به گزارش جامجم، در میان 31 استان ایران وضع 11 استان وخیم تر از بقیه است. اینها رفته اند زیرخط فقر، مثل سیستانوبلوچستان که سردمدار کمبودهاست با سرانه سهمتر و30 سانتی متری و خراسان شمالی، البرز، تهران، قم و گیلان که در پیاش میآیند.
نشست خبری پیش از افطار رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور با این آمارهای تلخ شروع شد و با آمارهایی ازاین جنس ادامه یافت وقتی مهراله رخشانی مهر گفت که 27 درصد مدارس کشور نیازمند تخریب و نوسازیاند و 34 درصدشان محتاج مقاومسازی. به این ترتیب 61درصد از 105 هزار مدرسه فعال در کشور فقط ماکتی از مدرسهاند نه آن چیزی که در اصل باید باشند. اما از این سقفهای سست و لرزان، بدتر هم هست، همانهایی که رخشانیمهر در قالب کلاسهای کانکسی وخشتی و گلی آمار بهروزشان را ارائه داد. به این ترتیب وجود 1700 کلاس درس کانکسی و 987 کلاس خشتی و گلی که بازهم سیستانوبلوچستان صاحب بیشترین آنهاست، تائید شد. اینها را اما باید گذاشت کنار 6275 مدرسه نیمه ساز درکشور که سه میلیون و800 مترمربع وسعت دارند و برای تکمیل شان 40 هزارمیلیارد تومان اعتبار نیاز است.
سالهای 95 و 96 سالهای خوبی برای مدرسهسازی نبود. در سال 95 فقط 10 درصد و درسال 96 تنها 50 درصد از اعتبارات تعیین شده روی کاغذ عملی شد و به حوزه مدرسهسازی راه یافت. چنین شد که در دو سال اخیر تورم پروژههای نیمه تمام شدت گرفت و بار مدارس افتتاح نشده روی بار پروژههای نیمه تمام سالهای قبل نشست.