جالب این است که هر چه مرور میکنیم بیشتر یادمان میآید که نقطه پیوند اغلب این نوستالژیهای مشترک، ایرانی بودن آنها چه در نام محصولات و چه در شکل و شمایل آگهیها بود. پیامهای بازرگانی خاطرهانگیزی که فارغ از بحث کیفیت، همین ایرانی بودن در آنها موج میزد. دختر بچه با چادر گلدار و قوری قوری جونش، داروگر را در ذهن همه ثبت کرد. جمله کوتاه اما تاثیرگذار «پشتم گرمه» از ایران رادیاتور احساس امنیت به مخاطب منتقل کرد.عروسک آشپز و پسربچهای که برای دلپذیر میخواندند: میخوام سالاد درست کنم... هم در خاطرهها ماندند. انتظار میرود تاثیر سیاستهای تازه صداوسیما در زمینه حمایت از کالای ایرانی در پیامهای بازرگانی هم دیده شود، با این تصمیم شاید دوباره آن شیوه از تبلیغات البته متناسب با زمانه جان بگیرد.