واکنش سرد آقای وزیر

نام پناهی در سال‌های اخیر بیشتر با حواشی سیاسی گره خورده است. محکومیت او در نهاد قضایی باعث یک سری محرومیت‌های اجتماعی هم شده است. محرومیت از ورود حرفه‌ای به فضای سینما و تولید فیلم از سرفصل‌های محکومیت پناهی است. محکومیتی که البته در فضای واقعی چندان وقعی به آن نهاده نمی‌شود. تولید و ساخت فیلم با بعضی از عناصر حرفه‌ای سینما در طول همین محرومیت انجام و به جشنواره سینمایی کن در فرانسه فرستاده شده است.

در کنار محرومیت فعالیت حرفه‌ای، اجازه ندادن به او برای خروج از کشور هم از دیگر محرومیت‌های وی از حقوق شهروندی است که توسط دستگاه قضایی صادر شده است. در چنین فضایی بود که تعدادی از سینماگران با نوشتن نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور، خواستار آن شدند که رئیس‌جمهور روحانی برای حضور پناهی در کن، تمهیداتی را برای خروج وی از کشور قائل شود. نامه‌ای که قاعدتا باید خطاب به دستگاه قضایی نوشته می‌شد، نه رئیس قوه مجریه. صدور محکومیت در قوه قضاییه انجام گرفته است و طبعا با توجه به اصل تفکیک قوا اگر قرار باشد برای پناهی تساهل و تسامحی هم به کار گرفته شود باید از جانب دستگاه قضایی باشد، نه دستگاه اجرایی و ریاست جمهوری.

حالا بعد از این حواشی و گرد و خاک‌های جریان‌های رسانه‌ای، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرده فعلا در مورد این مساله به موضع رسمی نرسیده‌ایم. البته نباید از نظر دور داشت که شخصیت سیدعباس صالحی چندان با اظهارنظرها و اقدامات آوانگارد و کلیشه‌شکن نسبتی ندارد و او همواره سعی کرده است از سر صبر و تامل با این موضوعات برخورد کند. صالحی در ادامه با سماجت خبرنگاران، اشاره‌ای هم به نامه سینماگران به رئیس‌جمهور داشته و گفته است:‌ «اهالی سینما حق دارند طرف خطابشان افراد مختلف باشد در برخی موارد حس آنها می‌تواند این باشد که با رئیس‌جمهور نامه‌نگاری کنند.»