هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی در این رابطه به مهر گفت: زندهیاد اوهانس در عین حال که از نژاد آشوری بود و دین مسیحی داشت، از جوانی تا پایان عمر ضمن هنرنمایی در داستانپردازی موسیقایی ویژه عاشیقها، به هنرهای نعتخوانی، حمدخوانی و مناقبخوانی نیز تسلط کامل داشت و به همین سبب به عنوان یک چهره فراملی شناخته شده و بارها مورد تجلیل و تقدیر در جشنوارههای فجر قرار گرفت.
این پژوهشگر در پایان صحبتهایش بیان کرد: نخستین بار که او را در دهه 70 دیدم علت اینکه چنین ذکرهایی را میخواند، پرسیدم که وی پاسخ داد «پدرم به من گفت عاشقی کن آنطور که دلت میخواهد نه به حرف مردم.» او به جد هنرمند بزرگی در پهنه موسیقی اقوام ایرانی بود.