معضلات قنات‌های تهران امروز

با این همه شاید دلیل نابودی قنات‌های تهران کمی متفاوت‌تر باشد؛ دلیلی که یک سر آن به مدرنیته شدن سریع و بی‌در و پیکر این کلانشهر می‌رسد؛ عواملی مثل احداث مترو، سازه‌ها و برج‌های بلند و آسمانخراش و نبود سیستم فاضلاب جامع شهری.
مترو: متروی تهران بی توجه به مسیر قنات‌ها، بسیاری از آنها را کور کرد و باعث از دست رفتن این سرمایه ملی و میراثی شد. شاید اگر مسؤولان اندکی دغدغه داشتند و اندکی دانش میراثی، به این سهولت راه را بر آبِ داخل قنات نمی‌بسته و باعث خشک شدن آن نمی‌شدند.
شاید برای مهم‌ترین تاثیر مخرب مترو بر قنات‌های تهران بتوان به خشک شدن چشمه علی شهر ری اشاره کرد که سال گذشته رسانه‌ها به دفعات خبرش را منتشر کردند و هشدار دادند. گرچه چشمه علی، قنات نیست، لیکن همان بلایی که باعث شد آب زیرزمینی به مظهر قنات‌های خشک شده تهران نرسد، همان بلا نیز باعث قطع شدن مسیرِ آب به چشمه علی شهر ری شد .
پی کنی‌های عمیق: ساختمان‌ها هرچه بلندتر باشند، به پی‌ها و فوندانسیون‌های عمیق‌تری هم نیازمندند. حال اگر این پی‌های عمیق ساختمان‌ها (که در تهران بی‌شمارند)، در مسیر میله افقی یا گالری قنات باشند، یقینا آن را کور کرده و باعث خشک شدن قنات خواهد شد .
ورود فاضلاب شهری به آب قنات: در نبود سیستم اگوی شهری، یقینا آب فاضلاب وارد آب قنات شده و آن را آلوده خواهد کرد، گرچه این آب برای شرب مناسب نیست، لیکن برای آبیاری فضای سبز همچنان مناسب و کم‌هزینه خواهد بود.