روز جمعه دولت ونزوئلا اعلام کرد از تلاشهای میانجیگرانه نروژ برای مذاکره با مخالفان کاراکاس استقبال و تشکر میکند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، قرار است دولت ونزوئلا و مخالفان هریک هیاتهایی را به شهر اسلو پایتخت نروژ اعزام کنند تا گفتوگوها آغاز شود. این نخستین بار است که دولت ونزوئلا رسما مشارکت خود در مذاکرات صلح با میانجیگری نروژ را تایید میکند. هنوز جزئیات چندانی از روند این مذاکرات اسلو فاش نشده است ولی خوآن گوآیدو، رئیسجمهور خودخوانده ونزوئلا و رهبر مخالفان این کشور که مورد حمایت کشورهای غربی است، روز پنجشنبه هرگونه مذاکره مستقیم با دولت ونزوئلا را رد کرده بود. با این حال وزارت خارجه نروژ اعلام کرد تماسهای اولیه با نمایندگان فعالان سیاسی اصلی در ونزوئلا برقرار شده است. در بیانیه وزارت خارجه نروژ آمده است: این بخشی از تلاشهای اولیه با هدف دستیابی به یک راهکار سیاسی برای پایان دادن به بحران ونزوئلاست.
نیکلاس مادورو میگوید در مذاکرات جاری با مخالفان دولت در نروژ بهدنبال ایجاد دستورکاری مسالمتآمیز برای حل مشکلات هستیم. ناظران ابراز امیدواری میکنند که این گفتوگوها به یک راهحل سیاسی بین طرفین منتج شده و ونزوئلا بتواند هر چه سریعتر در آرامش وضعیت اقتصاد و معیشت مردم خود را بهبود بخشد.
ماه ژانویه سال جاری میلادی بود که خوآن گوآیدو خود را رئیسجمهور ونزوئلا نامید و کشور را درگیر آشوب و تشنج کرد. بلافاصله کشورهایی مانند آمریکا و تعدادی از کشورهای اروپایی بدون اینکه به عواقب امر اندیشیده باشند، به صورتی کورکورانه از ریاستجمهوری خوآن گوآیدو حمایت کرده و آن را به رسمیت شناختند.
این در حالی بود که نیکلاس مادورو خود را رئیسجمهور قانونی کشور میدانست و از طرفدارانش خواست با تمام قوا با توطئه کشورهای غربی به رهبری آمریکا مقابله کنند؛ زیرا به گفته او هدف آنها چیزی جز غارت اموال و ثروتهای ونزوئلا نیست. هرچند مادورو در همان ابتدا از مخالفان خواست از طریق گفتوگوهای مسالمت آمیز خواستههای خود را پیگیری کنند، اما مخالفان که پشتشان به حمایتهای خارجی گرم شده بود از این کار امتناع کرده و در عوض اقدام به لشکرکشیهای خیابانی کردند. حدود بیست روز پیش بود که خوان گوایدو خواستار برگزاری یک تظاهرات سراسر به قصد سرنگونی دولت مادورو شد، اما این بار نیز شکست خورد و نتوانست موجب فلج کردن کشور و سرنگونی دولت شود.
شکست کودتاگران به جهان خارج نشان داد که مخالفان ونزوئلا از آنچنان قدرت و توانی برخوردار نیستند که بتوانند دولت مادورو را سرنگون کنند.
حمایت ارتش ونزوئلا از مادورو به مثابه دیوار مستحکمی بود که تقریبا همه تیرهای مخالفان را به خودشان برمیگرداند. همین امر موجب شد خوآن گوآیدو بعد از همه ناکامیها از پنتاگون بخواهد در ونزوئلا دخالت نظامی کند. اتفاقی که تقریبا دولت دونالد ترامپ از آن پرهیز داشت و روابط دو جانبه ترامپ و پوتین نیز این مساله را منتفی میکرد.
به این ترتیب وقتی تمام راهها در داخل وخارج به بن بست رسید مخالفان ناچار شدند به راههای دیگری روی آورده و از گفتوگو و مذاکره دم بزنند. روندی که بسیاری از کشورها از جمله ایران و روسیه نیز از آن استقبال کرده و امیدوارند بتواند ونزوئلا را از این وضعیت نجات داده و به کاهش تشنجها منجر شود.
علی باقری
بینالملل
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)