسه در زنگهای تفریح کاملا برجسته است ؛ او معمولا با وضع مقرراتی که اغلب برای دانش آموزان توجیه نشده است ، مانند توپ نیاورید، ندوید، کش بازی نکنید، طناب بازی نکنید و... سعی می کند از تصادم و درگیری دانش آموزان و رفتارهای خشونت آمیز آنان با یکدیگر جلوگیری کند. بعضی از ناظم ها خطکش یا وسیله تهدیدکننده دیگر برای ترساندن به همراه دارند؛ در حالی که میان دانش آموزان پرسه می زنند، مترصدند تا دانش آموزان پرخاشگر، بی انضباط و متخلف را به سزای اعمال خود برسانند. آنان عقیده دارند با این که بسیاری از دانش آموزان رفتار معقولی در کلاسها از خود نشان می دهند، اما در حیاط مدرسه بی انضباط، خشن و کنترل نشدنی هستند.

بهره گیری از روش های جدید

مدیریت رفتار دانش آموزان در هر یک از سطوح ، شناخت کافی و روشهای تربیتی خاصی می طلبد. برای بهبود رفتار دانش آموزان در زنگ تفریح ، لازم است در هر یک از سطوح ، اقدامات تربیتی خاصی صورت گیرد؛ به عبارت دیگر، بدون توجه به این که در کلاس و در کل مدرسه چه می گذرد و چه الگوی رفتاری در آنجا حاکم است ، نمی توان انتظار داشت دانش آموزان رفتار متعادل و شایسته ای در زنگ تفریح از خود نشان دهند. از طرفی لازمه بهبود رفتار در هر یک از سطوح ، مشارکت کامل دانش آموزان و ایجاد محیطی دوستانه برای بحث و گفتگو درباره رفتار قابل پذیرش و غیرقابل پذیرش و تصمیم گیری در زمینه مقررات مدرسه و کلاس یا تعدیل و اصلاح آن است.
یکی از روشهایی که به بهبود کیفیت زنگ تفریح و تجربیات بازی دانش آموزان منجر می شود، مشارکت دانش آموزان در بازی سازی حیاط و محوطه بازی است. دانش آموزان با بهره گیری از خلاقیت خود و با دستکاری محیط، از امکانات ضعیف آنان استفاده می کنند. تغییرات مورد انتظار دانش آموزان که آرزوی آنان را درخصوص حیاط مدرسه منعکس می کند، شامل درخت ، بوفه ، باغچه ، طناب بازی و...
ز موثرترین برنامه ها در زمینه بهبود رفتار دانش آموزان در مدرسه ، آگاه سازی دانش آموزان از روشهای مسالمت آمیز حل اختلافات در مدرسه و تقویت تفاهم و همبستگی میان آنهاست.
بر اثر این برنامه آموزشی مهارت های حل تعارض ، اعتماد به نفس افزایش یافته و مهارت های اجتماعی آنان برای شرکت در بازیهای دوست یابی تقویت می شود. این جلسات آموزشی معمولا برای دانش آموزانی که مورد تمسخر و آزار و اذیت قرار می گیرند یا مهارت اجتماعی ضعیفی دارند، مناسب است.