یک بازی ظریف

یکی از ویژگی‌های قطاعی، خارج از جنبه آرایشی و زیبایی، گذاشتن زمان، پرکاری و دقت و ظرافت در آن است؛ اتفاقی که امروز روان‌شناسان، برای دوری از استرس‌های روزمره و بسیاری از درمان‌های روان‌شناسی آن را توصیه می‌کنند.
با این که در قرن نهم، قطاعی، یک‌هنر ارزشی به حساب می‌آمد و هنرمندان به نام بسیاری داشت، اما در همان زمان هم، این هنر آن طور که باید و شاید مورد توجه قرار نگرفت و بازی کودکانه تلقی می‌شد. در حالی که شکل دیگری از قطاعی در لهستان در فرهنگ و روزمره زندگی مردم شهر و حتی میان زنان خانه‌دار هم رواج داشت، اما در ایران، این هنر جدی گرفته نشد و امروز به کل به فراموشی سپرده شده است.
قطاعی برای اولین بار، در تبریز و بغداد و در دربار جلایریان متولد شد. بعد از آن به شهرهای دیگر ایران گسترش پیدا کرد.
به جز کتاب‌آرایی، قطاعی برای آرایش دیوارها، آرایش فانونس‌ها، تاقچه‌ها، طاق‌نماها، رو و دور بخاری‌ها و حتی زیر شیشه‌ها از کاغذبری یا قطاعی استفاده می‌شده است.
کاربرد دیگر قطاعی، در باغچه‌بری بود. در این شیوه گل‌ها و درخت‌ها یا دسته‌گل‌ها را به طور متقارن روی سطح تخته یا کاغذ یا مقوا می‌چسباندند که مثل نقشه قالی، خود را نشان می‌داد. بعد یا نقش گل‌ها و بوته‌ها را می‌بریدند یا آنها را به طور عادی در یک سطح افقی قائم نگه می‌داشتند. باغچه‌بری‌ها در نوروز و عیدهای دیگر برای شاهزادگان و بزرگان به هدیه می‌بردند.