در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
از نمایش آثار هنری تا اقتصاد هنر
70سال گالریداری در ایران
سال 1328 آغاز تاریخ گالریها در ایران است. در آن سال محمود جوادیپور و چند نفر از دوستان هنرمند نوگرای او، نخستین گالری ایران را به نام آپادانا؛ کاشانه هنرهای تجسمی در خیابان انقلاب، نبش خیابان بهار تاسیس کردند تا محلی برای نمایش آثار هنری، معرفی هنرمندان و حضور هنردوستان باشد.
تولد نخستین گالری ایران، محصول وضعیت فرهنگی و اجتماعی آن روزگار بود. هنر نوگرا در کشور پا گرفته بود و هنرمندان دنیادیده و آشنا به جریانهای هنری دنیا، آثار مدرنی با نگاه به فرهنگ و هنر و تاریخ بومی خود تولید میکردند. آن روزها جوادیپور و دوستانش، سودا و فکر فروش آثار هنری را در سر نداشتند و میخواستند آثار دیده شود.
در واقع موضوع اقتصاد هنر در آن روزگار دغدغه موسسان گالری آپادانا نبود، اما امروز اقتصاد هنر و فروش آثار هنری محور اصلی فعالیت گالریهاست. عمر آپادانا کوتاه بود و بعد از یکسالونیم تعطیل شد. گالریهای استتیک مارکو گریگوریان، کبود پرویز تناولی و گیلگمش هانیبالالخاص پس از آپادانا تاسیس شدند، اما آنها هم چندان پایدار نبودند. گالریداری در ایران به مرور ثبات بیشتری پیدا کرد و گالریها هر چند معدود، اما سالها به نمایش آثار هنرمندان پرداختند. هنرمندان بسیاری از مسیر همین گالریها به جامعه معرفی شدند، اما هنوز اقتصاد هنر و فروش آثار هنری محور اصلی فعالیت گالریها نبود و گالری بیشتر محلی برای نمایش آثار بود. مهمترین نمونه این نوع گالریها، گالری سیحون بود که سال 1345 تاسیس شد و اکنون نزدیک به نیم قرن سابقه دارد و در معرفی هنرمندان و آثارشان نقش موثری داشت.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
