صدام ، دیوانه ای که منطقه را ویران کرد

صدام چند روز پس از رسیدن به قدرت حدود 400 نفر از مقامات بلندپایه عراق را احضار و اعلام کرد که توطئهای علیه حزب حاکم را کشف کرده است.

کد خبر: ۱۲۱۱۴۱

وی گفت توطئهگران در همان اتاق حضور دارند. در حالی که صدام 42 ساله با خونسردی سیگاری دود میکرد اسامی توطئهگران مورد نظر صدام خوانده میشد. با خواندن نام هر یک از حاضران ماموران پلیس مخفی او را از اتاق بیرون میبردند. 22 نفر اعدام شدند. صدام برای اطمینان از این که مردم عراق منظورش را درک کرده باشند ، فیلم ماجرای آن شب را در سراسر کشور پخش کرد.

ادعای صدام درباره توطئه دروغی بیش نبود اما او در طول چند دقیقه وحشتناک در 22 ژوییه 1979 رقبای بالقوه خود را حذف کرد و پایگاه قدرت خود را تا یک نسل بعد که امریکاییها و متحدان آن وی را برکنار کردند ، مستحکم ساخت.
صدام که روز شنبه در 69 سالگی به دار آویخته شد ، با بیرحمی منحصر به فردی اغلب با حمایت جهان غرب به عراق حکومت میکرد و هیچ کس امنیت نداشت. او در 1996 دستور داد دو داماد خود را که به اردن گریخته و پس از تضمین امنیت خود به عراق بازگشته بودند ، اعدام کنند.
اینگونه بیرحمیها بود که او را در جریان جنگ با ایران،شکست در کویت، شورشهای کردهای شمال و شیعیان جنوب، تحریمهای بینالمللی و توطئهها حفظ کرد.

اما در پایان، همین بیرحمی مایه تباهی او شد. او که به غیر از عدهای معدود از اقوام نزدیکش به هیچ کس اعتماد نداشت ، اطرافش را با عدهای متملق چاپلوس پر کرد که بیشتر به خاطر خوشرقصی به او به جایی رسیده بودند تا به علت هوش و توانایی خود و هنگامی که در آوریل 2003 بیرون رانده شد ، علیرغم ثروت نفتی عظیم عراق، کشوری بینهایت فقیر به جا گذاشت که ملت آن به علت نفرتهای فرقهای و قومی که مدتها سرکوب شده بود ، دچار مشکلات فراوان بودند.
صدام در دسامبر 2003 به وضعی فلاکتبار و بدون کوچکترین مقاومتی در حفرهای در نزدیکی تکریت دستگیر شد. ظاهرسازی و توهم ابزارهای مهم حکومتی صدام بودند.
او میخواست تصویری به عنوان قهرمانی همه کاره ، دانا و بسیار نیرومند از ملت عرب از خود ارایه دهد. الگوی او صلاحالدین مبارز بزرگ قرن دوازدهم بود.
او به توهم عراق نیرومند با چهارمین ارتش بزرگ جهان و سلاحهای مرگبار دامن میزد.
اما همه ادعاهای او تو خالی بود. ارتش او هنگامی که در سال 1991 در کویت با امریکاییها و متحدان آن روبهرو شد، به سرعت از هم پاشید (نویسنده بیانصاف به خفت صدام در برابر جوانان ایران که با وجود حمایتهای همه جانبه غرب گرفتارش شد، اشارهای نمیکند).
و در سال 2003، پایتخت او با تلنگری به وسیله یک تیپ نیروی ضربت امریکا فرو ریخت.
ثابت شد ادعاهای صدام درباره داشتن سلاحهای کشتار جمعی تهدید برای ترساندن ایرانیان، سوریها، اسراییلیها و امریکاییها بود که ناکام شد.
او پول زیادی را صرف ساختن کاخهای متعدد برای خود کرد که برخلاف فقر شدیدی است که وی روز 28 آوریل 1937 در روستای عوجا در نزدیکی تکریت در آن به دنیا آمد. قبل از تولد صدام پدرش مرد یا ناپدید شد و ناپدریش او را با خشونت بزرگ کرد.
صدام جوان از خانه ناپدری فرار کرد و به دایی خود خیرالله تلفاح پناه برد که مردی ضد انگلیسی و ضد یهود بود که دخترش ساجده بعدها همسر صدام شد.
صدام در 20 سالگی تحت تاثیر دایی خود به حزب بعث پیوست که سازمانی افراطی، سکولار و ملیگرای عرب بود. صدام یک سال بعد، پس از شرکت در اقدام برای کشتن ژنرال عبدالکریم قاسم رهبر عراق به مصر گریخت و غیابی به مرگ محکوم شد.
او چهار سال بعد که حزب بعث قاسم را سرنگون کرد به عراق باز گشت اما خود رهبری بعث طی هشت ماه بعد برکنار و صدام زندانی شد.
او در 1967 گریخت و رهبری سازمان مخفی و غیرقانونی امنیت داخلی حزب بعث را به عهده گرفت و سوگند یاد کرد هرگز مخالفت داخلی را تحمل نکند مخالفتی که از نظر او علت اصلی از دست رفتن قدرت حزب بعث بود.
حزب بعث در ژوییه 1968 تحت رهبری ژنرال احمد حسن البکر به قدرت بازگشت و بکر ، صدام، پسر عمویش را به عنوان معاون خود انتصاب کرد.
صدام اعضای اصلی حزب را به طور سازمان یافته تسویه کرد، هزاران شیعه ایرانیالاصل را از عراق بیرون راند، بر در دست گرفتن صنعت نفت، اصلاحات ارضی و مدرنیزه کردن عراق به وسیله دولت نظارت کرد.

