نگاهی به موضوع اشتغال، بیکاری، سرمایه گذاری و تولید حمایت از تولید کننده ، شرط اول ریشه کنی بیکاری

امروز در جهانی بسر میبریم که عصر توسعه است و در این عرصه پرفراز و نشیب اگر کوچکترین غفلتی داشته باشیم از مسیر کنار گذاشته میشویم و رقبا فرصت را به سرعت از ما میگیرند.

کد خبر: ۱۲۵۱۳۴

امروز در عرصه تولید و صنعت ، کشورها همه در میدان مسابقه قرار نمیگیرند، آنهایی توان مسابقه دارند که شرایط لازم را داشته باشند والا تنها تماشاگرانی بیش نخواهند بود. کشورهای در حال مسابقه نیزبه سرعت تجهیز میشوند یعنی مجبور به تجهیز شدن هستند ، که اگر چنین شود در هر حال آماده پیکار هستند ، هر چند شاید همیشه بر روی سکو قرار نگیرند.
در این مختصر بر آنیم تا بگوئیم کشور ما متاسفانه جزو تماشاگران این عرصه است و ما هنوز نتوانستهایم شرایط لازم برای ورود به میدان مسابقه را کسب کنیم ، ذهنتان خیلی هم به سازمان تجارت جهانی WTO متوجه نشود چرا که باید به عقبتر برگردیم.
چند سالی است متاسفانه گرفتار معضل بزرگ بیکاری هستیم، دولتهای گذشته و حال طرحهای زیادی در این خصوص ارائه نمودهاند. اعتبارات زیادی به این مهم اختصاص یافته است، بودجههای زیادی صرف شده است، فرصتهای بیشماری را از دست دادهایم، اوقات گرانبهای دولت مردان و مدیران که همه و همه سرمایه این مملکت است صرف شده است، ولی مشکل بیکاری نه تنها حلو یا حتی بهتر نشده بلکه بدتر هم شده است.
در سالهای گذشته اخبار بسیار نگرانکنندهای مبنی بر تعطیلی کارخانجات و بنگاههای صنعتی کوچک و بزرگ را شنیدهایم، الان هم به نوعی گرفتار این مشکل هستیم، بسیاری از صنایع ما در حال ورشکستگی است، دقیقا جایی که مشکل بیکاری است و باید شاهد توسعه صنایع و تولید باشیم، میبینیم که تعطیلی محیطهای صنعتی و تولیدی بر مشکل بیکاری میافزاید، یعنی هم مشکل حفظ اشتغال به وجود میآید و هم مشکل بیکاری بخصوص جوانان فارغالتحصیل جویای کار، به راستی چه باید کرد؛ آیا طرح وامهای سه میلیون تومانی مشکل را حل کرد؛ آیا طرح بنگاههای زودبازده که در دولت نهم مطرح و هم اکنون در حال اجرا است میتواند گرهای از این معضل باز کند؛ و آیا... با نگاهی به دنیا و کشورهای بزرگ صنعتی درمییابیم که آنها هیچ کدام از این بودجهها و اعتبارات را به شیوه کشور ما هزینه نکردهاند، هیچ مشکل صنعتی و تولیدی هم ندارند. چرا؛ آنها، مشکل صنعتی و تولیدی ندارند، پس مشکل و معضل بیکاری هم ندارند، مشکل بیکاری را با توسعه صنعت، تولید، کشاورزی و خدمات میتوان حل کرد، این مطلب را دولت نهم درک کرده است و طرح بنگاههای زودبازده هم چنین هدفی را دارد، اما آنچه به صورت کامل به آن توجه نشده این است که توسعه، گسترش تولید، صنعت، خدمات و کشاورزی چطور به وجود میآید؛ آیا با اختصاص اعتبارات از سوی منابع مالی دولت مشکل حل میشود؛ قطعا خیر، آنچه دولتمردان و مقامات تصمیم گیر در این خصوص باید توجه کنند این است که راهحل توسعه اشتغال، گسترش و افزایش تولید و صنعت در کشور ما جز با حمایت جدی و عملیاتی کلیه ارکان تصمیمگیر و اجرایی کشور از سرمایهگذاران، نخبگان و تولیدکنندگان مسیر نخواهد شد.
یکبار دیگر این جمله را بخوانید، شاید هزاران بار باید این جمله را تکرار کرد تا شاید کمی به آن توجه شود، آقایان رفع مشکل بیکاری و صنعت کشور جز این نخواهد بود، اگر این مهم اجرایی شود، آیا دیگر بانکها مشکل اعتباری و... برای صنعت و تولید خواهند داشت؛ آیا دیگر هر اداره و نهادی خود را به تنهایی متولی صنعت و تولید میداند و هر اقدامی میتواند برای تعطیلی و وقفه در تولید بعمل آورد؛
اگر چنین اتفاقی بیفتد، سرمایهگذار ایرانی هرگز پولش را در بیابانهای امارات نخواهد برد. اگر چنین اتفاقی بیفتد، مطمئن باشید باید از خارج کارگر وارد کنیم. اگر چنین اتفاقی بیفتد، آن وقت در ادارات به عنوان منتظر یک تولیدکننده و سرمایهگذار هستند تا ببینند در کجای کار وقفه افتاده است و عدهای مامور ویژه رفع این مشکل شوند، اگر چنین اتفاقی بیفتد....
