در کویر نیروهای درونتان را پیدا کنید

نقاشیان همچون فامیلی‌اش در خانواده‌ای هنرمند بزرگ شد. پدرش نقاش و خطاط بود که وی نیز از پدرش این را به ارث برده‌ بود. نقاشیان این میراث را بزرگ‌ترین لطف در زندگی‌اش می‌داند. زمانی که 13 ساله بود به اصرار پدرش با همه بازیگوشی‌ها به کلاس خوشنویسی می‌رود. همان هم نقطه تمیز بین او و دیگر دانشجویان در سال ۷۵ که وارد دانشگاه سوره شد، می‌شود. در سال ۱۳۷۶ بزرگ‌ترین اتفاق زندگی‌اش در راستای حرفه هنری افتاد و آن آشنایی و یادگیری نزد استاد حمید عجمی خالق مکتب خوشنویسی معلی بود. وی از سال ۸۰ نمایشگاه‌های متعددی را در راستای اندیشه خط معلی و عرفان خط معلی در داخل و خارج از کشور به صورت گروهی و انفرادی برگزار کرده‌ است.
نام استاد نقاشیان حالا بیشتر با هنر «خط‌نقاشی» شناخته شده‌است. او می‌گوید: « من پله‌پله به این مسیر آمدم. خیلی از دوستان فکر می‌کنند می‌توانند ناگهانی به هدف برسند. مثلا بعضی از همکاران اطلاعیه می‌دهند که در ده جلسه با دریافت مبالغ هنگفتی خط‌نقاشی را آموزش می‌دهند. این یک فاجعه است. توصیه من برای علاقه‌مندان به این هنر آن است که در ابتدا خط و هندسه حروف، مشق نظری آنها و فرم نوشته‌ها را آموزش ببینند، سپس دنبال نقاشی بروند؛ تا در آخر خودشان بتوانند اثری تالیف کنند. به جای این که مقلد صرف باشند سعی کنند مولف خلاقی باشند. این تمام آن چیزی است که من اعتقاد دارم.»
محمدسعید نقاشیان در آثارش بیشتر سعی می‌کند به فلسفه وجود خط بپردازد و با شناخت درست نسبت به حروف و شأن نزول حروف، باطن حروف و فلسفه وحدت وجود از نگاه بزرگان و عرفای شیعه، دست به خلق آثاری با این تفکر و اندیشه بزند. نقش محبوب، تمنای عشق (خوشنویسی زیارت عاشورا به خط معلی. برای اولین‌بار) و حکایت شب هجران (خوشنویسی ترکیب بند عرفانی محتشم کاشانی به خط معلی . برای اولین) از آثار ارزشمند وی است.

شیما آشتیانی
خبرنگار