امروزه ادعای ندیدن برنامههای تلویزیون برای گروهی از اعضای جامعه، نشونه کلاس و روشنفکری شده... طرف رو به روم میایسته و زل میزنه توی چشمام و میگه: اِ اِ ... شما همون مجری هستی؟ میگم: بله، مخلصیم... بلافاصله میگه البته من تلویزیون ایران رو نگاه نمیکنم... وقت ندارم... برنامه بهدردبخور هم که نداره...
چنددقیقه که میگذره و حواسش پرت میشه با پر حرفیش، یهو میبینی نهتنها راجع به تکتک جملات من و مهمونمون توی برنامه داره اظهار نظر میکنه، بلکه تحلیل هم چاشنیش کرده و به استفاده از زبان بدنم هم گیر میده ... تناقضها یا همپوشانیهای حرفای ما رو با سریال پریشب فلان شبکه دیگه هم بهِم یادآوری میکنه! تازه کلی هم راجع به اون آگهی تبلیغاتی وسط سریال بد و بیراه میگه!!
بابا مرد حسابی (یا زن حسابی!) تو که ثانیه به ثانیه تبلیغات بین برنامهها رو حفظی، چرا فکر میکنی بگی من تلویزیون نمیبینم، خیلی روشنفکر و با کلاسی؟!
راست و دروغ رو خیلی راحت میشه تشخیص داد: به همین سادگی...
مجید یراقبافان
مجری