آقایان واقعیت این است که این اتفاق نیفتاده است، و چون چنین نشده ، هیچ سرمایهگذار و تولیدکنندهای در حاشیه امنیت قرار ندارد. به نظر میرسد تولیدکنندههای فعلی جزو بهترینهای دنیا هستند که در چنین فضایی دست از فعالیت برنمیدارند و عاشقانه کار و تلاش میکنند. تصور کنید اگر فضا تغییر کند و شاید حمایت جدی و اجرایی از آنها بعمل آید، این مملکت به کجاها که خواهد رسید، مطمئن باشید و شک نکنید که ایران بهترین کشور دنیا خواهد شد ، زیرا بهترینهای دنیا را داریم اما چه فایده که نمیتوانیم از آنها استفاده کنیم.
یک مثال: ما در مقطعی از صنعت هستهای کشورمان به خوبی حمایت کردیم، هر آنچه باید به آن توجه میشد، شد، امروز در دنیا سربلندیم، اگر این مهم در جامعه نهادینه شود تمام صنایع ما چنین خواهد شد، اما نگاهی هم به طرح بنگاههای زودبازده داشتیم، آنچه در این طرح مهم است و جای تشکر از دولت دارد اینکه دولت رفع معضل بیکاری را در توسعه اقتصادی و تولید دیده است و این نگاه دولت جای تشکر دارد، اما نباید فراموش شود ما داریم از متقاضیان دعوت میکنیم در زمینی بایر سرمایهگذاری کنند، اول باید زمینی را دایر کنیم بعد دعوت به سرمایهگذاری شود، در جایی که امیدها در صنعت و تولید برای بازنشستگی به وجود این همه معضلات پیش رو کم است چطور انتظار داریم، بیایند اینجا سرمایهگذاری کنند و نتیجه هم بگیریم و مشکل بیکاری هم حل شود؛
باید نگاه جامعه، ادارات، شرکتها، نهادها همه و همه به موضوع تولید، صنعت، سرمایهگذاری، کشاورزی و... تغییر کند یعنی به نوعی باید یک طرح جهادی را مانند زمان جنگ برای تغییر این نگاه در جامعه پیاده کنیم، حمایت بیحد و چرا از سرمایهگذاران و تولیدکنندگان، راهحل گسترش و توسعه تولید رفع معضل بیکاری است.
البته قطعا این تغییر فضا یک شبه به وجود نخواهد آمد، اما مطمئن هستیم و تجربه نشان داده است اگر اراده بر این موضوع باشد و اگر همه دستاندرکاران از کارمند گرفته تا رئیس و مدیرکل به اهمیت موضوع واقف باشند و نتایج که نصیب همه خواهد شد را درک کنند، مطمئنا ایرانی دیگر را شاهد خواهیم بود، مطمئن باشید یواش یواش درب چاههای نفت را باید ببندیم مطمئن باشید اتفاقی دیگر خواهد افتاد و... کاش یک مسوول تصمیمگیر اینها را بخواند و بداند در صورت توجه و اجرایی شدن آن چه اتفاقی خواهد افتاد و بعد اراده کند آن را پیاده کند، از نخبگان، صاحبنظران، اهل قلم، تولیدکنندگان، تشکلهای کارگری و کارفرمایی و دانشگاهیان انتظار داریم ضمن توجه و نقد موارد فوق به نحو مقتضی این مطالب را به شیوهای که انتظار عملیاتی شدن آن را داشته باشند بیان نموده و انتشار دهند.
آنچه امروز ما در کشورمان شاهدیم و دلیل اصلی بر تماشاگر بودن عرصه تولید در میدان مسابقه در جهان است این که ما به مقوله بسیار مهم تولید بیتوجه هستیم.
امروزه تولیدکننده ما در کشور در بدترین شرایط به فعالیت خود ادامه میدهد و بسیاری در میانه راه عطای خدمت و کار را به لقایش بخشیدهاند و رفتند همان جا و جاهایی که ما موقعی که میشنویم رگهایمان نمایان شود، هر کس هر کاری خواسته در سالهای گذشته و امروز با قشر تولیدکننده کرده است و میکند امروز ما به جای حمایت در همه ابعاد از تولیدکننده، به لجاجت سرسختانه با تمام امکانات از تولیدکننده میپردازیم و انتظار هم داریم مشکل بیکاری حل شود!
از زبان حضرت آیتالله شاهرودی در رسانه ملی شنیدم که میفرمودند سرمایهگذار آب میوه ای به نام «رانی» یک ایرانی است، ایشان مایل بود در ایران سرمایهگذاری را انجام دهد اما آنقدر او را اذیت کردند، رفت عربستان آنجا سرمایهگذاری کرد و ما امروز یکی از بزرگترین واردکنندههای «رانی» از عربستان هستیم. البته کاش این جملات را از زبان آقای شاهرودی نمیشنیدیم، آن وقت بر این باور بودیم که مسوولان بلندپایه شاید مطالب و واقعیات را نمیدانند اما حال که به خوبی میدانند چرا اقدامی نمیشود؛ شما در دنیا آنچه میبینید برخلاف این است، حمایت جدی و البته با برنامه از تولیدکننده، سرمایهگذار و نخبگان در دنیا امروز الفبای حرکتهای اقتصادی است، در دنیا سرمایهگذاری و سرمایهگذار را یک فرصت میپندارند و این از اساسیترین مواردی است که در پیمودن مسیر تولید و صنعت باید آن را درک کرد و اجرا کرد.