راست قامت

بازگشت از سکته مغزی با فیزیوتراپی

برای فردی که تا دیروز فعال بوده و همه کارهای فردی و وظایف اجتماعی اش را مستقل انجام می‌داده، وارد شدن به مرحله‌ای از زندگی همراه با ناتوانی و وابستگی که مدت آن نامعلوم است یک آسیب جدی محسوب می‌شود.

کد خبر: ۱۲۱۵۹۷۱

فلج شدن یک نیمه از بدن که گاه در چهره بیمار نیز نمایان می‌شود و بلع و تکلم و کنترل ادرار و مدفوع او را مختل می‌سازد، چالشی بزرگ در تمام عمر وی محسوب می‌شود. اقدامات اولیه در بهره‌مندی سریع از خدمات اورژانس و پیشگیری از وسعت ضایعه در سیستم عصبی و رسیدن بیمار به وضعیتی پایدار در بخش مراقبت‌های ویژه نقش مهمی در تسهیل مراقبت‌های بعدی و بازگرداندن وی به زندگی مستقل دارد. چنان‌که هرچه این خدمات با تأخیر بیشتر و با امکانات کمتر ارائه شود، میزان صدمه به سلول‌های عصبی بیشتر و سطح ناتوانی بالاتر خواهد بود .
به دنبال اقدامات درمانی اولیه و ثبات وضعیت عمومی بیمار درمان‌های توانبخشی آغاز می‌شود. فیزیوتراپیست در روزهای اول که عضلات در حالت شلی و فلج قرار دارند و به هیچ دستوری از مغز پاسخ نمی‌دهند تلاش می‌کند با انجام تمرینات غیرفعال در تک‌تک مفاصل اندام‌های درگیر مانع کوتاهی عضلات و بروز محدودیت در آن مفاصل شود.
همچنین با اعمال تحریکات پوستی مانند تحریکات الکتریکی، استفاده از یخ، ضربه زدن و تحریکات حسی مختلف و گاهی درد‌زا، فعالیت عضلات را بازگرداند. فیزیوتراپیست با آگاهی از نقش اندام‌های درگیر در تحمل وزن، تعادل و جابه‌جایی، به بیمار سکته مغزی می‌آموزد که چگونه با استفاده از اندام‌های سمت سالم و وسایل ارتوپدی کمکی به تدریج عملکردهای برخاستن، نشستن، ایستادن و راه رفتن را بازیابد. به‌تدریج تمرین‌های درمانی پیشرفت می‌کنند تا بیمار بتواند به طور مستقل و بدون کمک درمانگر و همراهان به زندگی بازگردد. در این مراحل نیز متخصص فیزیوتراپی نگران سفتی بیش از حد عضلات اندام‌های فوقانی و تحتانی است، چنان‌که در صورت قصور به جمع شدن انگشتان و آرنج و همچنین انگشتان و مچ پا به طرف پایین منجر می‌شود. تجویز بررسی‌های ارتوپدی در این مرحله در کنار تمرین‌های کششی و تحمل وزن در فیزیوتراپی می‌تواند بیمار را با حداقل عوارض به زندگی عادی بازگرداند. در مرحله نهایی نیز با تمرین‌هایی زمینه حضور وی در خارج از منزل و میان افراد جامعه فراهم می‌شود .