نیازی بدون پاسخ منطقی

بازار فعلی نقل و انتقال بازیکنان خارجی در ایران بی شباهت به بازار برده فروشان نیست! ابراهیم طالبی ، سرمربی تیم تربیت یزد که تا چندی پیش جزو ایجنت های بسیار فعال محسوب می شد و عقد و قراردادهای اولیه خداداد و دایی و باقری و پاشازاده با تیمهای خارجی از طریق وی صورت گرفته بود با بیان این مطلب می گوید: طبق قوانین FIFA یک کارگزار باید 10 درصد مبلغ قرارداد را به عنوان حق الزحمه از باشگاه خریداری کننده (و نه از بازیکن) دریافت کند، اما با کمال تاسف می بینیم که در ایران تا 40 - 50 و حتی 60 درصد مبلغ قرارداد از سوی ایجنت های غیررسمی دریافت می شود (هم از باشگاه و هم از بازیکن!) و این مساله جای تامل و رسیدگی جدی دارد. به عقیده طالبی ، اگر مدیران باشگاه ها در حرکتی هماهنگ و اصولی تنها با ایجنت های رسمی FIFA کار می کردند و از کانال رفیق بازی نسبت به جذب بازیکن خارجی اقدام نمی کردند، شاید هم اکنون شاهد بسیاری از مشکلات پیش آمده نبودیم.

چرا بازیکنان خارجی؛ در لیگ حرفه ای ایران بازیکنان پولهای بی حساب و کتاب می گیرند؛ اما در مقابل رفتارهای کاملا غیرحرفه ای از خود نشان می دهند و شاید همین مساله موجب روی آوردن باشگاه ها به خریداری بازیکنان خارجی شده باشد. به عقیده محمد کاظمی در جایی که یک بازیکن آفریقایی با مبلغی کمتر از یک سوم میزان قرارداد بازیکنان داخلی ، جذب باشگاهی می شود، دیگر نمی توان صرفه اقتصادی این مساله را نادیده گرفت و این همان چیزی است که بسیاری از مدیران باشگاه ها نیز به آن می اندیشند. محمدحسن انصاری فر، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس هم با اذعان به این مطلب که قیمت ارزان تر بازیکنان خارجی نسبت به فوتبالیست های ایرانی موجب رویکرد مدیران باشگاه ها به سوی این قضیه شده است ، می گوید: محدودیت استخدام بازیکنان طراز اول داخلی (حداکثر 5 نفر) از سوی فدراسیون فوتبال هم یکی از دلایل روی آوردن به خریدهای خارجی است ، مضاف بر این که اگر خریدی خوب از آب درآمد می توان در پایان فصل با قیمت بسیار بالاتری به انتقال وی به باشگاه های دیگر اقدام کرد. ناصر شفق ، مدیرعامل باشگاه ابومسلم که تیمش در فصل جاری 4 بازیکن خارجی را به خدمت گرفته نیز با تاکید بر صرفه اقتصادی این مساله می گوید: فوتبال تلفیقی از اقتصاد و هنر و ورزش است ، بنابراین در کنار دیگر آیتمهای مهم و تاثیرگذار، منابع مالی نیز از ارزشی فوق العاده برخوردارند، بویژه برای تیمهایی همچون ابومسلم که به دلیل بدقولی ایران خودرو دچار مشکلات مالی فراوانی شده است. از سوی دیگر، ساکت ، مدیرعامل باشگاه سپاهان ، پایبندی بازیکنان خارجی به اصول و اخلاق حرفه ای و سطح فنی بالاتر آنها در مقایسه با بازیکنان ایرانی و این که مدت بیشتری در اختیار تیم قرار می گیرند را از جمله دلایل جذب 4 بازیکن خارجی از سوی باشگاه متبوعش برشمرد و گزینش بازیکنان خوب و توانمند را کمک بزرگی به ارتقای سطح کنونی فوتبال کشورمان می داند

وی همچنین با اشاره به این که چنین افراد بی صلاحیتی متاسفانه سر راه بازیکنان داخلی هم قرار می گیرند و با وعده بازی در تیمهای اروپایی آنها را فریب می دهند و به دردسر می اندازند، تاکید می کند که بازیکنان ایرانی آگاه باشند اگر از طریق کارگزاران غیررسمی فیفا وارد هر باشگاهی در خارج از کشور شوند و آن باشگاه به هر دلیلی از پرداخت حق و حقوق آنها خودداری کند، FIFA هیچ گونه شکایتی را در این زمینه نمی پذیرد و جبران خسارت نمی کند.
صحبتهای طالبی در شرایطی مطرح می شود که دیده ها و شنیده های ما حکایت از اختلاف مبالغ قرارداد فارسی و انگلیسی برخی بازیکنان خارجی دارد و جالب اینجاست که فدراسیون فوتبال نیز تاکنون هیچ عکس العملی در قبال این دلال بازیهای کثیف از خود نشان نداده است و باندهای مافیایی با آرامش خاطر همچنان به فعالیت خود در این زمینه ادامه می دهند. مانوسی فر نیز در همین راستا و با اشاره به بکارگیری روشهای نامناسب جذب بازیکنان خارجی از سوی باشگاه های ایران می گوید: در تمام دنیا هدف از به کارگیری بازیکن خارجی تقویت تیم ، نتیجه گیری بهتر و به نوعی انجام یک سرمایه گذاری موفق است و با یک انتخاب صحیح یک باشگاه در سالهای بعد سود اقتصادی مناسبی را عاید خود خواهد کرد؛ اما در ایران همه هزینه ها به پای باشگاه ها گذاشته می شود و با توجه به این که 90 درصد باشگاه های ما به نوعی از بودجه دولتی استفاده می کنند، بنابراین باید به دنبال راهی برای جلوگیری از حیف و میل بیت المال باشیم.
به عقیده وی ، جذب بیش از 80 بازیکن خارجی از طریق کانال های غیررسمی و دوستان آشنا عواقب ناخوشایندی را برای فوتبال ما به همراه داشته است که کمترین آن به کارگیری بازیکن خارجی با توانمندی هایی بسیار پایین تر از فوتبالیست های داخلی بوده است.

خیلی هم مثبت فکر نکنید!

اگر فکر می کنید بازیکنان خارجی بسیار مظلومانه و بی سروصدا وارد فوتبال ما می شوند و در اوج بی حاشیه ای هم آن را ترک می کنند، سخت در اشتباهید. در همین چند سال اخیر که لیگمان به اصطلاح حرفه ای شده و شاهد حضور بازیکنانی با ملیت های مختلف در کشور بوده ایم ، متاسفانه خبر ایجاد مسائل و مشکلات اخلاقی از سوی چند نفر از آنان که به هیچ عنوان پایبند به اصول اخلاقی و مذهبی نبودند از طریق جراید منتشر شد. ضمن این که تعدادی از آنها نیز با رفتاری کاملا غیرحرفه ای و در حالی که مبلغ قراردادشان را دریافت کرده بودند، پس از گذشت چند ماه از حضورشان در ایران ، با زرنگی تمام کشور ما را ترک کردند و به دیار خودشان بازگشتند و تا امروز هم دست کسی به آنها نرسیده که بخواهد پولهای به ناحق خورده را از آنها پس بگیرد. شاید جمبو جوجی پرسپولیس را بتوان به عنوان یکی از بهترین نمونه های این مساله نام برد.

زهره زیدی فرد