البکر در سال 1979 تصمیم گرفت با سوریه متحد شود که در آن صورت رییس جمهور سوریه معاون البکر میشد و صدام اهمیت خود را از دست میداد. در این شرایط صدام، البکر را وادار به کنارهگیری کرد و سپس رقبای خود را کنار زد و صدها نفر را در حزب و ارتش اعدام کرد.
صدام سپس توجه خود را به اکثریت شیعه کشور معطوف کرد که رهبران دینی آن همواره با سیاستهای ضددینی او مخالفت کرده بودند. پیروزی آیتالله روحالله (امام) خمینی در کشور شیعه ایران در سال 1979 ترس صدام را از شیعیان بیشتر کرد.
نیروهای عراق روز 22 سپتامبر 1980، با عبور از مرزهای ایران جنگی را آغاز کردند که هشت سال طول کشید، صدها هزار کشته در دو طرف به جا گذاشت و نقشههای صدام را برای تبدیل عراق به کشوری توسعه یافته و مرفه نابود کرد.
پس از ضد حمله ایران، صدام برای تهیه سلاح به ایالات متحده امریکا، فرانسه و انگلیس رو آورد و این کشورها با خوشحالی به او اسلحه دادند تا مانع از پیروزی ایران شوند. این کشورها هنگامی که صدام بیرحمانه به کردها در مناطق مرزی ایران حمله کرد، خود را به ندیدن زدند.
صدام در حمله شیمیایی به شهر حلبچه در مارس 1988 بیش از 5 هزار کرد را کشت. ایالات متحده در آن زمان بیشرمانه اعلام کرد که ممکن است ایرانیها این کار را کرده باشند.
صدام فقط دو سال پس از صلح با ایران به کویت حمله کرد که حاکمان آن حاضر نشده بودند بدهیهای جنگی عراق را ببخشند و با افزایش قیمت نفت که عراق برای بازسازی پس از جنگ با ایران به آن نیاز داشت مخالفت میکردند.
سازمان ملل متحد عراق را تحریم و ائتلاف به رهبری امریکا به این کشور حمله کرد. صدام 17 ژانویه 1991 در رادیو عراق پیشبینی کرد «ما در همه جنگها» شروع شده است.
اما ارتش عراق با فلاکت از کویت بیرون انداخته شد. جنگ 1991 باعث قیامهایی به وسیله شیعیان عراق شد که صدام بیرحمانه آنها را سرکوب کرد و کردها نیز پس از آن جنگ، ناحیهای خودمختار تحت حمایت هوایی امریکا و انگلیس در شمال عراق ایجاد کردند.
صدام در آوریل 1990 گفت سلاحهای پیشرفته سری دارد و اعلام کرد: «با خواست خدا آتشی به پا خواهم کرد که نیمی از اسراییل را ویران خواهد کرد. او ظاهرا در جریان جنگ خلیج فارس موشکهای اسکاد به اسراییل شلیک کرد و یک دهه بعد در جریان قیام مردم فلسطین ظاهرا به خانوادههای افراد شهادتطلب پول میداد.

تحریمهای سازمان ملل تا فروپاشی رژیم صدام در 2003 ادامه یافت که باعث نابودی اقتصاد عراق و فقر مردم این کشور شد که قبل از صدام از مرفهترین ملتهای خاورمیانه بودند.
حملات تروریستی 11 سپتامبر به امریکا اذهان را به صدام به عنوان حامی مالی تروریسم جلب کرد. امتناع او از پذیرفتن تقاضاهای سازمان ملل برای افشای کامل برنامه سلاحهای غیرقانونی خود بهانهای برای توجیه جنگ به دست امریکا داد.
امریکا در 20 مارس 2003 به عراق حمله کرد. ارتش عراق در طول سه هفته فرو پاشید و صدام دسامبر بعد دستگیر شد.
در اکتبر 2005 که محاکمه صدام شروع شد، عراق درگیر شورش ضدامریکایی بود و او سعی کرد به امید کسب تایید تاریخ، اگر نه تبرئه تاریخ، از محاکمه خود برای تحریک مردم علیه حضور امریکا استفاده کند (او علیرغم شعارهای آبکی علیه امریکا هرگز چیزی علیه اسراییل نگفت.)
اما با ادامه محاکمه، و با پی بردن به قطعی بودن محکومیت و اعدام خود، رفتارش آرامتر شد.